VII SA/Wa 2732/12

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 10 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku r.pr. G. K. o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi U. A. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2012 r. znak [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz r.pr. G. K. tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych sześćdziesiąt groszy), w tym kwotę 27,60 zł (dwadzieścia siedem złotych sześćdziesiąt groszy), stanowiącą 23% podatku VAT. Postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2013 r. przyznano U. A. prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Izby Radców Prawnych w Warszawie, pełnomocnikiem skarżącej wyznaczony został r.pr. G. K.. Wyrokiem z dnia 10 lipca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę U.A. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2012 r. W dniu 27 września 2013 r. r.pr. G. K. złożył w imieniu U. A. skargę kasacyjną od wyroku z dnia 10 lipca 2013 r. W skardze kasacyjnej zawarto wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 19 czerwca 2015 r. oddalił skargę kasacyjną. W tym stanie rzeczy stwierdzono, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W myśl § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (j.t. Dz. U. z 2013 r. poz. 490) stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Jak wynika z akt sprawy, r.pr. G. K. złożył w imieniu U. A. skargę kasacyjną od wyroku z dnia 10 lipca 2013 r. Zauważyć też trzeba, że r.pr. G. K. prowadził sprawę również w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji (za pomoc prawną udzieloną skarżącej w tym postępowaniu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w ww. wyroku przyznał pełnomocnikowi kwotę 295,20 zł). Zasadne jest zatem w takiej sytuacji przyznanie wynagrodzenia w wysokości 50% stawki minimalnej określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia (która wynosi 240 zł). Na mocy § 2 ust. 3 rozporządzenia ustalona opłata ulega podwyższeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji, na podstawie powołanych przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a.