VII SA/Wa 2836/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Groński, , Sędzia WSA Elżbieta Zielińska – Śpiewak (spr.), Sędzia WSA Maria Tarnowska, Protokolant spec. Sylwia Kruszyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 maja 2013 r. sprawy ze skargi B. K., E. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2012 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej skargę oddala Decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r. znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, wznowionego na wniosek B. K., działając na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a., odmówił uchylenia własnej decyzji ostatecznej z dnia [...] lipca 2011 r. znak: [...]. Decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym: Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2006r., znak: [...], po przeprowadzeniu wszczętego na wniosek B. K. postępowania w sprawie stodoły na działce nr geod. [...] w miejscowości [...], odmówił nakazania rozbiórki rozpoczętej przez H.M. budowy stodoły o wym. 12,00 x 31,00 m. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] stycznia 2007r., znak: [...] utrzymał w mocy ww. rozstrzygnięcie organu powiatowego z dnia [...] grudnia 2006r. Postanowieniem z dnia [...] marca 2011 r., znak: [...], organ wojewódzki wznowił postępowanie zakończone własną decyzją ostateczną z dnia [...] stycznia 2007 r. Decyzją z dnia [...] maja 2011 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił uchylenia własnej decyzji ostatecznej z dnia [...] stycznia 2007r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lipca 2011 r., znak: [...] utrzymał w mocy decyzję organu wojewódzkiego z dnia [...] maja 2011 r. Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym wyrokiem z dnia 23 lutego 2012r., sygn. akt VII SA/Wa 2188/11 oddalił skargę B. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2011r. B. K. pismem z dnia [...] kwietnia 2012r., uzupełnionym pismem z dnia [...] maja 2012r., wystąpiła o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2011 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] lipca 2012r., znak: [...], wznowił postępowanie zakończone własną decyzją ostateczną z dnia [...] lipca 2011 r., znak: [...]. W uzasadnieniu decyzji organ przedstawił istotę i charakter instytucji wznowienia postępowania administacyjnego, podkreślając, że postępowanie to ma charakter nadzwyczajny i dotyczy kontroli prawidłowości wydanej decyzji ostatecznej, w oparciu o przesłanki enumeratywnie określone w art. 145 § 1 oraz art. 145 a i art. 145 b k.p.a. Wskazał, że wniosek strony został złożony w terminie, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a., a jako przesłankę wznowieniową powołano pkt 5 art. 145 § 1 k.p.a. Nowym dowodem w sprawie według wnioskodawczyni było ujawnienie "iż H.M. przekazał Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w [...] pozwolenie na budowę nr: [...] z dnia [...] stycznia 1988 r. wydane przez Naczelnika Gminy [...]". B. K. podniosła, że Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nie posiadał powyższego dokumentu na etapie prowadzonego przed nim postępowania odwoławczego od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2011 r. Dalej organ wyjaśnił, że przez nową okoliczność istotną dla sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. należy rozumieć taką okoliczność, która mogłaby mieć wpływ na odmienne rozstrzynięcie sprawy, co oznacza, iż w sprawie zapadłaby decyzja co do swej istoty odmienna od rozstrzygnięcia dotychczasowego. Z treści decyzji Naczelnika Gminy [...] z dnia [...] stycznia 1988r., przekazanej w dniu [...] marca 2012r., przez H. M. do akt spraw Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] wynika, że H. M. uzyskał pozwolenie na budowę budynku inwentarsko-składowego wg projektu: - powierzchnia zabudowy 584 m2, pow. użytkowa 527 m2, kubatura 3129 m3/stodoła - powierzchnia zabudowy 224 m2, pow. użytkowa 193 m2, kubatura 996 m3/budynek inwentarski. B. K. natomiast podniosła, że powyższy zapis jest sprzeczny z zapisem znajdującym się w rejestrze pozwoleń na budowę Starostwa Powiatowego w [...], z którego wynika, że pozwolenie na budowę dotyczyło budynku stodoły o pow. zabudowy 360 m2 oraz budynku inwentarskiego o pow. zabudowy 224 m2. Odnosząc się do powyższej argumentacji Główny Inspektor Nadzoru Budwolanego wyjaśnił, że przedmiotowa inwestycja realizowana była na podstawie decyzji Naczelnika Gminy [...] z dnia [...] stycznia 1988r., udzielającej H.M. pozwolenia na budowę budynku inwentarsko-składowego, która została następnie wygaszona na podstawie art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane, decyzją Starosty [...] z dnia [...] listopada 2006r., z uwagi na fakt przerwania przez H. M. robót budowlanych na okres dłuższy niż 2 lata. Inwestor nie kontynuował budowy, w konsekwencji powyższy obiekt budowlany nigdy nie został zrealizowany. Różnica pomiędzy zapisem powierzchni zabudowy w decyzji Naczelnika Gminy [...] z dnia [...] stycznia 1988 r., a zapisem znajdującym się w rejestrze pozwoleń na budowę Starostwa Powiatowego w [...] nie jest istotna dla sprawy i pozostaje bez wpływu na prawidłowość decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2011 r. B. K. wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2012 r. Decyzją z dnia [...] października 2012 r. znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] sierpnia 2012 r. W uzasadnieniu Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego przedstawił stan faktyczny i prawny sprawy. Wyjaśnił, że po wznowieniu postępowania w pierwszej kolejności bada się, czy rzeczywiści w sprawie wystąpiła przesłanka wznowienia postępowania. Brak podstaw do wznowienia postępowania obliguje organ do wydania decyzji o odmowie uchylelnia decyzji dotychczasowej na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. Dalej organ ponownie wyjaśnił istotę podstawy wznowienia postępowania administracyjnego wskazaną w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. i wskazał, że obowiązkiem organu jest zbadanie, czy powołana przesłanka rzeczywiście zaistniała. Ustalenie braku podstaw do wznowienia postępowania skutkuje wydaniem decyzji na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. Odnosząc się do zarzutu B. K. dotyczącego wydania decyzji w oparciu o fałszywe dowody, stwierdził, że przedmiotem postępowania było rozpoznanie wniosku o wznowienie postępowania w oparciu o art. 145 pkt 5 k.p.a., który wiązał organ i określał przedmiot tego postępowania. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wnieśli B. K. i E. K.. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazali, że nie zgadzają się ze stanowiskiem organu, albowiem inwestor ukrywał decyzję o pozwoleniu na budowę przez cały okres prowadzenia postępowania administracyjnego dotyczącego niedokończonej budowy stodoły. Skarżący zarzucili, że organ nie wziął pod uwagę ich oświadczenia, że inwestor przerwał budowę, ponieważ poprzedni właściciel ich działki zatrzymał budowę z uwagi na fakt, że inwestor naruszył prowadzonymi pracami granice działki skarżących, co ich zdaniem narusza przepisy k.p.a. dotyczące obowiązku zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Zdaniem skarżących ujawnione pozwolenie na budowę potwierdza dowody zebrane wcześniej w toku postępowania, jak również wskazuje, że w rejestrze pozwoleń na budowę istnieje fałszywy wpis, który nie ma potwierdzenia w decyzji, a rejestr ten stanowił podstawowy dowód, na którym opierały się poprzednie decyzje. Skarżący wskazali, że bierne stanowisko organu nadzoru budowlanego stanowi naruszenie zasady wyrażonej w art. 8 k.p.a. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2012 r., którą organ utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] sierpnia 2012 r. o odmowie uchylenia własnej decyzji ostatecznej z dnia [...] lipca 2011 r. wydanej we wznowionym postępowaniu. Podkreślić na wstępie należy, iż instytucja wznowienia ma charakter nadzwyczajny i dotyczy kontroli prawidłowości wydanej decyzji ostatecznej. Wznowienie postępowania jest instytucją procesową mającą na celu stworzenie prawnej możliwości przeprowadzenia ponownego postępowania wyjaśniającego i ponownego rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, w której została już wydana decyzja ostateczna. Celem wznowionego postępowania jest ustalenie, czy postępowanie zwykłe było dotknięte określonymi wadami i usunięcie ewentualnych wadliwości; ustalenie, czy i w jakim zakresie ta wadliwość wpłynęła na byt prawny decyzji ostatecznej oraz w razie stwierdzenia wadliwości decyzji dotychczasowej doprowadzenie do jej uchylenia i wydania nowej decyzji rozstrzygającej o istocie sprawy albo stwierdzenie, że decyzja dotychczasowa została wydana z określonym naruszeniem prawa (art. 151 § 1 pkt 1 i pkt 2 k.p.a.). Jak wynika z akt postępowania administracyjnego B. K. pismem z dnia [...] kwietnia 2012 r., uzupełnionym pismem z dnia [...] maja 2012 r. wystąpiła o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2011 r. wskazując jako przesłankę wznowienia art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Ostateczna decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2011 r. objęta wnioskiem o wznowienie wydana została także we wznowionym na wniosek B. K. postępowaniu, w którym organ badał wystąpienie przesłanki z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. podniesionej ponownie we wniosku skarżącej z dnia [...] kwietnia 2012 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił uchylenia decyzji dotychczasowej (decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2007 r.), uznając, iż w sprawie brak było podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1 k.p.a. Skarga na powyższą decyzję wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 listopada 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 2188/11 została oddalona. Sąd uznając decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego za zgodną z prawem wskazał, że przesłanka zawarta we wniosku B. K. o wznowienie postępowania nie mogła stanowić podstawy do uchylenia decyzji ostatecznej [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2007 r. Wskazane we wniosku o wznowienie postępowania, jako nowe okoliczności faktyczne, różnice w powierzchni zabudowy wynikające z pomiarów fundamentów w stosunku do projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją z dnia [...] stycznia 1988 r. pozostają bez wpływu na treść rozstrzygnięcia, gdyż obiekt budowlany nie został nigdy zrealizowany. Wobec powyższych ustaleń stwierdzić należy, iż Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego niewadliwie odmówił uchylenia własnej decyzji ostatecznej z dnia [...] lipca 2011 r. z uwagi na brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1 k.p.a. Z tych względów, uznając zarzuty skargi za bezzasadne Sąd, na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., nr 270), orzekł jak w sentencji.