VII SA/Wa 2764/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Maria Tarnowska po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. W., M. A. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2014 r., nr [...]w przedmiocie nałożenia obowiązku sporządzenia i przedłożenia projektu budowalnego zamiennego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...] października 2014 r., nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...] nakładająca na Wspólnotę Mieszkaniową [...] w [...] obowiązek sporządzenia i przedłożenia w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowalnego [...], czterech jednobrzmiących egzemplarzy projektu budowalnego zamiennego budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...] w W., uwzgledniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowalnych. Skargę na powyższą decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wnieśli P. W. i M. A. W., w skardze zawarli także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu zostały przytoczone argumenty, iż brak wstrzymania zaskarżonej decyzji może rodzić dla skarżących niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący wskazali również, iż w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki, które uzasadniają nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności przedmiotowej decyzji, a ustawa szczególna nie wyłącza wstrzymania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, zgodnie z § 3 wymienionego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi jedna z wymienionych w tym przepisie przesłanek. Instytucja wstrzymania wykonania ma bowiem charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostałyby wykonane. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych zawartych w wymienionym przepisie. Obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z tego przepisu spoczywa na wnioskodawcy. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia, przy czym uprawdopodobnienie nie może z reguły opierać się na samych twierdzeniach strony. Sąd musi opierać się na materiale pozwalającym zająć stanowisko. Ciężar uprawdopodobnienia spoczywa na stronie, która ze swych twierdzeń wywodzi skutki prawne. Zatem to strona składająca wniosek w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. jest zobowiązana do wykazania, że zachodzą warunki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W przedmiotowej sprawie skarżący nie uprawdopodobnił tych przesłanek. Skarżący wskazali w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji, iż wykonanie jej może spowodować trudne do odwrócenia skutki w postaci legalizacji obiektu budowalnego przy ul. [...] pomimo, że budynek ten w dalszym ciągu będzie pozostawał niezgodny z warunkami technicznymi, wynikającymi z przepisów prawa, w szczególności w zakresie jego usytuowania na działce i odległości, w jakich się on znajduje od granicy z działką. Skarżący jako argument uzasadniający wstrzymanie zaskarżonej decyzji podnieśli również, iż istnieje możliwość powstania znacznej szkody po stronie skarżących polegającej na zalegalizowaniu budynku na działce przy ul. [...], który w istotny sposób ogranicza możliwość zabudowy działki nr [...], będącej w użytkowaniu wieczystym skarżących. W ocenie Sądu, skarżący wskazali jedynie hipotetyczną szkodę jaka mogłaby powstać w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem Sądu, skarżący nie wykazali, że nie wstrzymanie decyzji spowoduję dla skarżących trudne do odwrócenia skutki i realne niebezpieczeństwo wyrządzenia im znacznej szkody. Zatem skarżący nie dopełnili ciążących na nich obowiązków wykazania zasadności złożonego wniosku w zakresie uprawdopodobnienia zaistnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. To do strony ubiegającej się o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności należy wykazanie, że ich sytuacja jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przepisie art. 61 § 3 powołanej ustawy. Zatem badając całokształt okoliczności sprawy należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie nie zachodzą żadne okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, bowiem skarżący w żaden sposób nie wykazali, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o czym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.