VII SA/Wa 2831/17

Dnia 6 czerwca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. J. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru budowlanego z dnia [...] października 2017 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odrzucić skargę. Strona skarżąca J. J. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru budowlanego z dnia [...] października 2017 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. Pismem z dnia 23 stycznia 2018 r. w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 14 grudnia 2017 r. J. J. została wezwana do usunięcia braków formalnych poprzez nadesłanie 1 egzemplarza odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego oraz do uiszczenia wpisu sądowego w terminie 7 dni od daty doręczenia korespondencji - pod rygorem odrzucenia skargi. Korespondencja ta została uznana za doręczoną z dniem 9 lutego 2018 r. (vide: k. 13 akt sądowych), a zatem zakreślony termin do uzupełnienia braków upłynął w dniu 16 lutego 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2017.1369 ze zm.), dalej p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z takich wymagań, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a, jest obowiązek dołączenia do pisma jego odpisów i odpisów załączników dla doręczenia ich stronom. Jednocześnie, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku zaś nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, na podstawie art. art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., podlega ona odrzuceniu. Wskazać ponadto należy, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym strona winna stosować się do wezwań sądu, a tym samym przesłać wszystkie żądane od niej dokumenty oraz uzupełnić wszystkie braki, którymi dotknięte jest złożone przez nią pismo procesowe. Nieuzupełnieniem braków skargi jest nie tylko niewykonanie wezwania, ale także jego nieprawidłowe czy niepełne wykonanie. Stronie niewątpliwie należy umożliwić uzupełnienie braków skargi. Jeżeli jednak z takiej możliwości nie skorzysta w sposób odpowiedni, to ponosi konsekwencje procesowe swego zaniedbania. Każde nieuzupełnienie istotnych braków formalnych skargi skutkuje jej odrzuceniem. O takim braku formalnym skargi można przy tym mówić między innymi, gdy strona pomimo wezwania Sądu nie nadesłała odpowiedniej liczby odpisów skargi. Brak odpisów skargi celem doręczenia stronom postępowania stanowi taki braki skargi, który uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu i w konsekwencji musi on prowadzić w razie niewykonania przez skarżącego wystosowanego do niego wezwania do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 grudnia 2011 r. sygn. akt I OSK 2351/11). Powołując się na uchwałę składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego podjętą w dniu 18 grudnia 2013 r. sygn. akt I OPS 13/13, wskazać także należy, że niedołączenie wymaganej liczby odpisów skargi jest brakiem formalnym uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu. W niniejszej sprawie wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało uznanie za doręczone z dniem 9 lutego 2018 r. a zatem zakreślony termin do uzupełnienia braków upłynął w dniu 16 lutego 2018 r. W wymaganym terminie skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. W zakresie kosztów - Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.