VII SA/Wa 278/09

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 lipca 2009r. po rozpoznaniu wniosku P. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi P. G. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2008r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia postanawia: przyznać P. G. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W dniu 20 maja 2009r. do Sądu wpłynął formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy P.G., w którym wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Pismem z dnia 8 czerwca 2009r. wezwano wnioskodawczynię do złożenia dodatkowych wyjaśnień dotyczących nadesłanego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wyjaśnienia wpłynęły do Sądu w dniu 10 lipca 2009r. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże , że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 ww. ustawy.) Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie oceniono, że wnioskodawczyni w złożonym wniosku i nadesłanych wyjaśnieniach wykazała, iż nie jest w stanie samodzielnie ponosić kosztów postępowania sądowego i ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Z nadesłanych dokumentów wynika, że wnioskodawczyni zamieszkuje wspólnie z synem, który ze względu na zły stan zdrowia się nią opiekuje oraz jej pomaga. Skarżąca podała, że utrzymuje się z dochodu uzyskiwanego z tytułu emerytury w wysokości 1.510,39 złotych brutto miesięcznie. W piśmie z dnia 4 lipca 2009r. wnioskodawczyni wyjaśniła, że "syn prowadzi osobne życie". Z tego też względu nie podała jego dochodów. Skarżąca zaznaczyła , że syn w miarę swoich możliwości dokłada się do rachunków ok. 150,00 złotych miesięcznie. Skarżąca zakreśliła w formularzu, że posiada dom o pow. 51 m² oraz działkę o pow. 484 m ² na której jest on posadowiony. Wnioskodawczyni wskazała, że ponosi następujące wydatki: kwotę 2.500,00 złotych rocznie na opał, kwotę 400,00 złotych na opłatę za prąd, wodę telefon itp., kwotę 300,00 złotych na leczenie. Wnioskodawczyni dodała, iż ponosi również koszty corocznej modernizacji i utrzymania budynku. Mając na względzie powyższe dane, a zwłaszcza wysokość miesięcznych dochodów uzyskiwanych przez wnioskodawczynię uznano, że kwalifikuje się ona do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.