VII SA/Wa 2796/14

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Maciej Majewski po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi A. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego postanawia: przyznać A. K. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął na formularzu PPF wniosek A. K. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wniosek ten został uzupełniony wyjaśnieniami złożonymi w dniu 27 stycznia 2015 r. Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż A. K. prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną i trójką dzieci. Dzieci są w wielu szkolnym. Rodzina wnioskodawcy utrzymuje się dochodów wnioskodawcy uzyskiwanych z prac dorywczych w wysokości około 2 000 zł. Żona wnioskodawcy, po bankructwie firmy w której była zatrudniona, rozpoczęła działalność gospodarczą jednakże na chwilę składania wniosku nie osiągała dochodów. Posiadany majątek obejmuje część 5/8 domu o pow. 120 m2 oraz 5/8 działki o pow. 825 m2. Żona wnioskodawcy posiada działkę o pow. 1430 m2 i dom o pow. 60 m2. Wnioskodawca wskazał, że nie uzyskuje żadnych dochodów z tytułu posiadania ww. nieruchomości, gdyż w domu wnioskodawcy mieszka jego matka z najstarszym synem, natomiast w domu żony mieszka wnioskodawca z rodziną. Nie wskazał posiadania innego majątku. Dodał, że korzysta z pomocy materialnej dalszej rodziny. W dodatkowym piśmie wnioskodawca wskazał, że status bezrobotnego utracił w 2012 r. Miesięczne wydatki to około 600 zł., na które składają się energia elektryczna ok. 200 zł., gaz 80 zł., telefon 100 zł., wywóz nieczystości płynnych 150 zł., internet 60 zł., dodatkowo paliwo do ogrzania domu. Dodał, że nie korzysta z pomocy organizacji społecznych. Miesięczna kwota przeznaczana na bieżące wydatki to około 1 500 zł., stałe wydatki trojga dzieci to około 600 zł., (bilety miesięczne – 150 zł., zajęcia dodatkowe 300 zł., koszt zakupu książek i szkolnych materiałów piśmienniczych), dodatkowo dochodzą wydatki na ubrania, buty i inne. Wnioskodawca posiada samochód osobowy citroen Jumper z 2000 r. (roczny szacunkowy koszt utrzymania to 6 000 zł.). Dodał, że firmę K. prowadził w latach 90 XX w., działalność ta została zawieszona i wyrejestrowana. Obecnie wnioskodawca nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej. Nie posiada kont bankowych, ani rozliczeń PIT. W sprawie zważono, co następuje. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym, a takim zakresem jest wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową A. K. uznać należy, iż uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskodawca wykazał, że nie jest w stanie ponieść tych wydatków. Jest osobą utrzymującą się z nieregularnych dochodów z prac dorywczych w wysokości około 2 000 zł. Żona wnioskodawcy rozpoczęła działalność gospodarczą i na dzień składania wniosku nie osiągała dochodów. Wnioskodawca ma na utrzymaniu trójkę dzieci, które uczą się. Posiadany majątek nieruchomy nie przynosi dochodu. W tej sytuacji uznano, że wnioskodawcy nie stać na samodzielne uiszczenie kosztów sądowych bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i rodziny i z tego względu wnioskodawcę zwolniono od kosztów sadowych w niniejszej sprawie. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.