VII SA/Wa 2727/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Protokolant Ref. staż. Marcin Sieradzki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 listopada 2016 r. sprawy ze skargi Prezydenta [...] na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki oddala skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2015r. na podstawie art. 48 ust. 1 pkt 1 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2013r., poz. 1409 z późn. zm.) oraz na podstawie art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013r., poz. 267 j.t.), nakazał Miastu [...] rozbiórkę obiektu gospodarczego składającego się z dwóch kontenerów o konstrukcji stalowej połączonych konstrukcyjnie w jedną całość, o wymiarach 4,80m x 5,85m, oznaczonego nr 6 na szkicu-mapce stanowiącym załącznik do protokołu kontroli z dnia 11.09.2012r., usytuowanego na terenie działki nr ew. [...] w miejscowości Z.gm. [...]. W uzasadnieniu organ podał, że w dniu 18.06.2012r. zostało wszczęte postępowanie administracyjne w sprawie obiektu gospodarczego składającego się z dwóch stalowych kontenerów połączonych konstrukcyjnie w jedną całość, usytuowanego na działce nr ew. [...] w miejscowości Z., gm. N.. W dniach 11.09.2012r. oraz 16.05.2014r. przeprowadzone zostały oględziny, w wyniku których stwierdzono, że na ww. działce usytuowany jest obiekt gospodarczy o wymiarach 4,80m x 5,85m, składający się z dwóch kontenerów o konstrukcji stalowej połączonych dachem w jedną całość. Z działki korzysta Międzyszkolny Ośrodek Sportowy Nr [...] w W.. Inwestor nie okazał pozwolenia na budowę ani jakiejkolwiek dokumentacji związanej z przedmiotowym obiektem. S. K. dyrektor Międzyszkolnego Ośrodka Sportowego Nr [...] w W. oświadczył, że obiekt ten usytuowany był już na ww. działce na przełomie lat 70-tych i 80-tych XX wieku. Natomiast wiosną 2012r. zmienił jego lokalizację w stosunku do pierwotnego położenia. W chwili obecnej obiekt stoi w ostrej granicy z sąsiednią działką nr ew. [...]. W ocenie organu przedmiotowy obiekt (z uwagi na powierzchnię zabudowy ok. 28,10 m. ) wymagał uzyskania pozwolenia na budowę. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że stosownie do art. 48 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2010 r., Nr 243, poz. 1623 z późn. zm.), właściwy organ nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego, lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Przepisy Prawa budowlanego umożliwiają legalizację samowoli budowlanych, ale muszą być spełnione warunki, określone w art. 48 ust. 2 i 3 ww. ustawy Prawo budowlane. Zgodnie z tymi przepisami, wybudowany obiekt nie może naruszać, między innymi, ustaleń obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego oraz przepisów techniczno-budowlanych. W tym kontekście, organ stwierdził, że przedmiotowy obiekt usytuowany jest na działce [...], która zgodnie ze zmianami w miejscowym planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego gminy [...] (Uchwała Nr [...] Rady Gminy [...] z dnia [...] sierpnia 2003 roku) nie jest przewidziana pod tego typu zabudowę, bowiem stanowi ona teren wód i nabrzeży o symbolu W i znajduje się w strefie ochrony Jeziora [...]. Obiekt narusza również przepisy techniczno - budowlane, bowiem usytuowany jest w ostrej granicy z działką o nr 116, co narusza § 12 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Wobec braku podstaw do legalizacji obiektu w oparciu o obowiązujące obecnie przepisy Prawa budowlanego, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] z dnia [...].07.2014r., nakazał S. K. rozbiórkę tego obiektu. Wskazał również, że nawet gdyby uznać, że przedmiotowy obiekt zrealizowany został pod rządami Prawa budowlanego z 1974r., to jego legalizacja z uwagi na niezgodność z obowiązującym obecnie planem zagospodarowania przestrzennego byłaby również niemożliwa. Odwołanie od decyzji PINB nr [...] z dnia [...].07.2014r., wniósł Prezydent [...] wskazując, że decyzja skierowana została do niewłaściwego podmiotu, w związku z czym wnosił o stwierdzenie jej nieważności w trybie art. 156 § 1 pkt 4 K.p.a. Organ II instancji postanowieniem nr [...] z dnia [...].08.2014r. stwierdził uchybienie terminu od wniesienia odwołania i wszczął z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności ww. decyzji PINB. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] z dnia [...].10.2014r. na podstawie art. 156 § 1 pkt 4 K.p.a stwierdził nieważność decyzji PINB nr [...] z dnia [...].07.2014r. podnosząc, że skierowana została do osoby niebędącej stroną w sprawie. Analizując ponownie zgromadzony materiał dowodowy, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] wskazał, że adresatem decyzji powinno być Miasto [...]. Także w innych, licznych postępowaniach prowadzonych przez organ, dotyczących obiektów zlokalizowanych na terenie przedmiotowego Ośrodka Sportowego, stroną i adresatem wydawanych rozstrzygnięć było Miasto [...]. Odwołanie od tej decyzji złożyło Miasto [...]. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] września 2015r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 z późn. zm.) oraz na podstawie art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania Miasta [...], od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...].04.2015 r., nakazującej Miastu [...] rozbiórkę obiektu gospodarczego składającego się z dwóch kontenerów o konstrukcji stalowej połączonych konstrukcyjnie w jedną całość, o wymiarach 4,80m x 5,85m, oznaczonego nr 6 na szkicu - mapce stanowiącym załącznik do protokołu kontroli z dnia 11.09.2012 r., usytuowanego na terenie działki nr ew. [...] w miejscowości Z., gm. [...] - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że 18.06.2012 r. do organu powiatowego wpłynęło pismo D. L. zawierające informacje o samowolnie wybudowanych budynkach garażowo - magazynowych na terenie Międzyszkolnego Ośrodka Sportowego w Z.. PINB w [...] przeprowadził w dniu 11.09.2012 r. kontrolę budynków, w trakcie której ustalił, iż na działkach stanowiących własność Miasta [...] znajduje się m. in. obiekt składający się z dwóch kontenerów o konstrukcji stalowej połączonych w jedną całość i posiadający wymiary 4,80 x 5,85 m. W dalszej kolejności do PINB w [...] wpłynęło pismo M. D., sołtysa miejscowości Z., zawierające informację, iż ww. budynek znajduje się na działce o nr [...], będącej własnością Skarbu Państwa. W dniu 16.05.2014 r. organ powiatowy przeprowadził ponowne czynności kontrolne, w wyniku których ustalono, że przedmiotowy budynek gospodarczy obecnie usytuowany przy granicy z działką nr [...], służy jako szatnia dla dzieci. Z oświadczenia S. K. - dyrektora Międzyszkolnego Ośrodka Sportowego nr [...], wynikało że zmiana położenia przedmiotowego obiektu nastąpiła wiosną 2012 roku. Następnie PINB w [...] decyzją nr [...] z dnia [...].07.2014 r. nakazał S. K. rozbiórkę ww. obiektu gospodarczego. Odwołanie od decyzji złożył Prezydent [...]. Decyzją nr [...] z dnia [...].10.2014 r. [...]WINB stwierdził nieważność decyzji PINB w [...] nr [...] z dnia [...].07.2014 r. Wobec powyższego PINB w [...] dokonał ponownego rozpatrzenia sprawy, w wyniku którego wydał w dniu [...].04.2015 r. decyzję nr [...], nakazującą Miastu [...] rozbiórkę obiektu gospodarczego składającego się z dwóch kontenerów o konstrukcji stalowej połączonych konstrukcyjnie w jedną całość, o wymiarach 4,80m x 5,85m, usytuowanego na działce nr ew. [...] w miejscowości Z.. W ocenie organu II instancji decyzja nakazująca rozbiórkę, odpowiada prawu. Odnosząc się do informacji zawartej w piśmie S. K. -dyrektora Międzyszkolnego Ośrodka Sportowego nr [...] w W. z dnia 30.06.2014 r. z którego wynikało, iż pozwolenie na budowę przedmiotowych obiektów musiało zostać wydane, ale zostało zagubione lub nieumyślnie zniszczone, organ z urzędu podjął czynności mające na celu wyjaśnienie tej kwestii. [...]WINB ustalił, iż na przedmiotowe obiekty nie zostało wydane pozwolenie na budowę. Wskazał, że zgodnie z art. 28 Prawa budowlanego "Roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31". Katalog obiektów i robót budowlanych zawarty w art. 29 Prawa budowlanego, zwolnionych z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę, a więc takich, do których nie będzie miała zastosowania ogólna zasada wyrażona w art. 28 ust. 1 ww. ustawy zawiera wyliczenie enumeratywne, co oznacza, że wyłącznie wskazane w nim obiekty i roboty nie wymagają pozwolenia na budowę. Stosowanie wykładni rozszerzającej jest w tym wypadku niedopuszczalne. Wybudowanie przedmiotowego obiektu składającego się z dwóch kontenerów o konstrukcji stalowej połączonych dachem w jedną całość wymagało uzyskania pozwolenia na budowę. Choć nie jest to obiekt trwale połączony z gruntem, jednakże okres od jakiego istnieje (przełom lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych ub. wieku), a także fakt, iż w 2012 r. zmienione zostało jego położenie jednoznacznie wskazują, iż budynek ten nie ma charakteru tymczasowego w rozumieniu art. 29 ust. 1 pkt 12 Prawa budowlanego. Organ wskazał na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19.08.2009r. sygn. akt VII SA/Wa 1777/08, w którym stwierdzono, że "Względy porządku architektonicznego przemawiają za tym, by analogicznie jak to jest z budynkiem odnosić się do tymczasowego obiektu budowlanego i stosować do niego te same rygory prawne. Szczególne cechy, jakimi charakteryzuje się tymczasowy obiekt budowlany, nie zmieniają faktu, że zawsze będzie to obiekt budowlany, a jego wzniesienie należy kwalifikować jako budowę - wykonywanie obiektu budowlanego w rozumieniu art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.). Działania inwestora mające na celu przeniesienie (wzniesienie, przestawienie, przesunięcie) pawilonów kontenerowych i pawilonów - kiosków zawierają się zaś w pojęciu "budowa ", "wykonywanie obiektu budowlanego ", o którym mowa w art. 3 pkt 7 ustawy i ich podjęcie objęte będzie obowiązkiem uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę. Sam brak trwałego połączenia z gruntem obiektu budowlanego nie decyduje o tym, czy obiekt wymaga pozwolenia na budowę, zgłoszenia, bądź może być zwolniony z tych rygorów." W tym kontekście prawidłowa była procedura przewidziana w art. 48 Prawa budowlanego. Zgodnie z dyspozycją art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego właściwy organ nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego, lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. W ust. 2 ustawodawca przewidział możliwość legalizacji samowoli budowlanej, jednakże tylko w sytuacji, gdy budowa jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz nie narusza przepisów, w tym przepisów techniczno - budowlanych. Odnosząc się do kwestii zgodności przedmiotowego obiektu z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym stwierdzono, iż obiekt ten narusza ustalenia obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru [...] - Wybrzeże Jeziora w gminie [...], uchwalonego przez Radę Gminy [...] dnia [...].12.2000 r. Działka nr [...] stanowi teren wód i nadbrzeży Jeziora [...] oznaczonego symbolem W. Plan dopuszcza m. in. budowę w obszarze brzegowym budowli wodnych takich jak przystanie dla sprzętu pływającego, pomosty, kładki, mola oraz mola z małą architekturą. Przedmiotowy budynek składający się z dwóch kontenerów służący jako szatnia dla dzieci, nie zalicza się do żadnej z tych kategorii. Odnosząc się do twierdzeń odwołania, jakoby przedmiotowy budynek był zgodny z planem, gdyż znajduje się na działce oznaczonej symbolem "Tr", który określa tereny rekreacji, kąpielisk, plaż i portów o charakterze ogólnodostępnym, organ wskazał, iż są one bezpodstawne. Nawet gdyby uznać, iż działka nr [...] oznaczona jest symbolem "Tr" (co - jak wynika z pisma Urzędu Gminy [...] z dnia [...].05.2014 r. - nie jest prawdą), to fakt ten nie przesądza o legalności obiektu, gdyż wskazany plan w § 8 pkt 4 lit. a - w celu ochrony walorów przyrodniczych i krajobrazowych - ustala strefę ochrony zbiornika wodnego - Jeziora [...] o szerokości 20 m od linii brzegowej zbiornika, w której wprowadza się zakaz zabudowy i ograniczenia w stosowaniu ogrodzeń zgodnie z ustaleniami szczegółowymi. Analizując natomiast kwestię zgodności przedmiotowego obiektu z przepisami techniczno-budowlanymi, organ stwierdził, że obiekt ten narusza § 12 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Znajdujące się w aktach sprawy kopie mapy przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej Starostwa Powiatowego w [...] wskazują, iż położony jest on w granicy z działką nr [...] i dlatego jest niezgodny z § 12 ust. 1 pkt 2 ww. rozporządzenia. Prezydent [...] wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję [...] Inspektora nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2015r. oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Zaskarżonym decyzjom zarzucił naruszenie art. 48 oraz art. 103 ust. 2 ustawy z 7 lipca 1994r. Prawo budowlane przez niewłaściwe zastosowanie, nadto art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 24 października 1974r. Prawo budowlane przez niezastosowanie. Domagał się uchylenia decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z [...] września 2015r. i decyzji I instancji. W uzasadnieniu skargi Prezydent [...] podał, że w trakcie postępowania administracyjnego ustalono, że przedmiotowy obiekt gospodarczy powstał "na przełomie lat 70-tych i 80-tych XX wieku." Uchwalane plany zagospodarowania przestrzennego Gminy [...] - np. uchwała nr [...] z [...].12.2000r.; nr [...] Rady Gminy [...] z [...].08.2003r., nr [...] z dnia [...].10.1994r. nie nakazywały rozbiórki istniejących obiektów budowlanych, przeciwnie uchwała nr [...] dopuszczała w § 9 pkt. 7 adaptację istniejącej zabudowy, o ile ustalenia szczegółowe nie stanowią inaczej. Rozstrzygając przedmiotową sprawę bezpodstawnie zastosowano art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego z 1994r. Bezpodstawność wynika z art. 103 ust. 2, który stanowi, że "przepisu art. 48 nie stosuje się do obiektów, których budowa została zakończona przed wejściem w życie ustawy. Do takich obiektów stosuje się przepisy dotychczasowe." Podstawą rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy powinien być art. 37 ust. 1 Prawa budowlanego z 1974r. Zgodnie z art. 37 ust. 1, Prawa budowlanego z 1974r. nie ma podstaw do nakazania rozbiórki obiektów budowlanych, jeżeli nie powodują one zagrożenia dla ludzi lub mienia albo nie stanowią niedopuszczalnego pogorszenia warunków zdrowotnych lub użytkowych dla otoczenia, a PINB w [...] powyższego nie wykazał. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę podtrzymał dotychczasową argumentację i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Rzeczą Sądu, w niniejszym postępowaniu, było stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269), dokonanie kontroli zaskarżonego i poprzedzającego go aktu pod względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Skarga jest bezzasadna. Oceniając legalność zaskarżonej decyzji należy wskazać, że organy nadzoru budowlanego w takim zakresie, który był niezbędny dla legalnego rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, zgromadziły pełny materiał dowodowy i ustaliły stan faktyczny w następstwie jego wszechstronnej oceny. Tym samym należycie wywiązały się z obowiązków nałożonych przepisami procesowymi - art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Należy przypomnieć, że zgodnie z art. 28 Prawa budowlanego (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 z późn. zm.) "Roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31". Katalog obiektów i robót budowlanych zawarty w art. 29 Prawa budowlanego, zwolnionych z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę, zawiera wyliczenie enumeratywne, dlatego tylko wskazane w nim obiekty i roboty nie wymagają pozwolenia na budowę. W ocenie Sądu, wybudowanie w 2012r. przedmiotowego obiektu, składającego się z dwóch kontenerów o konstrukcji stalowej, połączonych dachem w jedną całość wymagało uzyskania pozwolenia na budowę. Podstawą prawną orzeczonej rozbiórki był przepis art. 48 ust. 1 i ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane. Rozbiórka była efektem postępowania prowadzonego w trybie art. 48 Prawa budowlanego. Przepis ten określa między innymi warunki legalizacji zaistniałej samowoli budowlanej. Stosownie do treści przepisów art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego, samowola budowlana polegająca na budowie albo wybudowaniu obiektu budowlanego lub jego części bez wymaganego pozwolenia na budowę, co do zasady skutkuje nakazem rozbiórki. W obowiązującym stanie prawnym nakaz rozbiórki nie jest orzekany bezwzględnie. Ustawodawca zobowiązał organy administracji do badania, czy budowa zrealizowana bez wymaganego pozwolenia na budowę jest zgodna z przepisami, w szczególności o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i czy umożliwia doprowadzenie obiektu lub jego części do stanu zgodnego z prawem. Jeśli tak, to właściwy organ zobowiązany jest wszcząć postępowanie zmierzające do legalizacji obiektu budowlanego lub jego części. Dopiero wtedy, gdy okaże się, że nie ma prawnych warunków do legalizacji samowoli, organ może orzec rozbiórkę. Zgodnie z przepisem art. 48 ust. 2 Prawa budowlanego, po wszczęciu postępowania w sprawie samowoli budowlanej organ administracji winien ocenić, czy zaistniał samowola: 1) jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności: a) ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo b) ustaleniami ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, 2) nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem. PINB w [...] przeprowadził w dniu 11.09.2012 r. kontrolę budynków, w trakcie której ustalił, iż na działkach stanowiących własność Miasta [...] znajduje się m. in. obiekt składający się z dwóch kontenerów o konstrukcji stalowej połączonych dachem w jedną całość, o wymiarach 4,80m x 5,85m, oznaczony nr 6 na szkicu-mapce stanowiącym załącznik do protokołu kontroli, usytuowany na działce nr ew. [...] w miejscowości Z. gm. [...]. Przedmiotowy obiekt wykorzystywany jest przez Międzyszkolny Ośrodek Sportowy Nr [...] w W. i służy jako szatnie dla dzieci. S. K. dyrektor Międzyszkolnego Ośrodka Sportowego Nr [...] w W. oświadczył, że obiekt ten istniał już na działce na przełomie lat 70-tych i 80-tych XX wieku. Natomiast wiosną 2012r. zmienił jego lokalizację w stosunku do pierwotnego położenia. W chwili obecnej obiekt stoi w ostrej granicy z działką nr ew. [...]. Taka sytuacja w odniesieniu do konstrukcji obiektu oznacza w istocie jego wbudowanie w 2012r. Biorąc pod uwagę, fakt jego wieloletniego istnienia, budynek ten nie ma charakteru tymczasowego w rozumieniu art. 29 ust. 1 pkt 12 Prawa budowlanego. W dniu 16.05.2014 r. organ powiatowy przeprowadził ponowne czynności kontrolne. Odnosząc się do twierdzeń dyrektora Międzyszkolnego Ośrodka Sportowego nr [...] w W. z dnia 30.06.2014 r. z którego wynikało, iż pozwolenie na budowę przedmiotowych obiektów musiało zostać wydane, ale zostało zagubione lub nieumyślnie zniszczone - organ II instancji ustalił, iż na przedmiotowe obiekty nie zostało wydane pozwolenie na budowę. Analizując możliwość zalegalizowania przedmiotowego budynku – w aspekcie zgodności obiektu z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym słusznie organ stwierdził, iż obiekt ten narusza ustalenia obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru [...] - Wybrzeże Jeziora, w gminie Nieporęt, uchwalonego uchwałą nr [...] Rady Gminy [...] z dnia [...].12.2000 r. ( opubl. Dz. Urz. Województwa [...] Nr [...] , poz. [...]) oraz Uchwałą nr [...] Rady Gminy [...] z dnia [...] sierpnia 2003r. w sprawie zmian w miejscowym planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego gminy [...] (Dz. Urz. Województwa [...] z 2003r. nr [...], poz. [...]) Działka nr [...] stanowi teren wód i nadbrzeży Jeziora [...] oznaczonego symbolem W. Plan dopuszcza m. in. budowę w obszarze brzegowym budowli wodnych takich jak przystanie dla sprzętu pływającego, pomosty, kładki, mola oraz mola z małą architekturą. Przedmiotowy budynek składający się z dwóch kontenerów służący jako szatnia dla dzieci, nie zalicza się do żadnej z tych kategorii. Odnosząc się do twierdzeń, jakoby przedmiotowy budynek był zgodny z planem, gdyż znajduje się na działce oznaczonej symbolem "Tr", który określa tereny rekreacji, kąpielisk, plaż i portów o charakterze ogólnodostępnym, wskazać należy, że powoływany plan z dnia [...].12.2000 r. w § 8 pkt 4 lit. a - w celu ochrony walorów przyrodniczych i krajobrazowych - ustala strefę ochrony zbiornika wodnego - Jeziora [...] o szerokości 20 m od linii brzegowej zbiornika, w której wprowadza się zakaz zabudowy i ograniczenia w stosowaniu ogrodzeń zgodnie z ustaleniami szczegółowymi. Tym samym nie występuje zgodność także z tymi zapisami planu. Analizując natomiast kwestię zgodności przedmiotowego obiektu z przepisami techniczno-budowlanymi należy potwierdzić, że obiekt ten narusza § 12 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jednolity - Dz.U. z 2015r., poz. 1422). Znajdujące się w aktach sprawy kopie mapy przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej Starostwa Powiatowego w [...] wskazują, iż położony jest on w granicy z działką nr [...] i dlatego jest niezgodny z § 12 ust. 1 pkt 2 ww. rozporządzenia. Biorąc pod uwagę, iż zarzuty skargi okazały się bezzasadne oraz uwzględniając powyższą ocenę - Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.