VII SA/Wa 2778/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch - Baranowska (spr.), , Sędzia WSA Maria Tarnowska, Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, Protokolant spec. Monika Pietruszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 marca 2014 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego skargę oddala [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] wydaną [...] października 2013 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] lipca 2013 r. umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie stanu technicznego kanalizacji deszczowej na ulicy J. ze wsi S. gm. R.. W uzasadnieniu decyzji organ podał, że postępowanie zostało wszczęte przez organ I instancji na podstawie skargi M. K.. W trakcie postępowania przeprowadzono czynności kontrolne w wyniku których ustalono, że przy ul. J. znajduje się kanalizacja burzowa, której kratki ściekowe usytuowane są po obu stronach drogi. W czasie oględzin wykonanych w dniu 14 września 2012 r. (bezpośrednio po dniu w którym występowały opady) nie odnotowano, aby na działce wnioskującego o wszczęcie postępowania M. K. o nr [...] znajdowała się woda. Po przeprowadzeniu postępowania Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego kontrolowaną decyzją umorzył, prowadzone postępowanie w sprawie stanu technicznego kanalizacji deszczowej w ulicy J.. Zdaniem organu II instancji, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Pruszkowie dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego i prawnego niniejszej sprawy. Organ podniósł, że zgodnie z art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, "Gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. " O bezprzedmiotowości postępowania administracyjnego mówić można w sytuacji braku któregokolwiek z elementów materialnego stosunku prawnego, z powodu czego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę co do jej istoty. Wyróżnić można bezprzedmiotowość wynikającą z przyczyn podmiotowych bądź przedmiotowych. Przyczyny podmiotowe dotyczyć będą strony i przysługujących jej uprawnień, natomiast przedmiotowe odnoszą się do "przedmiotu" postępowania, czyli w sprawach budowlanych będą to z reguły roboty budowlane, co do których organ nadzoru może prowadzić postępowanie wyjaśniające w ramach ustawowych kompetencji. W ocenie [...] WINB zasadne jest utrzymanie zaskarżonej decyzji w mocy, ponieważ kanalizacja deszczowa w ulicy J. zrealizowana została na podstawie decyzji Starosty P. Nr [...] z dnia [...].06.2008r. udzielającej pozwolenia na budowę sieci wodno-kanalizacyjnych (tj. sanitarnych rurociągów tłocznych, sieci kanalizacji sanitarnej, sieci kanalizacji deszczowej oraz sieci wodociągowej) dla obsługi osiedla mieszkaniowego "S.". Decyzja o pozwoleniu na budowę pozostaje w obiegu prawnym i nie stwierdzono istotnych odstępstw od zatwierdzonej dokumentacji projektowej. Organ II instancji zauważył, że nie jest właściwy do oceny prawidłowości wydanego pozwolenia na budowę. Kwestią tą może się zająć właściwy organ administracji architektoniczno-budowlanej II-ej instancji jedynie w postępowaniu nadzwyczajnym Ponadto w trakcie kontroli przeprowadzonej na gruncie w dniu 12.04.2013r. Inspektorzy Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. nie stwierdzili występowania stojącej wody na terenie osiedla "S.". Na działce skarżącego stwierdzono stojącą wodę w redlinach na polu. Organ powiatowy przeprowadzał kontrole przedmiotowej inwestycji pięciokrotnie, tj. w dniach 23.04.2010r., 29.04.2011r" 19.08.2011r" 14.09.2012r. oraz 12.04.2013r. Podczas żadnej kontroli nie stwierdzono, by kanalizacja deszczowa była wykonana niezgodnie z zatwierdzoną dokumentacją, co potwierdzają m.in. oświadczenie kierownika budowy oraz geodezyjne inwentaryzacje powykonawcze przekazane do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu 19.09.2013r. W dniu 12.03.2009r. złożono do organu I instancji zawiadomienia o zakończeniu budowy obejmujące sieci wodno-kanalizacyjne (tj. sanitarnych rurociągów tłocznych, sieci kanalizacji sanitarnej, sieci kanalizacji deszczowej oraz sieci wodociągowej) oraz budowy rurociągów tłocznych ścieków oczyszczonych dla obsługi osiedla mieszkaniowego "S.". Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. nie wniósł sprzeciwu do w/w robót budowlanych, bowiem po analizie dokumentacji dołączonej do wniosków nie znaleziono ku temu żadnych podstaw. Organ wskazał, że w aktach sprawy znajduje się oświadczenie Przedsiębiorstwa Gospodarki Wodno-Ściekowej G. sp. z 0.0. pełniącego funkcję eksploatatora infrastruktury wodno-kanalizacyjnej na osiedlu mieszkaniowym S. w S., który przeprowadza cotygodniowe przeglądy sieci kanalizacji deszczowej wraz z przepompownią i wylotem do rowu melioracyjnego. Zgodnie z deklaracją w/w eksploatatora "Stan techniczny kanalizacji deszczowej w ul. J. oraz system podczyszczania i przepompowywania ścieków deszczowych oceniamy jako bardzo dobry. W całym okresie prowadzonej przez G. sp. z o.o. eksploatacji system kanalizacji deszczowej był drożny i zachowywał pełną projektowaną wydajność." Mając na uwadze w/w oświadczenie, jak również prawidłowość samych robót budowlanych przy wykonaniu kanalizacji deszczowej w ulicy J. (ich zgodność z warunkami pozwolenia na budowę i zatwierdzonym projektem, ich legalność, jak również zgodność ze sztuką budowlaną). organ zauważył iż zalewanie działki M. K. nie jest spowodowane złym stanem technicznym czy wadliwym wykonaniem kanalizacji deszczowej w ul. J.. Odnosząc się do argumentów M. K. zawartych w odwołaniu organ II instancji zauważył, że nie jest właściwy do zadośćuczynienia z tytułu strat upraw rolnych, których domaga się skarżący. Właściwy do rozpatrywania tego typu roszczeń jest sąd cywilny. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, iż organ I instancji po przeprowadzeniu wielokrotnych oględzin na terenie inwestycji "S." ustalił jednoznacznie stan faktyczny. Art. 7 Kpa stanowi, że w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. W świetle powyższego wskazał, że badana w niniejszym postępowaniu decyzja nie narusza art. 7 i 77 § I Kpa, gdyż ustalono w sposób jednoznaczny i rzetelny brak nieprawidłowości w odniesieniu do przedmiotowej inwestycji, które mogłyby być przedmiotem postępowania przed organem nadzoru budowlanego. Zatem wobec braku podstaw do stwierdzenia naruszenia przepisów prawa przez inwestora, organ II instancji podziela stanowisko organu powiatowego że w sytuacji niniejszej sprawy brak było podstaw do prowadzenia postępowania w sprawie. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł M. K.. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji skarżący podniósł niezgodność wykonanej kanalizacji z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji. Podał także, że część ulicy J. od strony wschodniej nie jest skanalizowana, a utwardzone, woda spływa do retencyjnego rowu, piętrzy się i przelewa na teren działki. Kanalizacja deszczowa nie posiada żadnych zabezpieczeń na czas przerwy w dostawie energii elektrycznej i wtedy przepompownia nie pracuje. Kanalizacja deszczowa nie posiada również żadnych zabezpieczeń związanych z nadwyżką wody, której nie jest w stanie przyjąć. Wówczas ścieki deszczowe piętrzą się na, ulicy J.(droga gminna) i przez tereny spółki Dom i Ogród przelewają się na tereny jego działki. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z póżn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez m.in. kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego. Nadto zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z póżn. zm. zwanej dalej: p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną. Przeprowadzone w określonych wyżej ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, a także poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji – w ocenie Sadu – wykazał, że są one zgodne z prawem, a wobec tego skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydana [...] października 2013 r. utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji tj. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P.z [...] lipca 2013 r. umarzająca postępowanie administracyjne. Podstawa prawną kontrolowanego rozstrzygnięcia jest art. 105 § 1 kpa, w myśl którego, gdy postępowanie z jakiekolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Wskazana reglamentacja prawna odnosi się do sytuacji gdy postępowanie administracyjne podlega obligatoryjnemu umorzeniu. Jedyną przesłanką rozstrzygnięcia wydanego na podstawie art. 105 § 1 kpa jest bezprzedmiotowość postępowania. W doktrynie przyjmuje się iż bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego oznacza, ze brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można w sprawie wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie, co do jej istoty. Innymi słowy, bezprzedmiotowość postępowania oznacza powstanie sytuacji, w której sprawa administracyjna przestaje istnieć. Aby taki stan rzeczy zaistniał nastąpić musi takie zdarzenie prawne lub faktyczne które spowodowałoby, że przestał istnieć ta szczególna relacja między faktem (sytuacją faktyczną danego podmiotu) a prawem (sytuacją prawną danego podmiotu), z która prawo materialne łączy obowiązek konkretyzacji normy w postaci wydania decyzji administracyjnej. Stanowisko zbieżne z przedstawionym wyżej poglądem prezentowane jest także w orzecznictwie sadowym np. w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 kwietnia 1995 r. w prawie o sygn. SA/Łd 2424/94 Sąd wyraził pogląd że z bezprzedmiotowością postępowania (...) mamy do czynienia wówczas, gdy w sposób oczywisty organ stwierdzi brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy należy podkreślić, ze organ nadzoru budowlanego w trakcie prowadzonego postępowania w sprawie stanu technicznego kanalizacji deszczowej w ulicy J. w S., ustalił, że przedmiotowa inwestycja została wykonana na podstawie pozostającej w obrocie prawnym decyzji Starosty P. z dnia [...] czerwca 2008 r. o pozwoleniu na budowę i zgodnie z jej warunkami, przeanalizował również przedstawioną organowi w dniu 19 września 2013 r. geodezyjne inwentaryzacje powykonawcze. Podniósł również, że przeprowadzane są cotygodniowe stanu technicznego sieci kanalizacyjnej deszczowej wraz z przepompownią i wylotem do rowu melioracyjnego. I jak wynika z oświadczenia Przedsiębiorstwa Gospodarki Wodno – Ściekowej G. Sp. z o.o. dokonującej tych przeglądów przez cały okres prowadzonej przez spółkę eksploatacji system kanalizacji deszczowej był drożny i zachowywał pełną projektowaną wydajność. Poza tym organ nadzoru budowlanego przeprowadził pięciokrotnie kontrole na gruncie podczas których nie stwierdzono występowania stojącej wody na terenie osiedla dla obsługi którego wykonano przedmiotową kanalizację, nie stwierdzono aby była ona wykonana niezgodnie z zatwierdzoną dokumentacją. W ocenie sądu powyższe ustalenia pozwalają na uznanie iż w niniejszej sprawie brak jest podstaw do przyjęcia że wykonanie kanalizacji jest niewłaściwe a jej stan techniczny budzi zastrzeżenia co powoduje zalewanie działki skarżącego. Organ podkreślił również, że jak ustalono Wójt Gminy R. wydał decyzję nakładającą na inwestora osiedla mieszkaniowego (na potrzeby którego wykonana została przedmiotowa kanalizacja) obowiązek pogłębienia, poszerzenia i wydłużenia rowu melioracyjnego położonego przy granicy działki nr [...] będącej własnością skarżącego. Wykonanie w/w robót ma na celu poprawę stosunków wodnych na polu skarżącego. Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia, należy uznać, że zarzuty skargi nie miały wpływu na treść rozstrzygnięcia. Z tych względów Wojewódzki Sad Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.