VII SA/Wa 277/17
PostanowienieWSA w Warszawie2017-03-20
Skład orzekający: Elżbieta Zielińska-Śpiewak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy upoważnienie do prowadzenia spraw dotyczących płatności za przechowywanie pojazdów na parkingach strzeżonych, o których mowa w art. 130a ust. 10 lit. h Prawa o ruchu drogowym, stanowi wystarczające umocowanie do podpisania skargi i reprezentowania strony skarżącej przed sądem administracyjnym?Ratio decidendi
Sąd odrzucił skargę, ponieważ złożone upoważnienie nie wykazywało umocowania do reprezentowania strony skarżącej przed sądem administracyjnym. Zakres upoważnienia, mimo że ogólny i jednocześnie szczegółowy, nie wynikał z niego jasno prawo do podpisania skargi ani do reprezentacji w postępowaniu sądowym.Stan faktyczny
Wojewoda wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczącą kosztów przechowywania pojazdu. Skarga została podpisana przez osobę działającą z upoważnienia Wojewody. Sąd wezwał do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu potwierdzającego umocowanie do reprezentacji. Nadesłane upoważnienie okazało się niewystarczające do reprezentowania strony przed sądem administracyjnym.Rozstrzygnięcie
Sąd odrzucił skargę i zwrócił Wojewodzie wpis sądowy.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2016 r. sygn. [...] w przedmiocie zobowiązania do zapłaty kosztów przechowywania pojazdu postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić Wojewodzie [...] ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 356 zł (słownie: trzysta pięćdziesiąt sześć złotych) tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi.
Pismem z dnia 7 grudnia 2016 r. Wojewoda [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2016 r., sygn. [...]. Skarga została podpisana z upoważnienia Wojewody [...] przez R. S.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016, poz. 718 ze zm.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Stosownie do art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a.).
Pismem z dnia 9 lutego 2017 r., doręczonym w dniu 15 lutego 2017 r., wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, przez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (upoważnienia do podpisania skargi), w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przy piśmie z dnia 20 lutego 2017 r. nadesłano do Sądu upoważnienie z dnia [...] listopada 2016 r., nr [...], z którego wynika, że R. S. uprawniony jest do prowadzenia w imieniu Wojewody [...] spraw, w szczególności dotyczących odwołań od decyzji wydanych przez prezydentów miast, starostów powiatowych oraz samorządowe kolegia odwoławcze w sprawie płatności za przechowywanie pojazdów na parkingach strzeżonych, o których mowa w art. 130a ust. 10 lit. h ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2012 r., poz. 1137 ze zm.).
Stwierdzić należy, na podstawie tak sformułowanego zakresu upoważnienia (ogólnego a jednocześnie szczegółowego), że nie wynika z niego prawo do podpisania skargi jak i reprezentacji przed sądami administracyjnymi.
Mając na względzie powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.
O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło