VII SA/Wa 2789/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Zielińska – Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. W., M. W., J. W. i M. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2014 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 kwietnia 2015 r. w sprawie VII SA/Wa 2789/14 w ten sposób, że w komparycji wyroku słowa "z dnia [...] sierpnia 2014 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia postanowienia" zastąpić słowami "z dnia [...] września 2014 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy" Postanowieniem z dnia 1 kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przyznania D. W. i M. W. prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W komparycji postanowienia wskazano, iż skarga została wniesiona na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2014 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia postanowienia. Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Z art. 166 p.p.s.a. wynika, że do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak również z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Z akt administracyjnych sprawy, treści skargi oraz odpowiedzi na skargę jednoznacznie wynika, iż D. W., M. W., J. W. i M. W. wnieśli skargę nie na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2014 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia postanowienia, lecz na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2014 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Taki błąd należy uznać za oczywistą omyłkę pisarską. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 166 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.