VII SA/Wa 2809/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Monika Kramek, Sędziowie sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk (spr.), sędzia WSA Andrzej Siwek, Protokolant spec. Eliza Jędrasik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 maja 2019 r. sprawy ze skargi W. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę Zaskarżoną decyzją z [...] września 2018 r., znak: [...], po rozpatrzeniu odwołania W. K. ("skarżący"), reprezentowanego przez profesjonalnego pełnomocnika, od decyzji Prezydenta [...] ("Prezydent") Nr [...] z dnia [...] maja 2018 r., znak: [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę, Wojewoda [...] ("Wojewoda") utrzymał w mocy ww. decyzję Prezydenta. Decyzja organu odwoławczego zapadła w oparciu o następujący stan faktyczny i prawny sprawy. W dniu 29 grudnia 2017 r. pełnomocnik D. D. ("inwestor") - A. O. złożył wniosek o wydanie pozwolenia na budowę budynku handlowo - usługowego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną i obsługą komunikacyjną (kategoria obiektów budowlanych XVII, XXII, VIII), na terenie działki nr ew. [...] z obrębu [...], przy ul. M. w W. Prezydent postanowieniem z dnia [...] lutego 2018 r., znak: [...], nałożył na inwestora obowiązek usunięcia nieprawidłowości w przedłożonej do zatwierdzenia dokumentacji projektowej. Prezydent decyzją z [...] maja 2018 r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla inwestora. Od powyższej decyzji, odwołanie wniósł W. K., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika. Wojewoda postanowieniem Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2018 r., znak: [...], działając na postawie art. 136 k.p.a., zlecił Prezydentowi przeprowadzenie dodatkowego postępowania wyjaśniającego, mającego na celu uzupełnienie dokumentacji projektowej o wskazane elementy. Pismem z dnia 30 sierpnia 2018 r. (data wpływu do Wojewody), Prezydent zwrócił dokumentację projektową uzupełnioną zgodnie z postanowieniem Wojewody z dnia [...] sierpnia 2018 r. Wojewoda pismem z dnia 3 września 2018 r., zawiadomił strony postępowania, na podstawie art. 10 k.p.a. o zakończeniu postępowania dowodowego i wyznaczył termin na zapoznanie się z aktami sprawy. Decyzją z [...] września 2018 r., Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Prezydenta. Wojewoda wskazał, iż zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art, 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2. także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 5) spełnienie wymagań określonych w art. 60 ust. 1 pkt 1-3 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. o Krajowym Zasobie Nieruchomości (Dz. U. 2017, poz. 1529) - w przypadku inwestycji na nieruchomości wchodzącej w skład Zasobu Nieruchomości, o którym mowa w tej ustawie, oddanej w użytkowanie wieczyste lub sprzedanej w trybie określonym w art. 53 ust. 1 lub 2 tej ustawy, przeznaczonej na wynajem o czynszu najmu określonym zgodnie z przepisami rozdziału 7 tej ustawy, zwanej dalej "inwestycją KZN". Wojewoda stwierdził, że w przypadku spełnienia przez Inwestora wszystkich wskazanych powyżej wymagań, organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Wojewoda wskazał, że na etapie postępowania odwoławczego stwierdzono niewielkie braki w dokumentacji projektowej i korzystając z uprawnienia wynikającego z art. 136 k.p.a., postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2018 r., zlecono Prezydentowi [...] przeprowadzenie dodatkowego postępowania wyjaśniającego, mającego na celu uzupełnienie dokumentacji projektowej. Przy piśmie z dnia 30 sierpnia 2018 r. (data wpływu do tutejszego organu), Prezydent zwrócił skorygowane egzemplarze projektu budowlanego (4 egzemplarze) zgodnie z postanowieniem Wojewody z dnia [...] sierpnia 2018 r. Nieprawidłowości w przedłożonej dokumentacji projektowej zostały uzupełnione poprzez uzupełnienie dokumentacji projektowej (akta organu I instancji) o poświadczone notarialnie kopie dokumentów formalnych, wyjaśnienie kwestii zgodności projektu budowlanego z wnioskiem o pozwolenie na budowę pod kątem zakresu opracowania, autoryzowanie wszystkich naniesionych w projekcie budowlanym zmian i wklejek, poprzez opatrzenie ich pieczątką, podpisem uprawnionego projektanta i datą. Wniosek uzupełniono również o aktualne zaświadczenia projektanta i sprawdzającego oraz oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Wojewoda skonstatował, iż weryfikacja dokumentacji sprawy wykazała, że Inwestor do wniosku o pozwolenie na budowę dołączył wymagane prawem dokumenty, spełniające wymogi art. 35 ustawy Prawo budowlane, tj. projekt budowlany, sporządzony przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane, zawierający wymagane opinie i uzgodnienia. Inwestor przedłożył prawidłowo wypełnione oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Ogólnie przyjętą zasadą jest, że weryfikacja oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane nie należy do kompetencji organu architektoniczno - budowlanego wydającego pozwolenie na budowę. W sytuacji ujawnienia się w toku postępowania okoliczności faktycznych, z których wynika uzasadniona wątpliwość co do prawdziwości oświadczenia o posiadaniu tytułu do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, organ administracji publicznej ma obowiązek wątpliwość te wyjaśnić. Zdaniem Wojewody projekt budowlany jest kompletny i wykonany przez uprawnione osoby, dołączono do niego oświadczenia projektantów i sprawdzającego o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z przepisami prawa budowlanego oraz z zasadami wiedzy technicznej, o których mowa w art. 20 ust. 4 ustawy, aktualne na dzień opracowania projektu i naniesionych zmian. Do projektu dołączono również wymaganą prawem informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia (art. 20 ust. 1 pkt 1b Prawa budowlanego). Projekt budowlany posiada wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia, w szczególności został zaopiniowany przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych i do spraw sanitarnohigienicznych. Do projektu dołączono analizę akustyczną, wykonaną przez mgr inż. M. T., z której wynika, że w trakcie działalności inwestycji nie zostaną przekroczone wartości dopuszczalne poziomów dźwięku w środowisku, a projektowana inwestycja nie będzie stanowić zagrożenia dla środowiska w fazie eksploatacji w zakresie emisji hałasu w porze dnia i porze nocy i spełnia wymagania określone w przepisach. Reasumując Wojewoda stwierdził, iż wniosek o pozwolenie na budowę budynku handlowo - usługowego wraz z dokumentacją projektową czyni zadość wymogom określonym w przepisach prawa. Projekt budowlany został sporządzony zgodnie z wymogami zawartymi w art. 34 ust. 3 ustawy Prawo budowlane, dalej szczegółowo uregulowanymi w § 8 i § 11 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U. z 2012 r. poz. 462). Projekt budowlany jest zgodny z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1422). Ponadto do projektu budowlanego została dołączona dokumentacja badań podłoża gruntowego wraz z opinią geotechniczną oraz projekt geotechniczny. Projektowany budynek zaliczony jest do II kategorii geotechnicznej o prostych warunkach gruntowych. Dalej Wojewoda wskazał, że inwestycja jest zgodna z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego osiedla D., zatwierdzonego uchwałą Rady [...] Nr [...] z dnia [...] lutego 2006 r. (Dz. Urz. Woj. [...]. nr [...] z dnia [...] marca 2006 poz. [...]). Z uwagi na określone w projekcie parametry projektowanych obiektów wskazać należy, że przedmiotowa inwestycja nie zalicza się do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, o których mowa w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (tj. Dz. U. z 2010 r., Nr 213, poz. 1397). Wobec powyższego nie wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Reasumując powyższe, Wojewoda stwierdził, iż inwestor spełnił wszystkie wymogi zawarte w przepisie art. 35 ust. 1 oraz art. 32 ust. 4 ustawy Prawo budowlane. Natomiast art. 35 ust. 4 ww. ustawy stanowi, że nie można odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, jeżeli są spełnione wymagania określone w art. 32 ust. 4 oraz w art. 35 ust. 1 ustawy. Uprawnienia kontrolne organu administracji architektoniczno - budowlanej, który prowadzi postępowanie w sprawie o wydanie pozwolenia na budowę, zostały ograniczone wyłącznie do kompetencji obejmującej sprawdzenie zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowanych zgody realizację przedsięwzięcia. Sprawdzenie zgodności z przepisami, w tym techniczno - budowlanymi, zostało natomiast ograniczone do projektu zagospodarowania działki (art. 35 ust. 1 pkt 2 - Prawa budowlanego). Rozszerzająca interpretacja uprawnień organu w zakresie kontroli na podstawie art. 35 ust. 1 omawianej ustawy oznaczałoby w istocie przywrócenie uchylonej zasady oceny materialnych rozwiązań projektu budowlanego przez organ i stanowiłaby naruszenie zasady związania organów administracji publicznej prawem (art. 7 k.p.a.). W skardze datowanej na dzień 12 listopada 2018 r. skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł o uchylenie decyzji Wojewody i poprzedzającej ją decyzji Prezydenta zarzucając: 1. naruszenie przepisów postępowania - art 7 k.p.a. poprzez zaniechanie podjęcia niezbędnych kroków do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy; 2. naruszenie przepisów postępowania - art. 77 § 1 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego. Skarżący podniósł, że zarzuty te mają wspólne uzasadnienie, gdyż oba mają na celu zagwarantowanie dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz wyczerpujące zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego. Zdaniem skarżącego, organy naruszyły te przepisy w ten sposób, że nie ustalono ponad wszelką wątpliwość czy planowana inwestycja ma zapewniony dostęp do drogi publicznej a konkretnie czy inwestor ma prawo do dysponowania na cele budowlane tą nieruchomością która ma stanowić działkę drogową i czy ten tytuł prawny obejmuje korzystanie z nieruchomości jako drogi dojazdowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie była decyzja Wojewody [...] z [...] września 2018 r., znak: [...] Prezydenta [...] Nr [...] z dnia [...] maja 2018 r., znak: [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku handlowo - usługowego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną i obsługą komunikacyjną (kategoria obiektów budowlanych XVII, XXII, VIII), na terenie działki nr ew. [...] z obrębu [...], przy ul. M. w W. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, w tym art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2018 r., poz. 1202 ze zm.). Stosownie do tych przepisów obowiązkiem organu w postępowaniu o pozwolenie na budowę jest ocena, czy przedstawiony projekt budowlany inwestycji odpowiada wymaganiom określonym w art. 32 ust. 1 i ust. 4 oraz art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. Z treści art. 32 ust. 1 i ust. 4 przywołanej ustawy wynika m. in., iż pozwolenie na budowę obiektu budowlanego może być wydane po uprzednim: przeprowadzeniu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000, jeżeli jest ona wymagana przepisami ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; uzyskaniu przez inwestora, wymaganych przepisami szczególnymi, pozwoleń, uzgodnień lub opinii innych organów, złożeniu wniosku w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym; złożeniu oświadczenia, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Z kolei, zgodnie z treścią art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art, 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2. także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 5) spełnienie wymagań określonych w art. 60 ust. 1 pkt 1-3 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. o Krajowym Zasobie Nieruchomości (Dz. U. 2017, poz. 1529) - w przypadku inwestycji na nieruchomości wchodzącej w skład Zasobu Nieruchomości, o którym mowa w tej ustawie, oddanej w użytkowanie wieczyste lub sprzedanej w trybie określonym w art. 53 ust. 1 lub 2 tej ustawy, przeznaczonej na wynajem o czynszu najmu określonym zgodnie z przepisami rozdziału 7 tej ustawy, zwanej dalej "inwestycją KZN". Jak wynika z akt sprawy inwestor spełnił wszystkie wymogi z art. 32 ust. 1 i ust. 4 Prawa budowlanego, a organ wypełnił obowiązki wynikające z art. 35 ust. 1 tej ustawy. W szczególności stwierdzić trzeba, że inwestor przedstawił kompletny projekt budowlany sporządzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane wraz z wymaganymi opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i sprawdzeniami, informacje dotyczące bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o których mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b Prawa budowlanego, oraz zaświadczenia o których mowa w art. 12 ust. 7 tej ustawy. Do wniosku o pozwolenie na budowę załączył prawidłowo wypełnione oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Przedmiotowa inwestycja jest zaś zgodna z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego osiedla D., zatwierdzonego uchwałą Rady [...] Nr [...] z dnia [...] lutego 2006 r. (Dz. Urz. Woj. [...]. nr [...] z dnia [...] marca 2006 poz. [...]). Prawidłowo organy orzekające w sprawie ustaliły, że zgodnie z załącznikiem graficznym do ww. planu miejscowego nieruchomość inwestycyjna znajduje się na obszarze oznaczonym jako UM. Przeznaczeniem podstawowym dla wskazanego wyżej terenu są usługi publiczne i komercyjne o zasięgu lokalnym i ponadlokalnym oraz zabudowa mieszkaniowa jedno- i wielorodzinna. Plan ustala realizację zabudowy usługowej wzdłuż ul. M. w linii równej linii rozgraniczającej ulicy, o nieprzekraczalnej wysokości nowo realizowanej zabudowy usługowej do 3 kondygnacji, nie więcej niż 12 m n.p.t lecz nie mniej niż 8 m n.p.t do kalenicy dachu. Projektowany budynek posiada 2 kondygnacje i maksymalna wysokość w kalenicy do 9 m n.p.t. Z powyższego wynika, że nie wykorzystuje maksymalnych parametrów technicznych dopuszczonych planem, lecz spełnia minimalne wymagania wynikające z planu miejscowego. Ponadto miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nakłada obowiązek zachowania co najmniej 30% powierzchni biologicznie czynnej - w projekcie 30,2%. Zaprojektowano 69 miejsc postojowych, w tym 48 wewnętrznych i 21 zewnętrznych, gdzie minimalna ilość (zgodnie z § 20 ust. 4 mpzp, przy powierzchni przekraczającej 100 m , 2 miejsca postojowe oraz dodatkowo 1 miejsce postojowe na każde rozpoczęte 50 m2), wynosi 51 miejsc postojowych. Projektowany budynek handlowo - usługowy wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną i obsługą komunikacyjną spełnia powyższe wymagania oraz te dotyczące środowiska przyrodniczego, zieleni, miejsc parkingowych, osób niepełnosprawnych, zaopatrzenia w media, gospodarki odpadami, zagospodarowania z uwzględnieniem ograniczeń w inwestowaniu i zagospodarowaniu. W tych warunkach organ architektoniczno-budowlany nie mógł odmówić wydania pozwolenia na budowę, stosownie do dyspozycji art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego. Kontrolując zaskarżoną decyzję i decyzję ją poprzedzającą w zakresie uzasadnionym interesem prawnym skarżącej, Sąd nie stwierdził żadnych nieprawidłowości. Sąd analizując zarzuty skarżącego dotyczące naruszenia art. 7 i 77 § 1 k.p.a. stwierdził, iż żaden z nich nie uzasadniał uchylenia zaskarżonej decyzji. I tak, rozwijając powyższe dostrzec trzeba, iż zgodnie z art. 4 Prawa budowlanego, każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami. Pojęcie prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, zostało zdefiniowane w art. 3 pkt 11 Prawa budowlanego, jako tytuł prawny wynikający z prawa własności, użytkowania wieczystego, zarządu, ograniczonego prawa rzeczowego albo stosunku zobowiązaniowego, przewidującego uprawnienia do wykonywania robót budowlanych. Zauważyć również trzeba, iż do wniosku o pozwolenie na budowę inwestor musi załączyć formularz - oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (art. 33 ust. 2 pkt 2 Prawa budowlanego), a bez spełnienia tego obowiązku pozwolenie nie może być wydane (art. 32 ust. 4 pkt 2 ww. ustawy). Przy czym przepisy nie wymagają, aby inwestor wykazał się posiadaniem tytułu prawnego do nieruchomości, a organ co do zasady nie ma podstaw do kwestionowania oświadczenia inwestora, złożonego w tym zakresie pod rygorem odpowiedzialności karnej. Niemniej, w sytuacji kwestionowania przez strony postępowania prawa inwestora do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, organ architektoniczno-budowlany zobowiązany jest kwestię tę wyjaśnić, nie poprzestając wyłącznie na odnotowaniu faktu złożenia przez inwestora wskazanego wyżej oświadczenia. W ocenie Sądu, organy orzekające w sprawie z obowiązku tego się wywiązały. W konsekwencji prawidłowo przyjęły, iż również i ten warunek, wynikający z ww. art. 33 ust. 2 pkt 2 i art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego, został przez inwestora spełniony. I tak, wskazać należy, iż zgodnie z aktami sprawy inwestor do wniosku o pozwolenie na budowę załączył, stosownie do art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego, oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Oświadczenie złożono na prawidłowym formularzu, prawidłowo je wypełniając, pod rygorem odpowiedzialności karnej. Wojewoda jako organ drugiego stopnia dokonał szczegółowej analizy akt przedstawionych przez Prezydenta i zauważył niewielkie braki w dokumentacji projektowej. Wojewoda mając na uwadze powyższe, korzystając z uprawnienia wynikającego z art. 136 k.p.a., postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2018 r., zlecił Prezydentowi przeprowadzenie dodatkowego postępowania wyjaśniającego, mającego na celu uzupełnienie dokumentacji projektowej. Postępowanie zostało przeprowadzone, a brakujące dokumenty przekazane Wojewodzie. Wojewoda zwrócił uwagę na prawidłowe usytuowanie budynku i wszystkich jego elementów względem sąsiednich działek budowlanych. Ponadto pokreślił, że spełniono wymagania dotyczące dojść i dojazdów, oświetlenia, dostępności dla osób niepełnosprawnych, miejsc gromadzenia odpadów stałych, uzbrojenia technicznego działki i odprowadzania wód opadowych. Planowana inwestycja spełniła warunki § 13 i § 60 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, nie mając negatywnego wpływu na środowisko oraz higienę i zdrowie użytkowników i otoczenia. Ponadto do projektu budowlanego została dołączona dokumentacja badań podłoża gruntowego wraz z opinią geotechniczną oraz projekt geotechniczny. Odnosząc się do zarzutu skargi dotyczącego dostępu do drogi publicznej wskazać należy, że Zarząd Dróg Miejskich pismem z dnia 28 marca 2018 r. wskazał, że dla zainwestowanej nieruchomości została wydana decyzja z dnia [...] lutego 2018 r. zezwalająca na lokalizację zjazdu publicznego, zlokalizowanego na działce nr [...] z obrębu [...]. Zarząd Dróg Miejskich wskazał dalej, że tym samym działka nr [...] z obrębu [...] ma zapewniony dostęp do drogi publicznej. Z tych też przyczyn Sąd uznał, iż zaskarżona decyzja utrzymująca w mocy decyzję o pozwoleniu na budowę odpowiada prawu. Zarzuty skargi nie ujawniły bowiem tego rodzaju wad, które winny skutkować co najmniej jej uchyleniem. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), orzekł, jak w sentencji.