VII SA/Wa 2779/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Rudnicki po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu adwokata S. M. od postanowienia starszego referendarza sądowego z 30 marca 2018 r. o odmowie przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zakresie reprezentowania przed sądem I instancji sprawy ze skargi W. D. na decyzję Ministra Rozwoju i Finansów z dnia [...] października 2016 r. znak [...] w przedmiocie odmowy umorzenia opłaty legalizacyjnej postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adw. S. M. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 590,40 zł (pięćset dziewięćdziesiąt złotych czterdzieści groszy), w tym podatek od towarów i usług w kwocie 110,40 zł (sto dziesięć złotych czterdzieści groszy). Postanowieniem z 27 stycznia 2017 r. przyznano W. D. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów i ustanowienie adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w [...], pełnomocnikiem skarżącego wyznaczony został adw. S. M. W dniu 24 października 2017 r. z substytucji adw. S. M. stawiła się na rozprawie adw. A. G.-K. w celu reprezentacji mocodawcy. Postanowieniem z 30 marca 2018 r. starszy referendarz sądowy odmówił przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zakresie reprezentowania przed sądem I instancji z uwagi na brak oświadczenia o którym mowa w § 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1801), że opłaty nie zostały uiszczone w całości ani w części. W dniu 17 kwietnia 2018 r., w ustawowym terminie, adwokat S. M. złożył sprzeciw od powyższego postanowienia referendarza, w którym uzupełnił brakujące oświadczenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej p.p.s.a.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W odniesieniu do złożonego przez adw. T. L. wniosku o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji zastosowanie będą miały przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2015 r., poz. 1801). Jak wynika z akt sprawy, z substytucji adw. S. M. stawiła się na rozprawie poprzedzającej wydanie wyroku w dniu 24 października 2017 r. adwokat A. G.-K. W myśl § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. stawka maksymalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie innej aniżeli wymienione w pkt a i b wynosi 480 zł. Stosownie do § 4 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług. W niniejszej sprawie Sąd uznał za przekonywujące wnioski pełnomocnika zawarte w sprzeciwie, a przyznając na rzecz adwokata S. M. koszty zastępstwa prawnego udzielonego z urzędu w wysokości maksymalnej miał na względzie rzetelne przygotowanie do rozprawy, na której pełnomocnik się stawił. Z uwagi na powyższe, na podstawie powołanych przepisów oraz art. 260 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2015 r., poz. 1801), orzeczono jak w sentencji.