VII SA/Wa 2721/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch - Baranowska, Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak (spr.), Protokolant Spec. Eliza Jędrasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 marca 2013 r. sprawy ze skargi R. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala VII SA/Wa 2721/12 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] lipca 2012 r. znak [...] Starosta L. na podstawie art. 35 ust. 3 w związku z art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. nr 243, poz. 1623 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. nr 98 z 200 r. poz. 1071 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku R. S. o wydanie decyzji o pozwoleniu na rozbudowę i przebudowę budynku gospodarczego – garażowego ze zmianą sposobu użytkowania na pensjonat na terenie działki nr ew. [...] we wsi J. gmina J. – odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę wraz ze zmiana sposobu użytkowania. W uzasadnieniu decyzji organ architektoniczno-budowlany wskazał, że projektowana inwestycja jest sprzeczna z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego. Z ustaleń planu gminy J. dotyczącego części północnej wsi J. zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Gminy J. z dnia [...] listopada 2010 r. (Dz. Urz. Woj. [...] nr [...] poz. [...] z dnia [...] czerwca 2011 r.) wynika, że na obszarze na którym znajduje się projektowana inwestycja ustanowiono zakaz budowy więcej niż jednego budynku mieszkalnego w obrębie jednej działki budowlanej i zmiany funkcji w budynkach na mieszkaniową, jeżeli na działce znajduje się już jeden budynek mieszkalny - § 10 ust. 2 pkt 3; dopuszczono usługi nieuciążliwie wbudowane oraz wydzielenie lokali usługowych o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku wyłącznie w parterach budynku - § 10 ust. 1 pkt 1a i pkt 2a oraz ust. 2 pkt 9. Z powyższych uregulowań jednoznacznie wynika, że podstawowe przeznaczenie dla terenu oznaczonego na rysunku planu symbolem 2MN to zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna z dopuszczeniem usług nieuciążliwych ale wyłącznie poprzez wbudowanie oraz wydzielenie lokali usługowych o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30 % powierzchni całkowitej budynku wyłącznie na parterze. Postanowieniem z dnia 5 czerwca 2012 r. wydanym na podstawie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego zobowiązano inwestora m.in. do usunięcia nieprawidłowości przedłożonej dokumentacji poprzez sporządzenie projektu budowlanego zgodnie ustaleniami miejscowego plany zagospodarowania przestrzennego. Ponownie złożona dokumentacja projektowa nie zawierała w tym zakresie żadnych zmian. Oznacza to, zdaniem organu, że przedłożony projekt budowlany wraz ze zmianą przeznaczenia wolnostojącego istniejącego budynku garażowo – gospodarczego na pensjonat jest sprzeczny z prawem miejscowym. Decyzją nr [...] z dnia [...] września 2012 r. Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania R. S. od decyzji organu I instancjina podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję z dnia [...] lipca 2012 r. Ponownie rozpoznając sprawę organ odwoławczy nie znalazł podstaw do zmiany bądź uchylenia decyzji Starosty L. Wyjaśnił, że stosownie do art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadkach braku miejscowego planu, a także wymogami ochrony środowiska. Brak zgodności z ustaleniami planu powoduje, że inwestor nie może otrzymać decyzji o pozwoleniu na budowę takiej inwestycji. Odnosząc się do zarzutów odwołania Wojewoda [...] wyjaśnił, że w sprawie niesporny jest charakter działalności usługowej, którą zamierza prowadzić inwestor, gdyż są to niewątpliwie usługi nieuciążliwe. Nie jest jednakże możliwe zrealizowanie na działce nr [...] samodzielnego budynku usługowego – pensjonatu, gdyż jest to sprzeczne z jasno określonymi ustaleniami planu miejscowego. Nie jest także możliwa zmiana przeznaczenia budynku garażowo – gospodarczego na budynek mieszkalny z wbudowanymi usługami, gdyż na tej działce istnieje już budynek mieszkalny. Aby spełnić wymagania planu inwestor może tylko w parterze istniejącego budynku mieszkalnego wydzielić lokal usługowy o pow. całkowitej nieprzekraczającej 30% budynku. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody [...] wniósł R. S. Zdaniem skarżącego nie ma podstaw do twierdzenia, że działalność usługowa, którą dopuszcza plan na danym obszarze musi być realizowana wyłącznie na powierzchni wbudowanej w budynek mieszkalny. Taka działalność może być także realizowana (wbudowana) w budynku gospodarczym. Wskazał, że na jego działce faktycznie znajdują się dwa budynki spełniające funkcje mieszkalne, a bez znaczenia jest że budynek, którego dotyczy projekt jest w chwili obecnej nieużytkowany choć posiada odpowiednie pomieszczenia mieszkalne. Jednocześnie wyjaśnił, że projektowana inwestycja nie zmierza do wybudowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego, ale budynku zamieszkania zbiorowego czego plan nie zabrania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Na wstępie podkreślić należy, że ogólna zasada wolności budowlanej wyrażona w art. 4 ustawy Prawo budowlane, przysługuje każdemu kto dysponuje nieruchomością gruntową na cele budowlane, ale pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami prawa. Oznacza to, że prawo zabudowy nie jest prawem absolutnym i podlega ograniczeniom w regulacjach publicznoprawnych. Ograniczenie powyższej zasady musi znajdować oparcie w ustawie, a zwlaszcza w przepisach Prawa budowlanego. W niniejszej sprawie ograniczenie to znajduje oparcie w art. 35 ust. 1 pkt 1, który określa zakres i formę ingerencji organów architektocznino-budowlanych. Do ograniczeń w korzystaniu z nieruchomości zaliczyć trzeba także ograniczenia wynikające z określenia przeznaczenia i zasad zagospodarowania danego terenu w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Brak zgodności zamierzenia inwestycyjnego z przepisami powoduje niemożność jego realizacji na danym terenie. W stanie faktycznym niniejszej sprawy Starosta L. stosownie do art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane dokonał porównania złożonego projektu budowlanego z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy J., dotyczącymi terenu części północnej wsi J. uchwalonego Uchwałą nr [...] z dnia [...] listopada 2010 r. i uznał, że planowana inwestycja jest niezgodna ze wskazanym aktem prawa miejscowego. Z rysunku w/w planu wynika, że działka inwestora o nr ew. [...] położona jest na terenach oznaczonych symbolem 2MN. Zgodnie z § 10 opisu do w/w planu, dla terenów oznaczonych na rysunku planu symbolem 2MN ustala się przeznaczenie podstawowe – zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna, przeznaczenie towarzyszące – usługi nieuciążliwe – wbudowane. Ponadto w ust. 3 § 10 zakazano budowy więcej niż jednego budynku mieszkalnego w obrębie jednej działku budowlanej i zmiany funkcji w budynkach na mieszkaniową, jeżeli na działce znajduje się już budynek mieszkalny. Jednocześnie dopuszczono wydzielenie lokali usługowych o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni budynku, wyłącznie w parterach budynków mieszkalnych. Powyższe zapisy planu są precyzyjne, jasno sformułowane i nie wymagają wykładni. Organ administracji prawidłowo je zinterpretował i niewadliwie przyjął, że wobec ich brzmienia nie jest możliwe zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na rozbudowę i przebudowę budynku garażowo-gospodarczego wraz ze zmianą sposobu jego użytkowania jako pensjonatu. Jeżeli bowiem w planie używa się określenia przeznaczenie podstawowe – zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna i przeznaczenie towarzyszące – usługi nieuciążliwe wbudowane w budynek mieszkalny (jednorodzinny) nieprzekraczające 30% powierzchni tego budynku to nie można tych pojęć utożsamiać z możliwością prowadzenia działalności usługowej (hotelarskiej, pensjonatowej nieuciążliwej) w odrębnym budynku, który dotychczas pełnił funkcję gospodarczą. Z tych przyczyn nie można podzielić stanowiska skarżącego, iż budynek zamieszkania zbiorowego, który zamierzał zrealizować nie narusza ustaleń planu zagospodarowania. Usługi hotelarskie, jako usługi nieuciążliwe mogłyby być prowadzone tylko w granicach określonych w § 10 planu. Podsumowując Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa procesowego oraz stanowiących podstawę jej wydania przepisów prawa materialnego. Z tych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji.