VII SA/Wa 2732/12

Referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku U. A. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi U. A. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2012 r. znak : [...] w przedmiocie : odmowy uchylenia decyzji ostatecznej postanawia : przyznać U. A. prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. W dniu 5 kwietnia 2013 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez wnioskodawczynię formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wniosła o ustanowienie radcy prawnego. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe i utrzymuje się z dochodu uzyskiwanego z tytułu umowę o pracę w wysokości 1.600,00 złotych brutto miesięcznie, co netto stanowi kwotę w wysokości 1.144,04 złotych. Wnioskodawczyni podała, że posiada dom o powierzchni 64 m ² w stosunku do którego orzeczono nakaz rozbiórki, nieruchomość rolną o powierzchni 3,82 ha, którą stanowią nieużytki oraz mieszkanie o powierzchni 63,65 m ². W uzasadnieniu wniosku wnioskodawczyni podkreśliła, że dochód uzyskiwany z tytułu umowy o pracę stanowi jej jedyne źródło utrzymania. Wskazała, że po opłaceniu należności za mieszkanie w tym : czynszu, opłat za energię elektryczną, gaz, ogrzewanie oraz wykupieniu leków pozostaje jej na bieżące potrzeby życia codziennego, w tym wyżywienie kwota w wysokości 450,00 złotych. Dodała, że jest osobą przewlekle chorą posiadającą orzeczoną II grupę inwalidztwa. W niniejszej sprawie zważono, co następuje : Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Zgodnie z art. 246 § 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże , że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie ustanowienia radcy prawnego z urzędu jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Przyznanie prawa pomocy jest instytucją wyjątkową, przysługującą jedynie w sytuacjach, gdy poniesienie kosztów przez stronę spowodowałoby u niej uszczerbek w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z konstrukcji powołanego przepisu wynika, że ciężar udowodnienia istnienia okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie spoczywa na stronie. Oceniając sytuację finansową wnioskodawczyni uznano, że znajduje się ona w sytuacji uzasadniającej przyznanie jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Stwierdzono, że wnioskodawczyni utrzymująca się samodzielnie jedynie z niewielkiego dochodu uzyskiwanego z tytułu wynagrodzenia za pracę w wysokości 1.144,04 złotych netto miesięcznie nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, gdyż jest to wydatek przekraczający jej obecne możliwości finansowe. Wnioskodawczyni po opłaceniu należności za mieszkanie oraz wykupieniu leków pozostaje na bieżące potrzeby życia codziennego kwota 450,00 złotych, dlatego uznano, że nie jest ona w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Z tego względu, przyznano wnioskodawczyni prawo pomocy we wnioskowanym zakresie poprzez ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.