VII SA/Wa 2833/15
WyrokWSA w Warszawie2016-11-15
Skład orzekający: Sędzia WSA Tomasz Stawecki, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska – Śpiewak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo umorzył postępowanie administracyjne w sprawie zmiany decyzji na podstawie art. 155 k.p.a., jeśli strona sprecyzowała swoje żądanie jako oparte na art. 154 k.p.a. już po wszczęciu postępowania?Ratio decidendi
Organ administracji publicznej prawidłowo umorzył postępowanie administracyjne wszczęte na podstawie art. 155 k.p.a., gdy strona sprecyzowała swoje żądanie jako oparte na art. 154 k.p.a. po wszczęciu postępowania. Postępowanie wszczęte w trybie art. 155 k.p.a. stało się bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a., ponieważ intencją strony była zmiana decyzji w trybie art. 154 k.p.a., a organ powinien prowadzić postępowanie zgodnie z wnioskiem strony.Stan faktyczny
Skarżący P. D. złożył wniosek o zmianę decyzji administracyjnej. Organ pierwszej instancji wszczął postępowanie w trybie art. 155 k.p.a., jednak skarżący sprecyzował swoje żądanie jako oparte na art. 154 k.p.a. po wszczęciu postępowania. Organ uznał, że postępowanie stało się bezprzedmiotowe i umorzył je. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał tę decyzję w mocy. Skarżący wniósł skargę do WSA, zarzucając naruszenie przepisów k.p.a. i prawa budowlanego.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Stawecki, , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska – Śpiewak (spr.), Protokolant sekr. sąd. Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2016 r. sprawy ze skargi P. D. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2015 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego oddala skargę
Decyzją z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.), umorzył postępowanie administracyjne w sprawie zmiany, w trybie art. 155 kpa, decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...], którą zreformowano w zakresie wyznaczonego terminu, a w pozostałym zakresie utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta [...] z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...] nakładającą na P. D. inwestora robót budowlanych związanych z budową budynku hotelu na posesji przy ul. [...] w W - w zakresie robót wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę - obowiązek sporządzenia i przedstawienia 3 egzemplarzy projektu budowlanego zamiennego.
W uzasadnieniu organ przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania z którego wynika, że po wydaniu decyzji z dnia [...] lipca 2013 r. P. D. pismem z dnia 25 lipca 2013 r. wniósł o stwierdzenie jej nieważności, a następnie w dniu 5 listopada 2013 r. wpłynęło złożone w terminie odwołanie P. D. również od decyzji z dnia [...] lipca 2013 r. Z uwagi na zbieg postępowania odwoławczego i nieważnościowego, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zwiesił postępowanie nieważnościowe, a następnie decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...], po rozpoznaniu odwołania P. D., uchylił zaskarżoną decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta [...] z dnia [...] lipca 2013 r. w zakresie określającym termin wykonania nałożonego obowiązku i ustalił nowy termin jego wykonania do dnia 30 kwietnia 2014 r., w pozostałym zakresie utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Na powyższe rozstrzygnięcie P. D. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. W związku z ustąpieniem przyczyny uzasadniającej zawieszenie postępowania, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podjął zawieszone postępowanie i decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...] umorzył w całości postępowanie administracyjne w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta [...] z dnia [...] lipca 2013 r.
Następnie po rozpatrzeniu wniosku P. D. zawartego w piśmie z dnia 28 kwietnia 2014 r., o zmianę na podstawie art. 154 § 1 kpa decyzji z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...],[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...] odmówił zmiany swojej decyzji z dnia [...] grudnia 2013 r. Po rozpoznaniu odwołania P. D. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] października 2014 r., znak [...] utrzymał w mocy rozstrzygnięcie z dnia [...] lipca 2014 r.
Po rozpatrzeniu kolejnego wniosku P. D. (pismo z dnia 21 listopada 2014 r.) o zmianę na podstawie art. 154 § 1 kpa ostatecznej decyzji z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...] odmówił wszczęcia postępowania w sprawie.
W związku z kolejnym wnioskiem P. D. z dnia 12 marca 2015 r. o zmianę ww. decyzji z dnia [...] grudnia 2013 r., który nie zawierał podstawy prawnej żądania, a także mając na uwadze, że już dwukrotnie toczyło się postępowanie o zmianę w trybie art. 154 kpa, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego przyjął, iż podanie złożono na podstawie art. 155 kpa i pismem z dnia 4 maja 2015 r. poinformował o wszczęciu postępowania. Pismem z dnia 12 czerwca 2015 r. P. D. doprecyzował swoje żądanie z dnia 12 marca 2015 r. o zmianę decyzji z dnia [...] grudnia 2013 r., wskazując, że jego podstawą jest art. 154 kpa.
Zdaniem organu, w świetle wyjaśnień wnioskodawcy prowadzenie postępowania w sprawie zmiany, w trybie art. 155 kpa, okazało się bezprzedmiotowe, ponieważ doszło do wszczęcia postępowania na żądanie, które nie miało miejsca.
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2015 r., znak [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu odwołania P. D., utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] sierpnia 2015 r.
W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że skoro wszczęcie postępowania na podstawie art. 155 kpa było niezasadne i niezgodne z wnioskiem, to prawidłowo umorzono postępowanie. Jednocześnie wskazał, że żądanie z dnia 12 marca 2015 r., zostało rozpoznane zgodnie z wyjaśnieniami wnioskodawcy zwartymi w piśmie z dnia 12 czerwca 2015 r., poprzez wydanie postanowienia w dniu [...] sierpnia 2015r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania, w trybie art.154 § 1 kpa.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2015 r. wniósł P. D.
Wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia, skarżący zarzucił organowi:
- rażące naruszenie art. 7 kpa, art. 9 kpa w zw. z art. 154 kpa i art. 155 kpa, poprzez ich niewłaściwe zastosowanie z uwagi na to, że [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zaniechał zmiany decyzji numer [...] na podstawie art. 154 kpa lub art. 155 kpa błędnie wskazując, że jest to uzależnione od zgody osób trzecich, podczas gdy powołane osoby trzecie nie były stroną postępowania administracyjnego, w którym wydano wskazaną decyzję,
- rażące naruszenie art. 7 kpa w zw. z art. 77 kpa, art. 107 § 3 kpa oraz art. 61a § 1 kpa, poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na utrzymaniu w mocy decyzji umarzającej postępowanie administracyjne w trybie art. 155 kpa, podczas gdy w sprawie zaistniały nowe okoliczności i na podstawie art. 154 lub 155 kpa istniały podstawy dla zmiany decyzji w związku z czym organ sam powinien zdecydować, który przepis jest właściwy.
- rażące naruszenie art. 28 kpa i art. 28 ust. 2 i ust. 3 w zw. z art. 40 ust. 3 , art. 51 i art. 59 ust. 7 Prawa budowlanego w zw. z art. 155 § 1 i 154 § 1 kpa, poprzez błędne uznanie, że stronami postępowania naprawczego, prowadzonego na podstawie przepisów art. 51 Prawa budowlanego są inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu, podczas gdy podmioty te były tylko i wyłącznie stroną postępowania o wydanie decyzji obejmującej pozwolenie na budowę, natomiast w żadnym razie nie są stroną w pozostałych postępowaniach administracyjnych;
- rażące naruszenie przepisów art. 105 §1 kpa w zw. z art. 155 § 1 kpa i art. 154 § 1 kpa, poprzez ich niewłaściwe zastosowanie-polegające na utrzymaniu w mocy decyzji z dnia [...] sierpnia 2015 r., podczas gdy skarżący w dniu 2 września 2015 roku złożył organowi zamienną dokumentację projektową, o której mowa w decyzji numer [...].
W uzasadnieniu skargi wskazano powody występowania o zmianę decyzji w zakresie terminu wykonania nałożonych obowiązków.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w uzasadnieniu decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna. Podniesione w niej zarzuty nie zasługują na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja odpowiada przepisom prawa.
Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, badając prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni.
Uwzględnienie skargi następuje wyłącznie w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.).
W rozpatrywanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły.
Podstawę prawną umorzenia postępowania administracyjnego wszczętego w sprawie zmiany decyzji w trybie art. 155 kpa stanowił art. 105 § 1 kpa, który zezwala organowi administracji publicznej na wydanie decyzji o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie to z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe. Określeniem "postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe" obejmuje się w literaturze sytuacje, gdy żądanie strony jest nieaktualne lub wygasło z mocy prawa (W. Hybiak, Bezprzedmiotowość..., s. 42; tenże, Umorzenie postępowania administracyjnego..., s. 14). O bezprzedmiotowości postępowania w sprawie można zatem mówić, gdy zachodzi brak jego strony lub brak przedmiotu, czyli gdy brak jest podstaw prawnych i faktycznych do rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy.
Należy przy tym mieć na uwadze, co podkreśla się w doktrynie, że istota bezprzedmiotowości postępowania polega na tym, że "Nastąpiło (...) takie zdarzenie prawne lub faktyczne, które spowodowało, że przestała istnieć ta szczególna relacja między faktem (sytuacją faktyczną danego podmiotu) a prawem (sytuacją prawną danego podmiotu), z którą prawo łączy obowiązek konkretyzacji normy w postaci wydania decyzji administracyjnej" (J. Zimmermann "Ordynacja podatkowa", s. 212 - pogląd powołany w "Komentarzu do Kodeksu postępowania administracyjnego". M. Matan, Cz. Martysz, G. Łaszczyca, do art. 105 k.p.a. kom. Lex 2010). Przy czym decyzja o umorzeniu postępowania nie rozstrzyga o materialnoprawnych uprawnieniach i obowiązkach strony. Wywiera ona inny skutek: przyjmuje, że nie ma przesłanek do merytorycznego orzekania co do istoty sprawy. Skutki tej decyzji mają wyłącznie charakter procesowy nie kształtuję stosunku materialnoprawnego.
W tym miejscu należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 61 § 1 kpa postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. Wszczęcie postępowania administracyjnego w sytuacji, gdy zgodnie z przepisami prawa administracja publiczna może kształtować stosunki prawne wyłącznie na wniosek jednostki, oparte jest na zasadzie skargowości. Wymaga to wniosku strony - osoby mającej legitymację procesową w rozumieniu art. 28 kpa. W takim przypadku wszczęcie postępowania na wniosek w przypadku, gdy organ takim wnioskiem nie dysponuje stanowi podstawę do wydania decyzji o umorzeniu postępowania.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że skarżący w piśmie z dnia 12 marca 2015 r. wniósł o zmianę decyzji jednakże nie wskazał podstawy prawnej swojego żądania. Sąd zauważa, że kodeks postępowania administracyjnego przewiduje dwie możliwości zmiany decyzji – albo na podstawie art. 154 albo art. 155 kpa, w zależności od tego czy strona na podstawie decyzji, która ma ulec zmianie nabyła prawo czy nie. W rozpoznawanej sprawie skarżący przed złożeniem wniosku z dnia 12 marca 2015 r., dwukrotnie wnosił o zmianę decyzji i wówczas jako podstawę swojego żądania wskazywał art. 154 kpa i organ rozpoznając te wnioski wskazywał dlaczego nie jest możliwa zmiana wnioskowanej decyzji na podstawie art. 154 kpa. W związku z tym kolejny wniosek o zmianę z dnia 12 marca 2015 r., ale nie zawierający podstawy prawnej żądania, organ potraktował jako wniosek oparty o art. 155 kpa. Przed merytorycznym rozpoznaniem sprawy skarżący złożył pismo z dnia 12 czerwca 2015 r., w którym wskazał, że "podstawą wniosku o zamianę decyzji numer [...] są tylko i wyłącznie przepisy art. 154 § 1 k.p.a." W takim przypadku doszło do sytuacji, w której skarżący pismem z dnia 12 czerwca 205 r. sprecyzował swoje żądanie zmiany decyzji zawarte we wniosku z dnia 12 marca 2015 r., poprzez wskazanie trybu w jakim ubiega się o zmianę decyzji, jednakże sprecyzowanie nastąpiło już po wszczęciu postępowania. Wskazać w związku z tym należy, że organy administracji publicznej postępowanie na wniosek strony mogą prowadzić jedynie w takim zakresie, w jakim strona o to wnosi. Zatem skoro postępowanie zostało wszczęte na wniosek strony z dnia 12 marca 2015 r., ale w trybie art. 155 kpa, a intencją strony była zmiana decyzji w trybie art. 154 kpa, jak to wnika z pisma precyzującego z dnia 12 czerwca 2015 r., to organ zobowiązany jest do prowadzenia postępowania z wniosku z dnia 12 marca 2015 r. na podstawie art. 154 kpa. Oznacza to, że wszczęte na podstawie tego wniosku postępowanie w trybie art. 155 kpa stało się bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 105 § 1 kpa i wymagało umorzenia.
W tym stanie sprawy [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego prawidłowo umorzył postępowanie administracyjne, a organ odwoławczy utrzymał to rozstrzygnięcie w mocy.
Z tych względów Sąd uznał, iż zaskarżona decyzja odpowiada prawu, a podniesione zarzuty nie mogą być skuteczne.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa i na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło