VII SA/Wa 275/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, Sędziowie sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, Protokolant st. ref. Hubert Dobrowolski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi E. Sp. z o.o. z siedzibą w P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2015 r. znak [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu do zgłoszenia wykonania robót budowlanych oddala skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] listopada 2015 r., znak [...]po rozpatrzeniu odwołania [...]Sp. z o.o. z siedzibą w [...], utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. znak: [...] wnoszącą sprzeciw względem dokonanego przez [...]Sp. z o.o., zgłoszenia wykonania robót budowlanych polegających na przebudowie sieci elektroenergetycznej - jednotorowej napowietrznej linii 110 kV na linię napowietrzną dwutorową w zakresie wymiany słupów i fundamentów wraz z montażem przewodów fazowych i odgromowych w linii napowietrznej WN - 110 kV relacji [...], na odcinku od słupa nr [...] do słupa nr [...], na działce o nr ew. gr. [...]obręb ewidencyjny nr [...], jednostka ewidencyjna [...]", stanowiącej pas drogowy drogi ekspresowej [...]. W uzasadnieniu wskazał, że Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2015 r. działając na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.) wniósł sprzeciw w sprawie przystąpienia do wykonywania robót budowlanych objętych ww. zgłoszeniem dokonanym w dniu 28 lipca 2015 r. W ocenie organu pierwszej instancji zgłoszone roboty nie polegają na przebudowie, a na rozbiórce istniejącej i budowie nowej sieci elektroenergetycznej, w ramach której inwestor zamierza wymienić słupy, fundamenty, przewody fazowe i odgromowe napowietrznej linii WN oraz zastosować dwa tory linii 110 kV w miejsce istniejącego jednego toru linii 110 kV. Rozpoznając odwołanie wniesione przez [...]Sp. z o. o. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że inwestor spełnił wymagania określone w art. 30 ust. 2 i 3 Prawa budowlanego. Do zgłoszenia dołączył bowiem oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, projekt budowlany ww. zamierzenia z projektem zagospodarowania terenu wraz z opisem technicznym; decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] czerwca 2015 r. udzielającą zezwolenia na lokalizowanie w pasie drogowym drogi ekspresowej S[...] dwutorowej linii napowietrznej 110 kV, decyzję Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...]z dnia [...] czerwca 2015 r., o środowiskowych uwarunkowaniach, pismo Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia 13 maja 2014 r., pismo Szefostwa Służby Ruchu Lotniczego Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 7 maja 2014 r. oraz pismo [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia 16 lipca 2015 r. Mimo to, zgłoszone roboty w ocenie organu odwoławczego nie stanowią przebudowy zdefiniowanej w art. 3 pkt 7 a Prawa budowlanego. Analiza projektu budowlanego wykazała, że zgłoszone roboty budowlane polegają na rozbiórce istniejącej jednotorowej linii napowietrznej 110 kV i budowie nowej dwutorowej linii napowietrznej 110 kV, na odcinku od słupa nr [...] do słupa nr [...], na działce nr ewid. [...] w [...], gmina [...]. W ramach zgłoszonego zamierzenia inwestycyjnego inwestor planuje wymianę istniejących słupów i fundamentów oraz montaż przewodów fazowych i odgromowych. Ponieważ istniejąca jednotorowa linia napowietrzna 110 kV na odcinku od słupa nr [...] do słupa nr [...] zostanie całkowicie rozebrana i w jej miejscu inwestor wybuduje nową dwutorową linię napowietrzną dlatego zdaniem organu odwoławczego nie można uznać, że mamy do czynienia z przebudową istniejącej linii elektroenergetycznej, podlegającej zwolnieniu na mocy art. 29 ust 2 pkt 11 Prawa budowlanego z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę. Ponadto organ odwoławczy wyjaśnił, że charakterystycznym parametrem napowietrznej linii elektroenergetycznej, która stanowi obiekt liniowy jest jej długość i wysokość. Tymczasem z analizy projektu budowlanego nie wynika jaka jest wysokość linii i nie można w sposób jednoznaczny stwierdzić, czy wysokość ta nie ulegnie zmianie po wykonaniu zgłoszonych robót budowlanych. W związku z powyższym nie można przyjąć, że w analizowanej sprawie mamy do czynienia z przebudową, o której mowa w art. 3 pkt. 7a Prawa budowlanego, zwolnioną na mocy art. 29 ust 2 pkt. 11 Prawa budowlanego z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł inwestor [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...]. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 30 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 29 ust. 2 pkt 11 ustawy Prawo budowlane przez ich niezastosowanie oraz art. 3 pkt 3a, art. 29 ust. 2 pkt 11 w związku z art. 3 pkt 7a ustawy Prawo budowlane poprzez ich błędną wykładnię. W uzasadnieniu skarżący inwestor podniósł, że w przypadku linii elektroenergetycznej jedynym parametrem charakterystycznym wskazanym przez ustawodawcę dla tego typu obiektu budowalnego jest długość linii, na co wskazuje art. 3 pkt 3a Prawa budowlanego. Wynika z tego, iż przez przebudowę linii elektroenergetycznej należy rozumieć wykonywanie takich robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana jej parametrów użytkowych lub technicznych linii bez zmiany parametru charakterystycznego linii jakim jest jej długość. Jak zauważa skarżący obiekt liniowy posiada także inne parametry techniczne takie jak wysokość i szerokość, które nie są parametrami charakterystycznymi tego obiektu w rozumieniu art. 29 ust 2 pkt 11 ustawy Prawo budowlane. W ocenie skarżącego wbrew stanowisku organu II instancji planowane prace mieszczą się w definicji przebudowy stanowiącej szczególny rodzaj wykonywania robót budowlanych. Przebudowa linii obejmuje bowiem demontaż istniejących elementów linii 110 kV i posadowienie nowych elementów bez zmiany dotychczasowej długości linii, co nie doprowadzi do zmiany charakterystycznych parametrów linii. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wcześniej prezentowane stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269, ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, a więc polega na weryfikacji decyzji organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego. Oceniając zaskarżoną decyzję w świetle wskazanych wyżej kryteriów Sąd stwierdził, iż zaskarżona decyzja prawa nie narusza dlatego skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem Sądu Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego prawidłowo ocenił zasadność wniesienia sprzeciwu przez Wojewodę [...]. Podstawą zgłoszenia sprzeciwu było ustalenie, że zgłoszone roboty budowlane nie polegają na przebudowie istniejącej sieci elektroenergetycznej lecz na budowie nowej sieci, której budowa powinna być poprzedzona decyzją o pozwoleniu na budowę. Zgodzić należy się z powyższymi ustaleniami organów poczynionymi w oparciu o przedstawiony projekt budowlany. Mianowicie z projektu budowlanego wynika, że zgłoszone roboty polegają na rozbiórce na odcinku od słupa nr [...] do słupa nr [...] istniejącej jednotorowej linii napowietrznej poprzez usunięcie jej fundamentów i słupów oraz przewodów fazowych i odgromowych. W miejscu rozebranego odcinka jednotorowej linii napowietrznej inwestor planuje wybudowanie nowej dwutorowej linii napowietrznej o innych parametrach użytkowych i technicznych. Zgodnie z art. 29 ust 2 pkt. 11 Prawa budowlanego pozwolenia na budowę nie wymaga wykonywanie robót budowlanych polegających na przebudowie sieci gazowych oraz elektroenergetycznych innych niż wymienione w ust. 1 pkt. 19a lit. a. Wykonywanie tych robót wymaga jedynie zgłoszenia. Użyty w art. 29 ust 2 pkt. 11 Prawa budowlanego zwrot "przebudowa" należy rozumieć w znaczeniu wynikającym z art. 3 pkt. 7a ustawy Prawo budowlane. Skoro sieci elektroenergetyczne jako budowla stanowią obiekt budowlany rozumienie przebudowy takich sieci (art. 29 ust 2 pkt. 11) winno być interpretowane przy uwzględnieniu definicji przebudowy zawartej w art. 3 pkt. 7a. Stosownie do wskazanej definicji przez przebudowę należy rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; w przypadku dróg są dopuszczalne zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie niewymagającym zmiany granic pasa drogowego. W niniejszej sprawie istniejący odcinek sieci jednotorowej linii napowietrznej podlega rozbiórce dlatego nie można mówić o jego przebudowie. Przebudowa musi dotyczyć istniejącego obiektu budowlanego, a nie części obiektu, która zostanie całkowicie rozebrana, a następnie wybudowana jako nowy obiekt budowlany o innych parametrach technicznych i użytkowych. W przeciwnym wypadku inwestor mógłby w drodze zgłoszenia przebudowy wszystkich pozostałych odcinków sieci jednotorowej napowietrznej linii wybudować nową linię napowietrzną dwutorową, której budowa podlega obowiązkowi uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę. Trafnie natomiast skarżący zarzuca wadliwe zaliczenie wysokości linii elektroenergetycznej stanowiącej obiekt liniowy do jej parametrów charakterystycznych. Z art. 3 pkt 3a Prawa budowlanego wynika bowiem, że jedynym parametrem charakterystycznym wskazanym przez ustawodawcę dla tego typu obiektu budowlanego jest długość linii. W przedstawionym stanie faktycznym i prawnym Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego i procesowego w stopniu uzasadniającym jej wyeliminowanie z obrotu prawnego dlatego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) skargę oddalił.