VII SA/Wa 2786/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA –Halina Emilia Święcicka po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy sprzeciwu adwokat W. J. od postanowienia referendarza sądowego z dnia 2 kwietnia 2015r. odmawiającego przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi W. S. i Z. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2010r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązków postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie adwokatowi W. J. ustanowionemu w ramach prawa pomocy dla W. i Z. S. kwotę 240,00 złotych, podwyższoną o stawkę 23 % podatku od towaru i usług tj. kwotę 55,20 złotych, z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zakresie reprezentowania skarżących w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji, łącznie kwotę 295,20 złotych (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych, dwadzieścia groszy). Postanowieniem z dnia 12 stycznia 2011r. przyznano W. S. i Z. S. prawo pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sadowego i ustanowienie adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w Warszawie, pełnomocnikiem skarżących wyznaczona została adw. W. J.. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 12 lutego 2015r. stawił się aplikant adwokacki P. P., działający z upoważnienia adw. W. J. -pełnomocnika z urzędu, który zgłosił wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego i oświadczył, że koszty te nie zostały zapłacone w całości ani w części. Wyrokiem z dnia 12 lutego 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 kwietnia 2015r. po rozpatrzeniu ww. wniosku odmówiono przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Na powyższe postanowienie sprzeciw wniósł pełnomocnik skarżących z urzędu adwokat W. J.. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono: - naruszenie art. 39 ust. 1 p.p.s.a w zw. z art. 39 pkt 2 p.p.s.a w zw. z art. 77 ust. 1 i 4 ustawy Prawo o adwokaturze, poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że działający z upoważnienia w imieniu pełnomocnika skarżących aplikant adwokacki nie może złożyć wniosku o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu na rzecz tego pełnomocnika, - art. 250 p.p.s.a w zw. z § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( poprzez uznanie, że działający w jego imieniu aplikant adwokacki nie może złożyć oświadczenia o którym mowa w tym paragrafie). Pełnomocnik wniósł o uchylenie postanowienia referendarza sądowego z dnia 2 kwietnia 2015r. i przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu na jego rzecz. Jednocześnie pełnomocnik oświadczył, że koszty nie zostały zapłacone w całości ani nawet w części. W niniejszej sprawie zważono co następuje: W pierwszej kolejności wskazać należy, że wobec skutecznego wniesienia przez wnioskodawcę sprzeciwu- na podstawie art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a, postanowienie referendarza sądowego traci moc a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega ponownie rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461), zwanej dalej rozporządzeniem. W myśl § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c tego rozporządzenia, stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja czy też postanowienie Urzędu Patentowego - wynoszą 240 zł. W myśl zaś § 2 ust. 3 tego rozporządzenia opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, stosownie do § 20 rozporządzenia, powinien ponadto zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Wskazać należy, iż w przypadku udzielenia aplikantowi adwokackiemu upoważnienia do zastępowania adwokata na podstawie art. 77 Prawa o adwokaturze (Dz. U. z 2014r., poz. 635) aplikant zastępuje adwokata. W niniejszej sprawie pełnomocnik z urzędu adw. W. J. upoważniła aplikanta adwokackiego P. P. do zastępowania jej w sprawie (upoważnienie w aktach sprawy k- 196). Zatem aplikant adwokacki P. P. uczestnicząc na rozprawie w dniu 12 lutego 2015r. składając wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego i oświadczenie do protokołu z rozprawy, że koszty nie zostały pokryte w całości ani w części występował w imieniu pełnomocnika z urzędu adw. W. J.. Ponadto w złożonym sprzeciwie pełnomocnik z urzędu wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, jednocześnie oświadczając, że nie zostały one zapłacone w całości ani w części. W sprawie zaistniały zatem przesłanki uzasadniające przyznanie adw. W. J. wynagrodzenie za reprezentowanie skarżących w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji według stawki określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c powołanego rozporządzenia (240 zł), podwyższonego o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania ( 23%). Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 250 i art. 260 p.p.s.a w związku § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c wyżej powołanego rozporządzenia orzeczono jak w sentencji postanowienia.