VII SA/Wa 2805/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Pindelska po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na rozbiórkę postanawia odrzucić skargę. W dniu 17 października 2012 r. skarżąca Wspólnota nadała bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na rozbiórkę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zw. dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Taki tryb wnoszenia skargi powoduje, iż za skuteczne można uznać jedynie wniesienie skargi pod adresem organu i to przed upływem 30 dniowego terminu. Inaczej mówiąc złożenie skargi bezpośrednio w Sądzie nie wywołuje skutku jaki ustawa łączy z wniesieniem skargi, nie powoduje zatem zachowania ww. terminu. Strona skarżąca, wbrew pouczeniu zawartemu w zaskarżonej decyzji, wniosła skargę bezpośrednio do Sądu, zamiast, jak nakazują ww. przepisy, pod adresem organu, który decyzję wydał. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny, jako niewłaściwy do przyjęcia skargi, przesłał skargę do organu, celem zajęcia stanowiska i nadesłania akt. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona stronie skarżącej w dniu [...] września 2012 r. W związku z powyższym termin do wniesienia skargi upłynął z dniem [...] października 2012 r. Z akt sprawy wynika, że skarga na decyzję Wojewody [...] została wniesiona bezpośrednio do Sądu w dniu [...] października 2012 r. (data nadania skargi w Urzędzie Pocztowym). Jednakże błąd strony skarżącej we wniesieniu skargi bezpośrednio do Sądu, zamiast do organu, spowodował, iż Sąd przesłał ww. skargę do organu w dniu 26 października 2012 r. (data nadania w UP). Wskazać należy, iż w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do Sądu, termin do wniesienia skargi zachowany jest jedynie wtedy, gdy Sąd, do którego wniesiono omyłkowo skargę, zdoła ją nadać na adres organu przed upływem wspomnianego trzydziestodniowego terminu. Ewentualne ryzyko przekroczenia ww. procesowego terminu oraz skutki z tym związane (odrzucenie skargi) obciążają stronę postępowania. Stwierdzić zatem należy, że w niniejszej sprawie skargę wniesiono z uchybieniem terminu. W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia