VII SA/Wa 2766/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Rzecznika Praw Pacjenta z dnia [...] września 2015 r. znak: [...] w przedmiocie uznania praktyk za naruszające zbiorowe prawa pacjenta postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca – M. K., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Rzecznika Praw Pacjenta z dnia [...] września 2015 r. znak: [...] w przedmiocie uznania praktyk za naruszające zbiorowe prawa pacjenta. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w punkcie 2 nakazującym skarżącej zaniechania praktyk polegających na udostępnianiu pacjentom odpisów, wypisów lub kopii dokumentacji medycznej jedynie na pisemny wniosek osoby uprawnionej oraz załatwianiu wniosków w sprawie udostępnienia dokumentacji medycznej w przeciągu 7 dni roboczych od daty jego złożenia. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie skarżąca wskazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji grozi przede wszystkim zakłóceniem prawidłowego toku pracy podmiotu leczniczego, który w pierwszej chwili zobowiązany jest do udzielania pacjentom świadczeń z zakresu opieki zdrowotnej. Podniosła, że prawo do dokumentacji jest jednym z wielu praw zagwarantowanych pacjentowi przepisami ustawowymi. Niewątpliwie najważniejszym z praw przysługujących pacjentowi jest prawo do otrzymania prawidłowego świadczenia zdrowotnego, a zatem w wypadku konfliktu pomiędzy różnymi kategoriami praw pacjenta, podmiot udzielający świadczeń musi dokonać wyboru, bądź równoważenia sprzecznych ze sobą w danych okolicznościach praw pacjenta. Temu celowi służy wprowadzenie przez skarżącą w "Regulaminie udostępniania dokumentacji medycznej w praktyce lekarza rodzinnego M. K." wymogu złożenia pisemnego wniosku o udostępnienie dokumentacji medycznej oraz zastrzeżenie 7-dniowego terminu na wykonanie kopii dokumentacji medycznej". Skarżąca wskazała również, że kopiowanie dokumentacji oraz sporządzanie jej odpisów na potrzeby pacjentów jest czynnością czasochłonną i nie sposób wymagać od personelu podmiotu leczniczego aby została wykonana natychmiast. Ponadto wymóg złożenia pisemnego wniosku o udostępnienie dokumentacji medycznej ma na celu kontrolę, czy wnioskodawcy faktycznie przysługuje uprawnienie do żądania dokumentacji oraz odnotowanie złożenia wniosku i jego daty w samej dokumentacji, w celu nadania mu biegu i zapewnienia bezzwłocznej realizacji. W dalszej części skarżąca, powołując się na treść art. 24 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 2 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta oraz § 73 rozporządzenia z dnia 21 grudnia 2010 r. w sprawie rodzajów i zakresu dokumentacji medycznej oraz sposobu jej przetwarzania, podniosła, że zobowiązana jest zapewnić odpowiednie warunki zabezpieczające dokumentację przed zniszczeniem, uszkodzeniem lub utratą i dostępem osób nieupoważnionych, a także umożliwiające jej wykorzystanie bez zbędnej zwłoki. Wyjaśniła, że w tym celu konieczna jest weryfikacja uprawnienia osoby żądającej udostępnienia dokumentacji medycznej, którą najłatwiej przeprowadzić poprzez wprowadzenie wymogu składania pisemnego wniosku, który następnie dołączany jest do dokumentacji medycznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z powyższego wynika, iż wprowadzona w § 3 cyt. przepisu ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady przewidzianej w cyt. § 1 tego artykułu. Zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania może mieć bowiem miejsce tylko w sytuacjach ściśle określonych w tym przepisie, tj. w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. W ocenie Sądu argumenty zawarte we wniosku, choć rozbudowane, nie uzasadniają wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż nie wypełniają przesłanki powstania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Nie można uznać, iż nakazanie zaniechania stosowanej przez skarżącą praktyki udostępniania pacjentom dokumentacji po wcześniejszym złożeniu wniosku w tym przedmiocie, prowadzi do powstania niebezpieczeństwa wyrządzenia ww. przesłanek. Argumenty podniesione przez skarżącą związane są raczej z procedurami organizacyjnymi podmiotu leczniczego, aniżeli z realnym zagrożeniem spowodowanym wydaniem zaskarżonej decyzji. Zachowanie się podmiotu leczniczego w sytuacji konfliktu interesów pomiędzy pacjentami potrzebującymi świadczenia medycznego, a pacjentami wnoszącymi o udostępnienie dokumentacji medycznej z pewnością pozostaje w gestii organizacji pracy tego podmiotu. Podobnie jak kwestia związana ze sporządzeniem kserokopii i odpisów dokumentacji. Ponadto, niezależnie od tego w jakiej formie pacjent złoży wniosek o udostępnienie dokumentacji tj. czy to w formie pisemnej czy ustnej, podmiot leczniczy każdorazowo obowiązany jest do zapewnienia odpowiednich warunków zabezpieczających dokumentację przed zniszczeniem, uszkodzeniem lub utratą oraz do udzielenia dostępu do dokumentacji jedynie osobom uprawnionym. Fakt, iż weryfikację złożonego wniosku najłatwiej jest zrobić w dotychczas stosowanej przez skarżącą formie, nie przesądza o tym, że rozpoznanie wniosku w innej formie spowoduje powstania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić należy, że Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, a więc prawidłowości zastosowania przez organy przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni, Sąd dokona dopiero po przeprowadzeniu rozprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił o odmowie wstrzymania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 61 § 5 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).