VII SA/Wa 277/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Bogusław Cieśla, , Protokolant Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 czerwca 2007 r. sprawy ze skargi Prezydenta Miasta K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2007 r. znak [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za przekroczenia terminu do wydania decyzji. skargę oddala Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2007r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie Wojewody Małopolskiego z dnia [...] listopada 2006r., którym organ ten nałożył na Prezydenta Miasta K. karę pieniężną w wysokości 30 000 zł za 60-dniowe przekroczenie terminu wydania decyzji z dnia [...] stycznia 2004 r. w sprawie udzielenia pozwolenia na zabudowę balkonu w budynku mieszkalnym wielorodzinnym. Jak wyjaśnił Prezydent m. K. w zażaleniu na postanowienie I instancji, a następnie w skardze na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego do przekroczenia terminu istotnie doszło, lecz stało się to na skutek konieczności powiadomienia stron o wszczętym postępowaniu, którego to czasu nie odliczono od 65-dniowego okresu przewidzianego w art. 35 ust. 8 Prawa budowlanego. Zdaniem strony skarżącej do przekroczenia terminu doszło nie o 60 dni a o 47 dni. Organ w odpowiedzi na skargę podtrzymał swoją decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Skargę należało oddalić, gdyż zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Przepis art. 35 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 z późn. zm.) ustanawia szczególnego rodzaju konsekwencję zwłoki w postępowaniu administracyjnym w sprawie wydania pozwolenia budowlanego. W przepisie tym ustalono, że przekroczenie granicy, wyznaczonej na potrzeby postępowania o wydanie pozwolenia budowlanego tj 65 dni, powoduje nie tylko naganny stan bezczynności organu budowlanego, lecz nadto rodzi obowiązek zapłaty kary w wysokości 500 zł za każdy dzień zwłoki. W ust. 8 ustawodawca określił zdarzenia prawne i czynności, które nie podlegają wliczeniu do okresu 65 dni określonego w ust. 6 lecz ,zdaniem Sądu ,do czynności takich nie można zaliczyć zwykłych czynności procesowych, takich jak powiadomienie stron o wszczęciu postępowania (art. 61 § 4 k.p.a.), czy też zawiadomienia tych stron o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym sprawy jak też uczestniczenia w przeprowadzeniu dowodu (art. 77 § 4, 79 § 2, art. 81 k.p.a.). Uwzględniając konieczność przeprowadzenia wymienionych wyżej czynności ustalono bowiem maksymalny czas postępowania o wydanie pozwolenia budowlanego na 65 dni, w pozostałych zaś przypadkach pozwolenie należy wydać bezzwłocznie. Skoro zaś, jak wspomniano wyżej, czas ten przeznaczony jest na czynności podstawowe wymagane prawem, to nieliczne tylko, niezależne od organu czynności, będą przedłużały ten termin. Do czynności takich można zaliczyć np. czas potrzebny na oczekiwanie na zajęcie stanowiska przez inny organ, a także okres zawieszenia postępowania, okres opóźnienia powstały z winy strony, np. w przypadku przekroczenia przez stronę terminu dokonania czynności wyznaczonych lub określonych przez prawo, oraz okresy opóźnień niezależnych od organu prowadzącego postępowanie. Inaczej mówiąc, prowadzenie postępowania o wydanie pozwolenia budowlanego, jeśli inwestor złożył do właściwego organu prawidłowo sporządzony wniosek wraz z niezbędnymi załącznikami, a nie występuje potrzeba powiadamiania innych stron i przeprowadzania postępowania dowodowego, powinno się zakończyć niezwłocznie, tj. w takim terminie, jaki jest potrzebny na zapoznanie się z dokumentacją, przeprowadzenie analizy i oceny materiałów sprawy oraz sporządzenie i wydanie decyzji. W przypadku konieczności zawiadomienia innych stron, a także konieczności przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego czy zapoznania stron z materiałem dowodowym, okres 65 dni jest w zupełności wystarczający do przeprowadzenia niewadliwego prawnie postępowania, nawet jeśli uwzględnić konieczność podwójnego awizowania nieodebranej korespondencji. Warunkiem koniecznym jest jednak szybkie przeprowadzenie wstępnej analizy materiałów sprawy i podejmowanie niezbędnych czynności bezpośrednio po wpływie wniosku. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.