VII SA/Wa 277/17

PostanowienieWSA w Warszawie2017-03-20

Skład orzekający: Elżbieta Zielińska-Śpiewak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy upoważnienie do prowadzenia spraw dotyczących płatności za przechowywanie pojazdów na parkingach strzeżonych, o których mowa w art. 130a ust. 10 lit. h Prawa o ruchu drogowym, stanowi wystarczające umocowanie do podpisania skargi i reprezentowania strony skarżącej przed sądem administracyjnym?
Ratio decidendi
Sąd odrzucił skargę, ponieważ złożone upoważnienie nie wykazywało umocowania do reprezentowania strony skarżącej przed sądem administracyjnym. Zakres upoważnienia, mimo że ogólny i jednocześnie szczegółowy, nie wynikał z niego jasno prawo do podpisania skargi ani do reprezentacji w postępowaniu sądowym.
Stan faktyczny
Wojewoda wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczącą kosztów przechowywania pojazdu. Skarga została podpisana przez osobę działającą z upoważnienia Wojewody. Sąd wezwał do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu potwierdzającego umocowanie do reprezentacji. Nadesłane upoważnienie okazało się niewystarczające do reprezentowania strony przed sądem administracyjnym.
Rozstrzygnięcie
Sąd odrzucił skargę i zwrócił Wojewodzie wpis sądowy.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2016 r. sygn. [...] w przedmiocie zobowiązania do zapłaty kosztów przechowywania pojazdu postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić Wojewodzie [...] ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 356 zł (słownie: trzysta pięćdziesiąt sześć złotych) tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Pismem z dnia 7 grudnia 2016 r. Wojewoda [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2016 r., sygn. [...]. Skarga została podpisana z upoważnienia Wojewody [...] przez R. S. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016, poz. 718 ze zm.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Stosownie do art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a.). Pismem z dnia 9 lutego 2017 r., doręczonym w dniu 15 lutego 2017 r., wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, przez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (upoważnienia do podpisania skargi), w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przy piśmie z dnia 20 lutego 2017 r. nadesłano do Sądu upoważnienie z dnia [...] listopada 2016 r., nr [...], z którego wynika, że R. S. uprawniony jest do prowadzenia w imieniu Wojewody [...] spraw, w szczególności dotyczących odwołań od decyzji wydanych przez prezydentów miast, starostów powiatowych oraz samorządowe kolegia odwoławcze w sprawie płatności za przechowywanie pojazdów na parkingach strzeżonych, o których mowa w art. 130a ust. 10 lit. h ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2012 r., poz. 1137 ze zm.). Stwierdzić należy, na podstawie tak sformułowanego zakresu upoważnienia (ogólnego a jednocześnie szczegółowego), że nie wynika z niego prawo do podpisania skargi jak i reprezentacji przed sądami administracyjnymi. Mając na względzie powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło