VII SA/Wa 2758/12

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 lutego 2013 r. po rozpoznaniu wniosku H. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi H. D. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2012 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać H. D. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W dniu 23 stycznia 2013 r. do Sądu wpłynął na uzupełnionym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy H. D., w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata. We wniosku przedstawił swoją sytuację finansową, majątkową i rodzinną. Do wniosku załączył dokument potwierdzający wysokość dochodów uzyskiwanych przez małżonkę oraz kserokopię zaświadczenia z urzędu skarbowego potwierdzającego brak dochodów przez wnioskodawcę w roku podatkowych 2011 r. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże , że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a ) Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie stwierdzono, że wnioskodawca w złożonym wniosku wykazał, iż nie jest w stanie samodzielnie ponosić kosztów postępowania sądowego i ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca prowadzi wspólnie gospodarstwo domowe z żoną. Utrzymują się z dochodów w wysokości 1.386,92 złotych miesięcznie. Na kwotę tą składa się wynagrodzenie małżonki z tytułu emerytury w wysokości 886,92 złotych oraz kwota 560,00 złotych jaką wnioskodawca otrzymuje od córki. Wnioskodawca wskazał, że posiada działkę o pow. 640 m ² z domem w stanie surowym w J. oraz mieszkanie o pow. 51 m ², którego współwłaścicielką jest małżonka. Skarżący podkreślił, że jest osobą starszą, wspólnie z żoną są osobami schorowanymi. Zaznaczył, że małżonka jest osobą niepełnosprawną i wymaga stałej opieki. Oświadczył, że nie posiada oszczędności pieniężnych. Posiada tylko sprzęty domowe i hobbistyczne niskiej wartości. Przedstawione przez skarżącego dane w rozpoznawanym wniosku o prawo pomocy uzasadniają jego uwzględnienie we wnioskowanym zakresie. W świetle oświadczeń złożonych przez wnioskodawcę uznano, że obecnie jego sytuacja finansowa jest trudna z uwagi na to, że dochód z jakiego utrzymuje się wraz z małżonką jest niewielki i wystarcza jedynie na zaspokojenie ich podstawowych potrzeb życiowych. Z tych też względów uznano, że wnioskodawca kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia z kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Ze względu na fakt, iż strona wnioskująca wniosła o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, dokonano wyboru i ustanowiono w niniejszej sprawie radcę prawnego. Wyjaśnić należy, że dla zapewnienia stronie należytej reprezentacji przed sądem administracyjnym wystarczające jest bowiem ustanowienie jednego pełnomocnika. Zgodnie bowiem z treścią art. 205 § 2 p.p.s.a. niezbędne koszty postępowania strony reprezentowanej przez zawodowego pełnomocnika obejmują wynagrodzenie i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.