VII SA/Wa 2753/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Nowak po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. C. oraz A. P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2012 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji postanawia: odrzucić wniosek A. P. o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi. A. P. pismem z dnia 23 października 2012 r. wniosła skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2012 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 28 listopada 2012 r. pismem z dnia 29 listopada 2012 r., doręczonym w dniu 3 grudnia 2012 r. wezwano A. P. do nadesłania 3 egzemplarzy odpisów skargi, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Postanowieniem z dnia 10 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. P., z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych, w postaci nadesłania 3 egzemplarzy odpisów skargi. W dniu 18 stycznia 2013 r. (data nadania w UP) A. P. złożyła pismo, w którym zawarła stwierdzenie "proszę o usprawiedliwienie mojej nieobecności w Polsce, w związku z tym nie mogłam wykonać polecenia dosłania 3 egz odpisu skargi w terminie". Wskazała, że otrzymała informację o chorobie matki i zmuszona była do natychmiastowego wyjazdu do R., w Polsce jest "od dwóch dni". Do pisma skarżąca załączyła 3 odpisy skargi. Pismem z dnia 20 lutego 2013 r. skarżąca została wezwana do uprawdopodobnienia okoliczności wskazującej na brak winy w uchybieniu terminu, poprzez wskazanie daty, kiedy wyjechała do R. W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżąca w piśmie z dnia 7 marca 2013 r. (data nadania w UP) wskazała, że o chorobie matki dowiedziała się w ostatnich dniach listopada tj. 30 listopada 2012 r. lub 31 listopada 2012 r. Wyjechała następnego dnia, a wróciła do Polski 19 grudnia 2012 r. Skarżąca A. P. poinformowała również, że pismo o uzupełnieniu braków odebrał jej syn. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.), pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Ponadto w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu i równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 2 i 4). Wymóg zgłoszenia wniosku o przywrócenie terminu w siedmiodniowym terminie liczonym od daty ustania przyczyny uchybienia jest warunkiem formalnym rozpoznania wniosku, który sąd ma obowiązek badać w pierwszej kolejności, jeszcze przed dokonaniem jego oceny merytorycznej, a więc przed rozpoznaniem czy uchybienie terminowi nastąpiło bez winy strony. Zgodnie bowiem z treścią art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Niedopuszczalne byłoby zatem merytoryczne rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu w sytuacji, gdy sąd pozostaje w przekonaniu o złożeniu tego wniosku po terminie zakreślonym w art. 87 § 1 p.p.s.a. Skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi wskazując, że w związku z chorobą matki przebywała w R. W piśmie datowanym na dzień 17 stycznia 2013 r. podniosła, że jest w kraju "od dwóch dni", zaś w kolejnym piśmie podała, że wróciła do kraju 19 grudnia 2012 r. Ponadto z akt sprawy wynika, że wpis od skargi został uiszczony w imieniu skarżącej w dniu 10 grudnia 2012 r. W niniejszej sprawie, zdaniem Sądu, wniosek skarżącej wniesiony został po upływie siedmiodniowego terminu określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Wobec faktu, że skarżąca wróciła do kraju 19 grudnia 2012 r., zaś pismo wzywające do usunięcia braków formalnych zostało doręczone prawidłowo na adres skarżącej należało uznać, że termin siedmiodniowy do złożenia wniosku o przywrócenie terminu należało liczyć od powrotu skarżącej do kraju. Tymczasem przedmiotowy wniosek złożono zamiast do dnia 27 grudnia 2012 r. dopiero w dniu 18 stycznia 2013 r., niewykazując przy tym zachowania terminu z art. 87 § 1 p.p.s.a. Nadto należy wskazać, że twierdzenia skarżącej o pobycie poza granicami kraju nie zostały w żaden sposób poparte dokumentami, które pozwalałyby uprawdopodobnić brak winy uchybieniu terminu oraz zachowanie siedmiodniowego terminu do złożenia przedmiotowego wniosku. Ponieważ wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi złożono dopiero w dniu 18 stycznia 2013 r., a więc po upływie terminu siedmiu dni liczonych od daty powrotu skarżącej do kraju, wniosek ten należało uznać za spóźniony. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 88 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji