VII SA/Wa 2778/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. N. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [....] września 2018 r., znak: [....] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżącemu M. N. kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. M. N. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [....] września 2018 r., znak: [....], w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. Skarga nie została podpisana przez skarżącego. W związku z powyższym, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 29 listopada 2018 r., wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez: podpisanie skargi przez skarżącego lub nadesłanie do Sądu podpisanego egzemplarza skargi oraz nadesłanie jedenastu odpisów skargi, a także wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka, zawierająca wezwanie oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 7 grudnia 2018 r., a zatem termin do dokonania powyższej czynności upłynął w dniu 14 grudnia 2018 r. Z akt sprawy wynika, że w dniu 18 grudnia 2018 r. uiszczono wpis od skargi w kwocie 200 zł. Natomiast, w dniu 19 grudnia 2018 r. (data stempla pocztowego) skarżący nadesłał do Sądu podpisaną skargę oraz wymagane odpisy skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Na podstawie art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Stosownie do art. 47 § 1 p.p.s.a. należy do skargi dołączyć odpowiednią liczbę odpisów wraz z załącznikami, dla doręczenia ich pozostałym stronom. W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Ponadto z art. 220 § 3 p.p.s.a. wynika, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlegają odrzuceniu przez sąd. Stosownie zaś do treści art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. W niniejszej sprawie skarga podlegała uzupełnieniu, ponieważ nie została podpisana przez skarżącego oraz nie dołączono do skargi wymaganych odpisów skargi. Wobec powyższego Sąd uznał za konieczne wezwanie skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez podpisanie skargi, oraz nadesłanie jedenastu odpisów skargi - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka, zawierająca wezwanie oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 7 grudnia 2018 r., a zatem termin do dokonania powyższej czynności upłynął w dniu 14 grudnia 2018 r. Skarżący, dniu 19 grudnia 2018 r. (data stempla pocztowego), nadesłał do Sądu podpisany egzemplarz skargi oraz wymagane odpisy skargi, natomiast w dniu 18 grudnia 2018 r. uiścił wymagany wpis od skargi. W związku z powyższym uznać należy, że skarżący uzupełnił braki skargi po upływie siedmiodniowego terminu do dokonania tej czynności, co obligowało Sąd do odrzucenia skargi. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowił, jak w sentencji. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy.