VII SA/Wa 2826/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak, , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Sędzia WSA Bożena Więch- Baranowska (spr.), Protokolant st. ref. Karolina Kaca, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi J. B., T. G., W. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę skargę oddala. Wojewoda [...] decyzją nr [...] wydaną [...] października 2011 r. na podstawie art. 138 § 2 kpa uchylił decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2011 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podał, iż K. J., Z.C., A. M. i B. M. złożyli wniosek o pozwolenie na rozbiórkę budynku mieszkalnego z garażem oraz budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego, dwulokalowego z garażem i przyłączami na dz. nr ew. [...] przy ul. [...] w [...]. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] kwietnia 2-11 r. Prezydent [...], na podstawie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego, nałożył na inwestorów obowiązek usunięcia uchybień w dokumentacji projektowej. W dniu [...] kwietnia 2011 r., na wniosek inwestorów, organ I instancji postanowieniem nr [...] zawiesił postępowanie w sprawie, a następnie w dniu [...] czerwca 2011 r. podjął je postanowieniem nr [...]. Pismem z dnia [...] czerwca 2011 r. organ I instancji zawiadomił strony o toczącym się postępowaniu i możliwości zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym. Decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2011 r. Prezydent [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na rozbiórkę istniejącego budynku mieszkalnego z garażem i budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego, dwulokalowego oraz wolnostojącego garażu, dwóch szczelnych zbiorników ścieków i własnego ujęcia wody na dz. nr ew. [...] obr. [...]przy ul. [...] w [...]. Odwołanie od tej decyzji złożyli J. B., T. G. i W. G., kwestionując możliwość połączenia terenu objętego wnioskiem o udzielenie pozwolenia na budowę z drogą publiczną. W ocenie organu odwoławczego, kontrolowana decyzja z uwagi na niedostateczne wypełnienie przez organ I instancji obowiązku dokonania wymaganych przepisami prawa budowlanego sprawdzeń i ocen zasługuje na uchylenie i przekazanie do ponownego rozpatrzenia. Wojewoda [...] podkreślił, że organ architektoniczno-budowlany prowadzący postępowanie w przedmiocie pozwolenia na budowę jest związany treścią wniosku złożonego przez inwestora. To treść złożonego wniosku określa przedmiot postępowania. Przy czym zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury w sprawie wzorów: wniosku o pozwolenie na budowę, oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i decyzji o pozwoleniu na budowę z 2003 r. (Dz. U. z 2003 r. nr 120 poz. 1127) we wniosku o pozwolenie na budowę wskazuje się wszystkie obiekty bądź roboty budowlane składające się na całość zamierzenia budowlanego. Zgodnie z treścią wniosku złożonego przez inwestorów zakres planowanych przez nich robót budowlanych obejmuje: - rozbiórkę budynku mieszkalnego z garażem, - budowę budynku mieszkalnego z garażem oraz przyłączy. Z projektu zagospodarowania terenu wynika, iż w chwili obecnej dz. nr [...] zabudowana jest jednym obiektem budowlanym, zatem budynek mieszkalny z garażem stanowi jeden obiekt, a co za tym idzie zgodnie z treścią wniosku zamierzenie inwestycyjne obejmuje budowę jednego budynku – mieszkalnego z garażem w bryle. Natomiast organ I instancji prowadził postępowanie w sprawie budowy na dz. nr ew. [...] dwóch budynków: mieszkalnego jednorodzinnego oraz garażowego, a także dwóch szczelnych zbiorników na nieczystości oraz ujęcia wody, a zatem samodzielnie rozszerzył treść żądania inwestorów. Organ odwoławczy podkreślił także, że zgodnie z § 14 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. nr 75 poz. 690) do działek budowlanych oraz do budynków i urządzeń z nimi związanych należy zapewnić dojście i dojazd umożliwiający dostęp do drogi publicznej. Jakkolwiek w postanowieniu nr [...] Prezydent [...] nałożył na inwestorów obowiązek przedłożenia decyzji zezwalającej na lokalizację zjazdu z dz. nr [...], to w ocenie organu odwoławczego na etapie postępowania pierwszoinstancyjnego nie została wcale ustalona kwestia, w jaki sposób teren zainwestowany będzie skomunikowany z drogą publiczną. Pomiędzy częścią opisową, a rysunkową projektu zagospodarowania terenu istnieje rozbieżność w określeniu sposobu połączenia działki z drogą publiczną. W części opisowej zawarto informację, iż wjazd na działkę planowany jest z ulicy lokalnej, dojazdowej – KD. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obszarów "[...]" i "[...]" zatwierdzonym uchwałą Rady Miasta [...] z dnia 24 kwietnia 1998 r. (Woj. Mazow. Z 1998 r. nr 69 poz. 336) ulica lokalna oznaczona symbolem KD zlokalizowana ma być wzdłuż południowej granicy działki inwestorów. Przy czym w obecnym stanie prawnym, znajdujące się w projektowanym pasie drogi KD, dz. nr ew. [...] stanowią własność prywatną, zaś inwestorzy nie legitymują się prawem do korzystania z nich w jakiejkolwiek formie. Natomiast z części rysunkowej projektu zagospodarowania terenu wynika, iż dz. nr ew. [...] ma być połączona, ze zlokalizowaną na północ od terenu zainwestowanego, drogą publiczną – ul. [...]– oznaczoną w planie miejscowym symbolem TD, poprzez dz. nr ew. [...], która obciążona jest na rzecz każdoczesnego właściciela dz. nr ew. [...] służebnością przechodu i przejazdu. Ponadto zgodnie z § 23 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie odległość miejsc na pojemniki i kontenery na odpady stałe powinna wynosić co najmniej 10m od okien i drzwi budynków z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi oraz co najmniej 3m od granicy z sąsiednią działką. Zachowanie odległości od granicy działki nie jest wymaganie, jeżeli osłony lub pomieszczenia stykają się z podobnymi urządzeniami na działce sąsiedniej. Tymczasem z projektu zagospodarowania terenu wynika, iż miejsce gromadzenia odpadów zostało przewidziane bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką nr ew.[...], na której brak jest analogicznie położonych urządzeń przeznaczonych do gromadzenia odpadów. Organ odwoławczy zwrócił uwagę, iż zgodnie z art. 76a § 2 Kpa zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym. Natomiast w przedmiotowej sprawie załączniki do dokumentacji projektowej tj.: umowy z właściwymi jednostkami organizacyjnymi dotyczące zapewnienia dostaw mediów oraz dotyczące warunków przyłączenia obiektu do poszczególnych sieci, a także uprawnienia budowlane projektantów, stanowią niepoświadczone za zgodność z oryginałem kserokopie bądź skany dokumentów. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnieśli J. B., T. G. i T. G., współwłaściciele działki o nr [...]obciążonej służebnością gruntową na rzecz każdoczesnego właściciela działki objętej inwestycją. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji skarżący zarzucili organowi wadliwą ocenę sprawy poprzez niezawieszenie postępowania do czasu zakończenia postępowania sądowego w przedmiocie uzgodnienia (w zakresie służebności) treści ksiąg wieczystych z rzeczywistym stanem prawnym, a także podnieśli, że Wojewoda [...] winien zalecić organowi I instancji zawieszenie postępowania na podstawie art. 97 § 1 ust. 4 kpa. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1260) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko wówczas gdy Sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa (art. 145 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.) przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji. Biorąc pod uwagę powyższą regulację Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, a więc skarga nie jest zasadna. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewody [...]ego z dnia [...] października 2011 r. na podstawie art. 138 § 2 kpa uchylająca decyzję Prezydenta [...] wydaną [...] lipca 2011 r. w przedmiocie pozwolenia na budowę i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Zgodnie z art. 138 § 2 kpa będącym podstawą prawną zaskarżonej decyzji organ może wydać decyzję kasacyjną gdy kontrolowana w postępowaniu odwoławczym decyzja organu I instancji została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Wyraźnie zatem wyodrębnia dwie przesłanki wydania przez organ odwoławczy decyzji, w której uchyla zaskarżoną decyzję w całości i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, a mianowicie: a) stanowcze stwierdzenie przez organ odwoławczy, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów postępowania, czyli przepisów kodeksu lub przepisów o postępowaniu zawartych w ustawach szczególnych, b) uznanie przez organ odwoławczy, że konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Użycie w tym przepisie przyłączającego spójnika "a" oznacza, że samo stwierdzenie naruszenia przepisów postępowania, aczkolwiek jest konieczną przesłanką uchylenia zaskarżonej decyzji, nie jest przesłanką wystarczającą, konieczne jest bowiem dodatkowo wykazanie, że "konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie". Co znaczy, że organ pierwszej instancji nie przeprowadził, z naruszeniem przepisów postępowania, postępowania wyjaśniającego w takim zakresie, że miało to istotny wpływ na treść wydanej przez niego decyzji. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy w ocenie Sądu objęta skargą decyzja nie narusza prawa bowiem organ wykazał przesłanki, zaistnienie, których uzasadniało wydanie decyzji kasacyjnej. Przesłankami tymi jest konieczność oceny projektu budowlanego pod kątem wymogów określonych w art. 35 Prawa budowlanego, szczególnie co do zgodności rozwiązań projektu planowanej inwestycji w zakresie dostępu do drogi publicznej, z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, oraz jego ocena z przepisami techniczno-budowlanymi w zakresie określonym w § 23 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 2002 r. oraz konieczność oceny wniosku inwestora w kontekście przedstawionego wraz z nim projektu budowlanego. Okoliczności te, a szczególnie nie dokonanie wyczerpujących sprawdzeń przedstawionej przez inwestora dokumentacji do czego zobowiązuje organ art. 35 Prawa budowlanego uniemożliwił organowi II instancji wydanie rozstrzygnięcia merytorycznie kończącego postępowanie bez naruszenia zawartej w art. 15 kpa zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. W świetle powyższych ustaleń Sądu zarzuty skargi nie miały wpływu na treść rozstrzygnięcia. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.