VII SA/Wa 2824/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, , Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 1 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi D M na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2015 r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego oddala skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] września 2015 r. znak: [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity - Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm.) dalej k.p.a., po rozpatrzeniu zażalenia D M na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...].06.2015r., znak: [...]; odmawiające wznowienia na wniosek G i A B postępowania zakończonego decyzją Wojewody [...] z dnia [...].05.2015r., znak: [...]; uchylającą decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...].12.2014r., nr [...], znak: [...]; odmawiającą udzielenia [...] S. A. z siedzibą w [...] pozwolenia na rozbiórkę budynków administracyjno - warsztatowo - garażowego oraz magazynowo - produkcyjnego zlokalizowanych na działce nr ew. [...], obręb [...][...] - [...], przy ul. [...] w [...] i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji - umorzył postępowanie zażaleniowe. Organ zażaleniowy stwierdził, iż wnosząca zażalenie D M nie jest stroną w rozumieniu art. 28 K.p.a. w sprawie zakończonej postanowieniem Wojewody [...] z dnia [...].06.2015r., znak: [...]; odmawiającym wznowienia na wniosek G i A B postępowania zakończonego decyzją Wojewody [...] z dnia [...].05.2015r. Organ wyjaśnił, że czynności proceduralne organu po otrzymaniu podania o wznowienie postępowania administracyjnego nie są podejmowane w ramach postępowania w sprawie wznowienia postępowania aż do wydania postanowienia o wszczęciu postępowania wznowieniowego (art. 149 § 1 Kpa). Zakończenie tych czynności wstępnych postanowieniem o odmowie wznowienia postępowania (art. 149 § 3 Kpa) dotyczy jedynie interesu prawnego wnoszącego podanie o wznowienie i tylko on ma prawo udziału w postępowaniu zakończonym taką decyzją. Postanowienie o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego nie dotyczy więc interesów prawnych stron postępowania wznowieniowego, a jedynie procesowego interesu podmiotu wnoszącego podanie o wznowienie. Wyjaśnił również, że w niniejszym postępowaniu jedynie G i A B posiadają przymiot strony. Z analizy akt sprawy wynika, bowiem że to G i A B podaniem z dnia [...].05.2015r., wystąpili o wznowienie postępowania zakończonego ww. decyzją Wojewody [...] z dnia [...].05.2015r. Natomiast zażalenie na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...].06.2015r., znak: [...]; odmawiające wznowienia postępowania zakończonego powyższą decyzją organu wojewódzkiego wniosła D M , która nie jest stroną przedmiotowego postępowania zażaleniowego, dlatego należało je umorzyć na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 w zw. z art. 144 Kpa. Skargę na postanowienie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniosła D M wnosząc o jego uchylenie i domagając się wznowienia postępowania i włączenia Jej do udziału we wznowionym postępowaniu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna i jako taka podlega oddaleniu albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Natomiast zgodnie z brzmieniem art. 145§1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270, ze zm. dalej: P.p.s.a.) sąd uchyla decyzję jedynie w sytuacji gdy stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; Zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego - w oparciu o art. 138§1 pkt. 3 kpa umorzył postępowanie odwoławcze przyjmując, że podmiot wnoszący zażalenie od postanowienia odmawiającego wznowienia postępowania na wniosek G i A B nie posiada przymiotu strony. Stanowisko organu w tym zakresie Sąd - w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę - uznał za prawidłowe. Trafnie wskazał organ zażaleniowy, że postępowanie o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją administracyjną jest postępowaniem dwuetapowym. W doktrynie prawa administracyjnego jak i orzecznictwie sądowo - administracyjnym ugruntowany jest obecnie pogląd, że samo złożenie wniosku o wznowienie postępowania nie powoduje jego wszczęcia. Złożenie tego wniosku uruchamia jedynie tzw. postępowanie wstępne. W tym postępowaniu organ, do którego wpływa wniosek ma obowiązek zbadać czy wniosek został złożony w terminie okresowym w art. 148 kpa a nadto czy podmiot go wnoszący posiada legitymację do żądania wzruszenia ostatecznej decyzji oraz czy powołuje się na przesłanki wznowienia postępowania enumeratywnie wymienione w art. 145§1 lub 145a kpa. Postępowanie wstępne winno zakończyć się rozstrzygnięciem w oparciu o art. 149 kpa. Jeśli organ uzna, że spełnione są wszystkie w/w przesłanki - wznawia postępowanie wydając w tym zakresie stosowne postanowienie (art. 149 §1 kpa). Dopiero wydanie takiego postanowienia stanowi podstawę do przeprowadzenia przez organ postępowania co do przyczyn wznowienia i co do rozstrzygnięcia istoty sprawy a więc i ustalenia wszystkich stron wznowionego postępowania . Ustalenie natomiast, że któraś z w/w przesłanek nie została spełniona skutkuje wydaniem przez organ - w oparciu o art. 149 § 3 kpa - postanowienia odmawiającego wznowienia postępowania. W orzecznictwie NSA reprezentowany jest pogląd, który w pełni podziela Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę, że czynności proceduralne organu po złożeniu podania o wznowieniu postępowania nie są podejmowane w ramach postępowania w sprawie wznowienia postępowania. Zakończenie tych czynności wstępnych decyzją o odmowie wznowienia postępowania skutkuje brakiem czynności procesowych tworzących procedurę sprawy o wznowienie. Rozstrzygnięcie to nie załatwia sprawy co do istoty a tylko orzeka o kwestii formalnej - niedopuszczalności wszczęcia postępowania wznowieniowego. Co za tym idzie decyzja ta nie dotyczy interesu prawnego stron a jedynie procesowego interesu podmiotu wnoszącego podanie o wznowienie ( tak m.in. wyrok NSA z dnia 5.10.2007r. I OSK 1390/06, lex 366765). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, postanowieniem z dnia [...].06.2015r., znak: [...] Wojewody [...] odmówił wznowienia na wniosek G i A B postępowania zakończonego decyzją Wojewody [...] z dnia [...].05.2015 r. W świetle powyższych rozważań prawidłowo organ zażaleniowy uznał, że postanowienie rodzi skutki formalnoprawne jedynie dla podmiotu wnoszącego podanie, pozbawia go bowiem możliwości wzruszenia ostatecznej decyzji w trybie postępowania wznowieniowego. Jedynie zatem ten podmiot jest legitymowany do żądania kontrolowania tej decyzji przez organ wyższego stopnia. Przymiot taki nie przysługuje natomiast Skarżącej , choćby legitymowała się interesem prawnym w postępowaniu zwykłym. Należy jednak podkreślić, że posiadanie przymiotu strony w postępowaniu prowadzonym w trybie zwykłym nie powoduje samo przez się posiadania takiego przymiotu w postępowaniach nadzwyczajnych. Każde bowiem z tych postępowań jest odrębnym postępowaniem, w którym organ zobowiązany jest ustalić krąg podmiotów posiadających przymiot strony ale już po wznowieniu postępowania. Nie może przy tym ujść uwadze, że Skarżącej może przysługiwać odrębny, własny interes prawny w żądaniu wznowienia postępowania. Reasumując - prawidłowe są ustalenia organu, że w niniejszym postępowaniu skarżącym nie przysługiwał przymiot strony a w konsekwencji postępowanie zażaleniowe w oparciu o art. 138§1 pkt. 3 kpa należało umorzyć. Mając zatem na uwadze, że zarzuty skargi nie znajdują oparcia w przepisach prawa oraz, że Sąd nie dostrzegł takich naruszeń przepisów prawa procesowego lub materialnego, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy - skargę należało oddalić. Z tych względów - w oparciu o treść art. 151 w/w ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Sąd orzekł jak w sentencji.