VII SA/Wa 2749/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Smołucha po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminnej Spółdzielni [...] w [...] na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] września 2018 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wydania pozwolenia na rozbiórkę budynku postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz Gminnej Spółdzielni [...] w [...] kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Gminna Spółdzielnia [...] w [...] (skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] września 2018 r., znak: [...], w przedmiocie odmowy wydania pozwolenia na rozbiórkę budynku. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 29 listopada 2018 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez nadesłanie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej. Powyższe wezwanie doręczono skarżącej w dniu [...] grudnia 2018 r. (k. 14). Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie w dniu 12 grudnia 2018 r. Pismem z dnia [...] grudnia 2018 r. (nadanym w placówce pocztowej [...] grudnia 2018 r.) Gminna Spółdzielnia [...] w [...] wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, poprzez złożenie aktualnego odpisu z KRS Spółdzielni, załączając jednocześnie do przedmiotowego pisma odpis żądanego dokumentu. Prawomocnym postanowieniem z dnia 27 marca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącej przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Odpis postanowienia został doręczony skarżącej w dniu [...] kwietnia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga na akt organu administracji publicznej składana do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna spełniać określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej "P.p.s.a."), wymogi formalne, a także odpowiadać wymogom dotyczącym opłaty sądowej. Stosownie do treści art. 28 § 1 P.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Natomiast zgodnie z art. 29 tej ustawy, przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Jeżeli stroną w postępowaniu sądowym jest osoba prawna, właściwą formą wykazania, przez podpisującego w jej imieniu pismo procesowe, umocowania organu do reprezentowania strony skarżącej jest m.in. wypis z właściwego rejestru sądowego (KRS). Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. sąd na posiedzeniu niejawnym odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z przedstawionego stanu sprawy wynika, że Gminna Spółdzielnia [...] w [...] nie dołączyła do skargi dokumentu wykazującego umocowanie do podpisania skargi. W związku z powyższym w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 29 listopada 2018 r. wezwano skarżącą do nadesłała dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu [...] grudnia 2018 r., zatem termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął w dniu [...] grudnia 2018 r. Skarżąca [...] grudnia 2018 r. (data stempla pocztowego) nadesłała wprawdzie odpis z KRS, ale nastąpiło to już po upływie terminu do uzupełninia braku formalnego skargi. Wskazać również należy, że prawomocnym postanowieniem z dnia 27 marca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącej przywrócenia terminu do uzupełnienia ww. braku formalnego skargi. Wobec powyższego stwierdzić należy, że skarżąca uzupełniła brak formalny skargi (nadesłała odpis z KRS) po upływie ustawowego terminu, a termin do uzupełnienia tego braku nie został przywrócony, powyższe obligowało zatem Sąd do odrzucenia skargi. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, jak w punkcie pierwszym sentencji. O zwrocie wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.