VII SA/Wa 2790/11

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi W. D. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2011 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w przedmiocie wznowienia postępowania postanawia: przyznać skarżącej W. D. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W niniejszej sprawie po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu W. D. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Z treści wniosku złożonego na urzędowym formularzu wynika, iż skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Wnioskodawca posiada mieszkanie o powierzchni 53 m2 w bloku komunalnym, sad o pow. 19a, jest też jedną z kilkunastu współwłaścicieli drewnianego domu o powierzchni 70 m2. Skarżąca utrzymuje się z emerytury w wysokości 868,60 zł miesięcznie. Do swych wydatków skarżąca zaliczyła: opłaty za gaz – 80 zł, energię elektryczną – średnio 13 zł, opłaty za mieszkanie i wodę – 210 zł, wydatki na ogrzewanie zimą – ok. 300 zł, na leczenie – ok. 400 zł, na żywność – 300 zł. W. D. wskazała, że w przypadku braku gotówki wstrzymuje się z uiszczaniem opłat lub zaciąga kredyt spłacany w okresie letnim. W tym stanie rzeczy stwierdzono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Biorąc pod uwagę sytuację finansową skarżącej przedstawioną w złożonym wniosku uznać należy, iż zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Poniesienie przez W. D. kosztów postępowania uniemożliwiłoby skarżącej zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).