VII SA/Wa 2799/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Nowak po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. S. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi S. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w ramach nadzoru budowlanego postanawia: przywrócić S. S. terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi Pismami z dnia 5 grudnia 2012 r., doręczonymi w dniu 10 grudnia 2012 r., przesłano do S. S. odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi oraz wezwano do podpisania skargi oraz nadesłania 3 egzemplarzy odpisów skargi, również zakreślając siedmiodniowy termin, pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto przesłano pouczenie o treści m.in. art. 70 § 1 i § 2 p.p.s.a. Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął z dniem 17 grudnia 2012 r. W dniu 31 grudnia 2012 r. S. S. złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, jednocześnie dopełniając czynności, której uchybił. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, iż korespondencję otworzył i przeczytał w dniu 24 grudnia 2012 r., korespondencja adresowana była do niego, dlatego też jego żona nie otwierała jej. Wskazał, iż od 1 grudnia, prawie przez cały grudzień, znajdował się poza miejscem zamieszkania. Spowodowane to było wyjazdem służbowym do D. k. M., tj. ok. 280 km od O. Podał, iż w D. pracował wykonując mniejsze zlecenia, albowiem zmuszony był brać wszystkie prace, jakie się pojawią, aby przetrwać na rynku. Podniósł także, że nie ma księgowości, ani sekretariatu w firmie, sam wykonuje zamówienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, zwana dalej p.p.s.a.), sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1 i § 4 p.p.s.a.). Natomiast zgodnie z art. 87 § 2 p.p.s.a., w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Przywrócenia terminu może domagać się strona, która przyznaje, iż nie dokonała czynności w terminie i jest w stanie uprawdopodobnić, że stało się tak bez jej winy ze względu na wystąpienie okoliczności od niej niezależnych, którym pomimo dołożenia należytej staranności nie była w stanie przeciwdziałać (post. NSA z dnia 25 maja 2004r., FZ 63/04, niepubl.). W ocenie Sądu, biorąc pod uwagę argumentację zawartą w rozpatrywanym wniosku, zachodzą okoliczności, które przemawiają za jego uwzględnieniem. Tym bardziej, iż o obowiązku powiadomienia Sądu o zmianie miejsca zamieszkania (art. 70 § 1 i 2 p.p.s.a.) skarżący został poinformowany, w korespondencji, którą odczytał w dniu 24 grudnia 2012 r. Ponadto strona dopełniła czynności, której uchybiła, zaś wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie siedmiodniowym, od ustania przyczyny uchybienia terminu, bowiem skarżący zapoznał się z korespondencją w dniu 24 grudnia 2012 r., a wniosek został złożony w dniu 31 grudnia 2012 r. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.