VII SA/Wa 2722/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tomasz Stawecki, Sędziowie sędzia WSA Mirosława Kowalska, sędzia WSA Maria Tarnowska (spr.), Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Ciszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 października 2016 r. sprawy ze skarg D. O., M. K. i J. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargi I. Stan sprawy 1. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] września 2015 r. nr [...] po rozpatrzeniu odwołania M. i J. K. i uzupełnienia odwołania oraz odwołania D. O. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej [...] Sp. z o.o. pozwolenia na rozbudowę stacji LPG o stację paliw wraz z infrastrukturą techniczną, w tym rozbudowa pawilonu stacji, budowa wiaty z dystrybutorem paliw i podziemnym zbiornikiem paliw Pb i ON o pojemności 20 m³, budowa sieci kanalizacji deszczowej ze zbiornikiem retencyjnym i separatorem substancji ropopochodnych, sieci wodociągowej z własnym ujęciem, hydrantu ppoż., instalacji gazu do celów grzewczych ze zbiornikiem o pojemności 2,7 m³ na działce nr ewid. [...] w miejscowości [...], gm. [...] – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Decyzja została wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (j.t. Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 z późn. zm.). 2. W uzasadnieniu decyzji Wojewoda [...] podał, że wnioskiem z dnia [...] października 2014 r. [...] Sp. z o.o. złożyła w Starostwie Powiatowym w [...] wniosek o wydanie decyzji o pozwoleniu na rozbudowę stacji LPG o stację paliw wraz z infrastrukturą techniczną, w tym rozbudowa pawilonu stacji, budowa wiaty z dystrybutorem paliw i podziemnym zbiornikiem paliw Pb i ON o pojemności 20 m³, budowa sieci kanalizacji deszczowej ze zbiornikiem retencyjnym i separatorem substancji ropopochodnych, sieci wodociągowej z własnym ujęciem, hydrantu ppoż., instalacji gazu do celów grzewczych ze zbiornikiem o pojemności 2,7 m³ na działce nr ewid. [...] w miejscowości [...], gm. [...]. Pismem z dnia 28 października 2014 r. Starosta [...] zawiadomił strony postępowania o jego wszczęciu, możliwości składania uwag i zastrzeżeń do planowanej budowy, a postanowieniem z dnia [...] października 2014 r. nałożył na inwestora obowiązek usunięcia nieprawidłowości w przedłożonym do zatwierdzenia projekcie budowlanym; na wniosek inwestora postanowieniami z dnia [...] listopada 2014 r. i z dnia [...] lutego 2015 r. Starosta [...] przedłużył termin usunięcia nieprawidłowości w projekcie budowlanym. Pismem z dnia 30 czerwca 2015 r. Starosta [...] zawiadomił strony dotychczas nie biorące udziału w postępowaniu o jego wszczęciu, możliwości składania uwag i zastrzeżeń do planowanej budowy. M. i J. K. złożyli protest do przedmiotowej rozbudowy. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2015 r. Starosta [...] nałożył na wnioskodawcę obowiązek usunięcia nieprawidłowości w przedłożonym do zatwierdzenia projekcie budowlanym. Decyzją z dnia [...] lipca 2015 r. Starosta [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił [...] Sp. z o.o. pozwolenia na rozbudowę stacji LPG o stację paliw wraz z ww. infrastrukturą techniczną. Odwołanie od tej decyzji złożyli M. i J. K. oraz D. O. 3. W uzasadnieniu decyzji Wojewoda [...] stwierdził, że decyzja Starosty [...] z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca [...] Sp. z o.o. pozwolenia na rozbudowę stacji LPG o stację paliw z infrastrukturą techniczną, została wydana zgodnie z obowiązującymi przepisami, i nie ma podstaw do jej uchylenia. Inwestor spełnił warunki wymagane w procedurze ubiegania się o pozwolenie na budowę stosownie do art. 32, 33, 34 ust. 1-3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, tj.: do wniosku załączył: projekt budowlany z uzgodnieniami wynikającymi z przepisów szczególnych, oświadczenie o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane, decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, pozwolenie wodnoprawne oraz decyzję o warunkach zabudowy. Jeżeli inwestor spełni warunki nałożone tymi przepisami organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania pozwolenia na budowę. Organ wskazał, że przedmiotowa inwestycja została zaprojektowana w zgodności z decyzjami Wójta Gminy [...]: z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] o warunkach zabudowy oraz z dnia [...] października 2011 r. nr [...] o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Decyzją tą stwierdzono brak potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia. Organ stwierdził, że na podstawie art. 55 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (j.t. Dz. U. z 2015 r. poz. 199 z późn. zm.) decyzja o warunkach zabudowy wiąże organ wydający pozwolenie na budowę, a zgodnie z art. 86 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (j.t. Dz. U. z 2013 r. poz. 1235 z późn. zm.), decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wiąże organ wydający decyzje, o których mowa w art. 72 ust. 1, czyli, m. in. decyzje o pozwoleniu na budowę. Projekt budowlany został uzgodniony pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych bez zastrzeżeń przez rzeczoznawcę ds. sanitarnohigienicznych oraz przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych pod względem wymagań ochrony przeciwpożarowej. Inwestycja została zaprojektowana w zgodności z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.). Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2015 r. Starosta [...] wyraził zgodę na odstępstwo od przepisów art. 36 ust. 1 pkt 1 i 2 tego rozporządzenia, na usytuowanie zbiornika bezodpływowego o pojemności mniejszej niż 10 m³ w odległości 0,60 m od granicy pasa drogowego ul. [...] oraz w odległości 3,00 m od granicy pasa drogowego ul. [...] i w odległości 11,0 m od drzwi zewnętrznych projektowanego pawilonu stacji paliw, pod warunkiem uzyskania pozytywnej opinii Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego. Państwowy Wojewódzki Inspektor Nadzoru Sanitarnego w [...] pismem z dnia [...] maja 2015 r. wydał pozytywną opinię w tej sprawie. Wojewoda [...] odniósł się również do zarzutów zawartych w odwołaniu. 4. Skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody [...] wnieśli D. O. oraz M. K. i J. K.. W skargach o tej samej treści skarżący zarzucili rażące naruszenie: 1) art. 7 kpa poprzez nie wyjaśnienie stanu faktycznego i stanu prawnego w oparciu nie tylko o "interes" inwestora lecz również uczestników jako ogólny interes społeczny, przez co nie został uwzględniony wpływ immisji oparów paliwa wpływający na komfort zamieszkiwania w istniejących domach i natężony ruch w okolicach ul. Wałowej wpływający na pogorszenie komunikacji lokalnej gdyż ta droga stanowi dojazd do osiedla domów jednorodzinnych i nie istnieje możliwość jej poszerzenia przez co nieruchomości skarżących utracą na wartości poprzez spadek ich atrakcyjności, 2) art. 9 kpa, poprzez: a) niedopuszczenie skarżących do wglądu do akt postępowania poprzez brak udostępnienia projektu architektonicznego i załączników w postaci decyzji zezwalających na dokonanie odstępstw w projekcie, b) brak wskazania podstaw prawnych odstąpienia od zasad określonych w rozporządzeniu Ministra Gospodarki w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych, rurociągi przesyłowe dalekosiężne służące do transportu ropy naftowej i produktów naftowych i ich usytuowanie oraz brak wskazania jakie regulacje prawne dopuszczają możliwość odstąpienia od ww. dotyczących bezpieczeństwa ogólnego oraz brak wskazania podstaw prawnych w uzasadnieniu co uniemożliwia merytoryczne odniesienie się co do poprawności zastosowanych zasad, c) brak wskazania podstaw prawnych odstąpienia od zasad określonych w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz brak wskazania jakie regulacje prawne dopuszczają możliwość odstąpienia od ww. dotyczących bezpieczeństwa ogólnego oraz brak wskazania podstaw prawnych w uzasadnieniu co uniemożliwia merytoryczne odniesienie się co do poprawności zastosowanych zasad, d) brak wskazania podstaw prawnych odstąpienia od zasad określonych w rozporządzeniu Ministra Gospodarki z dnia 22 grudnia 2005 r. w sprawie zasadniczych wymagań dla urządzeń i systemów ochronnych przeznaczonych do użytku w przestrzeniach zagrożonych wybuchem oraz brak wskazania jakie regulacje prawne dopuszczają możliwość odstąpienia od ww. dotyczących bezpieczeństwa ogólnego oraz brak wskazania podstaw prawnych w uzasadnieniu co uniemożliwia merytoryczne odniesienie się co do poprawności zastosowanych zasad, e) brak wskazania podstaw prawnych do odstąpienia od zasad określonych w ustawie z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych na budowę zjazdu z drogi publicznej konieczne jest uzyskanie decyzji zezwalającej na jego lokalizację oraz brak wskazania jakie regulacje prawne dopuszczają możliwość odstąpienia od ww. dotyczących bezpieczeństwa ogólnego oraz brak wskazania podstaw prawnych w uzasadnieniu co uniemożliwia merytoryczne odniesienie się co do poprawności zastosowanych zasad, f) art. 9 kpa w zw. z art. 29 ustawy o drogach publicznych w zw. z art. 4 pkt 8 ustawy o drogach publicznych poprzez lakoniczne stwierdzenie, iż decyzja o ustaleniu warunków budowy zjazdu na drogę publiczną jest wystarczająca i końcowa podczas gdy przepisy ustawy prawo budowlane i ustawy o drogach publicznych przewidują konieczność uzyskania pozwolenia na budowę zjazdu będącego obiektem budowlanym jako niezbędnym elementem do możliwości uzyskania decyzji zatwierdzającej projekt architektoniczny budowlany budynku na nieruchomości i zatwierdzenie decyzji pozwolenia na budowę z rażącym brakiem, tj. bez wymaganej prawem decyzji pozwolenia na budowę zjazdu poprzedzonej postępowaniem o zatwierdzenie projektu budowlanego zjazdu na podstawie decyzji ustalającej warunki zabudowy zjazdu – - i domagali się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej, oraz przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. 5. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi i wskazał, że odpowiedź na zarzuty podnoszone w skardze podana jest w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, natomiast w skardze nie podniesiono nowych okoliczności, które miałyby wpływ na wydane rozstrzygnięcie. II. Podstawa prawna rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 6. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), dalej "ppsa", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Podkreślić należy, że sąd administracyjny, kontrolując zgodność zaskarżonego rozstrzygnięcia z prawem, czyni to na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy w postępowaniu administracyjnym. Obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego spoczywa na organie orzekającym, a sąd administracyjny nie zastępuje organu administracji w wypełnieniu tego obowiązku, ponieważ do kompetencji sądu należy wyłącznie kontrola legalności rozstrzygnięcia administracyjnego. Oznacza to, że sąd administracyjny nie rozstrzyga merytorycznie o zgłoszonych przez stronę żądaniach. 7. Zaskarżoną decyzją Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą [...] Sp. z o.o. pozwolenia na rozbudowę stacji LPG o stację paliw wraz z infrastrukturą techniczną, w tym rozbudowa pawilonu stacji, budowa wiaty z dystrybutorem paliw i podziemnym zbiornikiem paliw Pb i ON o pojemności 20 m³, budowa sieci kanalizacji deszczowej ze zbiornikiem retencyjnym i separatorem substancji ropopochodnych, sieci wodociągowej z władnym ujęciem, hydrantu ppoż., instalacji gazu do celów grzewczych ze zbiornikiem o pojemności 2,7 m³ na działce nr ewid. [...] w miejscowości [...], gm. [...]. Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zarówno zaskarżona jak również poprzedzająca decyzja nie narusza prawa. Sąd podziela stanowisko organu przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, zarówno w zakresie ustalonego stanu faktycznego jak również zastosowanych przepisów prawa. 8. Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 z późn. zm.), każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami. Zgodnie natomiast z art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, a zgodnie z ust. 2, stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Artykuł 32 ust. 4 ustawy Prawo budowlane stanowi, że pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto: (1) złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym; (2) złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Stosownie zaś do art. 33 ust. 1 i 2 tej ustawy, pozwolenie na budowę dotyczy całego zamierzenia budowlanego. W przypadku zamierzenia budowlanego obejmującego więcej niż jeden obiekt, pozwolenie na budowę może, na wniosek inwestora, dotyczyć wybranych obiektów lub zespołu obiektów, mogących samodzielnie funkcjonować zgodnie z przeznaczeniem. Jeżeli pozwolenie na budowę dotyczy wybranych obiektów lub zespołu obiektów, inwestor jest obowiązany przedstawić projekt zagospodarowania działki lub terenu, o którym mowa w art. 34 ust. 3 pkt 1, dla całego zamierzenia budowlanego. Do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć: (1) cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7, aktualnym na dzień opracowania projektu; (2) oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane; (3) decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zgodnie zaś z art. 34 ust. 4 tej ustawy, projekt budowlany podlega zatwierdzeniu w decyzji o pozwoleniu na budowę. Stosownie do art. 35 ust. 1, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7; zgodnie z ust. 3 - w razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. Zgodnie natomiast z ust. 4, w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. 9. Jak wynika z akt sprawy, Starosta [...], jako organ pierwszej instancji, w oparciu o art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, dokonał sprawdzenia zgodności przedłożonego projektu budowlanego z ustaleniami decyzji Wójta Gminy [...] o warunkach zabudowy, wymaganiami ochrony środowiska, w tym decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia, zgodności projektu zagospodarowania działki z innymi przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, kompletności projektu budowlanego i posiadania stosownych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, zgodą Starosty [...] na odstępstwo od § 36 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, a także zaświadczenia o prawie do wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie, wykonania projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się na dzień opracowania projektu zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7 ustawy Prawo budowlane. Słusznie stwierdził organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że inwestor [...] Sp. z o.o., spełnił warunki wymagane przepisami ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, które umożliwiły wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę: przedłożył oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, pozwolenie wodnoprawne oraz projekt budowlany wraz z uzgodnieniami wynikającymi z przepisów szczególnych. Przedmiotowa inwestycja została zaprojektowana zgodnie z decyzjami Wójta Gminy [...] o warunkach zabudowy oraz o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, decyzją tą stwierdzono brak potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia. Nie budzi również wątpliwości, co wynika z art. 55 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, że decyzja o warunkach zabudowy wiąże organ wydający pozwolenie na budowę, a zgodnie z art. 86 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wiąże organ wydający decyzje, o których mowa w art. 72 ust. 1, czyli, m. in. decyzje o pozwoleniu na budowę. Z akt sprawy wynika również, że projekt budowlany został uzgodniony pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych bez zastrzeżeń przez rzeczoznawcę ds. sanitarnohigienicznych oraz przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych pod względem wymagań ochrony przeciwpożarowej. Inwestycja została zaprojektowana zgodnie przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2015 r. Starosta [...] wyraził zgodę na odstępstwo od przepisów art. 36 ust. 1 pkt 1 i 2 tego rozporządzenia, na usytuowanie zbiornika bezodpływowego o pojemności mniejszej niż 10 m³ w odległości 0,60 m od granicy pasa drogowego ul. Wałowej oraz w odległości 3,00 m od granicy pasa drogowego ul. [...] i w odległości 11,0 m od drzwi zewnętrznych projektowanego pawilonu stacji paliw, pod warunkiem uzyskania pozytywnej opinii Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego. Państwowy Wojewódzki Inspektor Nadzoru Sanitarnego w [...] pismem z dnia 5 maja 2015 r. wydał pozytywną opinię w tej sprawie. 10. Podkreślić również należy, wbrew zarzutom skargi, że Wójt Gminy [...] w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia wziął również pod uwagę przepisy rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 21 listopada 2005 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych, rurociągi dalekosiężne do transportu ropy naftowej i produktów naftowych oraz ich usytuowanie (Dz. U. z 2005 r. Nr 243, poz. 2063 z późn. zm.). 11. Wobec powyższego, odnosząc się do zarzutów skargi stwierdzić należy, iż są one niezasadne, powtarzają zarzuty zawarte w odwołaniu, do których organ odniósł się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, a stanowisko zajęte przez organ nie budzi żadnych wątpliwości. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji spełnia wymogi określone w art. 107 § 3 kpa. Zdaniem Sądu postępowanie administracyjne zostało przeprowadzone wnikliwie, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy oceniony został właściwie, a mające zastosowanie w sprawie przepisy zostały prawidłowo zinterpretowane. Sąd nie doszukał się naruszeń przepisów prawa materialnego czy procesowego, w tym wskazanych w skardze, które miałyby jakikolwiek wpływ na wynik sprawy, a zatem skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji. 12. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.