VII SA/Wa 2804/14

Dnia 26 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.K. na pismo [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] października 2014 r. znak [...] w przedmiocie przekazania zażalenia postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia 3 listopada 2014 r. E.K. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na "postanowienie" Ministra Zdrowia z dnia [...] października 2014 r. znak [...]. Pismo z datą wskazaną przez skarżącą jest pismem [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] października 2014 r. znak [...] przekazującym do Ministra Zdrowia zażalenie E.K. na postanowienie [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] października 2014 r. Nr [...] o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązków w zakresie obowiązkowych szczepień ochronnych dziecka M.K.-P. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi E.K. jest pismo przekazujące zażalenie na postanowienie organu I instancji. Od postanowienia organu I instancji przysługiwał skarżącej środek zaskarżenia w postaci zażalenia, z którego skarżąca skorzystała. Z akt postępowania administracyjnego wynika, że organ II instancji, tj. Minister Zdrowia nie rozpatrzył jeszcze zażalenia, a zatem nie wydał jeszcze postanowienia ostatecznego, na które przysługiwałaby skarga do Sądu, zaś pismo które zaskarżyła skarżąca jest jedynie pismem przekazującym przez organ I instancji zażalenie organowi II instancji do rozpoznania, co [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] w piśmie z dnia [...] października 2014 r. wyjaśnił, a skarżącej przesłał to pismo jedynie do wiadomości, wykonując dyspozycję przepisów art. 9 i art. 10 k.p.a. określających podstawowe zasady rządzące postępowaniem administracyjnym związane z informowaniem stron. Tym samym, wobec faktu, iż skarżąca nie wyczerpała toku instancji w postępowaniu administracyjnym w rozumieniu powołanych na wstępie przepisów, złożyła skargę na pismo organu I instancji przekazujące zażalenie do organu II instancji, które nie jest zaskarżalne, nie rozstrzyga ostatecznie sprawy i nie kończy postępowania, nie mogła skutecznie wnieść skargi do sądu administracyjnego. Mając powyższe na względzie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.