VII SA/Wa 2748/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Gierak - Podsiadły po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. S. i S. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2014 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowalnego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 19 listopada 2014 r. A. S. i S. S. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody M. z dnia [...] września 2014 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] lutego 2014 r., Nr [...] zatwierdzającą projekt budowalny i udzielającą [...] z siedzibą w Warszawie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym i elementami zagospodarowania terenu na terenie działki nr ew. [...] z obrębu [...] przy [...] w W. wraz z realizacją wjazdu na terenie działki nr [...] z obrębu [...]. Skarga zawiera wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody M. z dnia [...] września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie podlega uwzględnieniu. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności będących jej przedmiotem. Natomiast stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu sąd dokonuje oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Decyzją z dnia [...] września 2014 r., Wojewoda M. utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] lutego 2014 r., zatwierdzającą projekt budowalny i udzielającą [...] z siedzibą w W. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym i elementami zagospodarowania terenu na terenie działki nr ew. [...] z obrębu [...] przy [...] w W. wraz z realizacją wjazdu na terenie działki nr [...] z obrębu [...]. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie brakuje argumentacji na temat ewentualnej szkody wyrządzonej wykonaniem ww. decyzji. Dlatego Sąd nie ma żadnej możliwości oceny zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Wskazanie przez skarżących hipotetycznego ograniczenia zabudowy ich działki nie jest argumentem wypełniającym dyspozycję art. 61 § 3 p.p.s.a. Możliwość wystąpienia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków przez wydanie danej decyzji musi być realna i poparta rzeczowymi dowodami. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie, strona skarżąca podniosła, m.in. że zaskarżona decyzja jest nieprawidłowa i rażąco narusza przepisy prawa. Te okoliczności jednak nie wiążą się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody ani ze spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków. Nie wypełniają w związku z tym dyspozycji art. 61 § 3 p.p.s.a. i dlatego również nie mogą odnieść zamierzonego skutku prawnego. Sąd zwraca nadto uwagę, iż postanowienie wstrzymujące wykonanie decyzji o pozwoleniu na budowę, stanowić może dużą dolegliwość dla inwestora, mogącą nierzadko spowodować większą szkodę niż ta, jaka mogłaby wyniknąć z kontynuowania robót budowlanych prowadzonych w oparciu o zaskarżoną decyzję. Zatem inwestor, który prowadzi proces budowlany na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, narażony jest na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody nie tylko w przypadku uwzględnienia skargi, ale również w razie wstrzymania wykonania decyzji. Zaznaczyć przy tym trzeba, że to na inwestorze spoczywa obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego, w razie gdyby w wyniku rozpoznania skargi decyzja została uchylona (vide: post. NSA z dnia 8 stycznia 2015 r., sygn. akt II OZ 1381/14 publ. www. orzeczenia. nsa.gov.pl) Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia