VII SA/Wa 2836/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk ( spr.), , Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Protokolant st. sekr. sąd. Joanna Piątek-Macugowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi M. H. o wznowienie postępowania sądowego, zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 września 2013r. w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 764/13 postanawia: skargę odrzucić VII SA/Wa 2836/14 UZASADNIENIE Prawomocnym wyrokiem z dnia 25 września 2013 r. sygn.. akt VII SA/Wa 764/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę G. D. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2013 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji. Pismem z dnia 5 grudnia 2014 r. (data wpływu do Sądu 9 grudzień 2014 r.) M. H. wniósł skargę o wznowienie postępowania w powyższej sprawie. Za podstawę wznowienia wskazał art. 273 § 1 pkt 1 i 273 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wskazał mianowicie na fakt pominięcia przez organy braku umocowania G. D. jako pełnomocnika M. H.. Tym samym organy wprowadziły w błąd Wojewódzki Sąd Administracyjny i zafałszowały w sposób oczywisty rzeczywistość. Fakt ten został mu przekazany przez jego pełnomocnika G. D. w dniu 20.09.2014 r. Podkreślił, że w aktach sprawy brak jest jakiegokolwiek pisma, z którego wynikałoby umocowanie G. D. do działania w imieniu M. H.. Skutkiem tego jest brak skutecznego doręczenia decyzji nr [...] z dnia [...].12.2010 r. dla uczestnika postępowania M. H. z powodu braku pełnomocnictwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., w przypadkach przewidzianych w dziale VII powołanej ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym, skierowanym przeciwko prawomocnemu orzeczeniu, który może być zastosowany wyłącznie z powodów ściśle określonych w ustawie. Po wniesieniu skargi o wznowienie postępowania Sąd dokonuje jej kontroli z punktu widzenia zachowania warunków formalnych określonych w art. 279 p.p.s.a. Stosownie do powołanego przepisu skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać między innymi podstawę wznowienia i jej uzasadnienie oraz okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi. W niniejszej sprawie Skarżący wnosząc skargę o wznowienie postępowania z powołaniem się na art. 273 § 1 pkt 1 i art. 273 § 2 p.p.s.a., wskazał na fakt powzięcia przez niego informacji o braku pełnomocnictwa dla G. D. do działania w jego imieniu w postępowaniu administracyjnym kontrolowanym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Zgodnie z art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą wznowienia jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Skarga o wznowienie postępowania powinna ponadto zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia (art. 279 p.p.s.a.). Przepis art. 281 powołanej ustawy ustanawia bowiem obowiązek zbadania przez sąd w pierwszej kolejności, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W razie braku jednej z tych przesłanek sąd ma obowiązek taką skargę odrzucić. Uruchomienie trybu wznowienia postępowania uzależnione jest zatem od pozytywnego ustalenia istnienia formalnych przesłanek wszczęcia postępowania wznowieniowego, jakimi są: zakończenie postępowania prawomocnym orzeczeniem, złożenie wniosku o wznowienie z zachowaniem terminu określonego w art. 277 cytowanej ustawy oraz powołanie we wniosku przyczyny mieszczącej się w kategorii podstaw wznowienia. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, iż skarga o wznowienie została wniesiona po terminie. Stanowisko skarżącego, iż termin do złożenia tej skargi został zachowany, albowiem powinien być liczony od dnia 20 września 2014 r., kiedy to pełnomocnik poinformował go wadliwym przyjęciu przez organy administracji w postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji nr [...] z dnia [...].12.2010 r., iż G. D. jest pełnomocnikiem M. H., nie zasługuje na aprobatę. Jeżeli chodzi o podstawę wznowienia określoną w art. 271 § 1 pkt 1 p.p.s.a., to przypomnieć należy, iż z przepisu tego wynika, że można żądać wznowienia na tej podstawie, że orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym. Nie budzi wątpliwości fakt, iż Skarżący na takie okoliczności nie powoływał się w swoim wniosku. Jeżeli zaś chodzi o podstawę wznowienia postępowania określoną w art. 273 § 2 p.p.s.a., to trzymiesięczny termin w tym przypadku liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia. Jak wynika z treści skargi nową okoliczność faktyczną stanowi to, że w sprawie zakończonej decyzją nr [...] z dnia [...].12.2010 r., G. D., wbrew stanowisku organów, nie działał jako pełnomocnik M. H. (brak w aktach sprawy pełnomocnictwa). Odnosząc się do tej argumentacji w pierwszej kolejności należy wskazać, że trudnym do usprawiedliwienia jest powoływanie się przez stronę na niewiedzę w zakresie tego kto jest jej pełnomocnikiem w postępowaniu. Sytuacja taka mogła by się wydarzyć jedynie wówczas, gdyby strona o takim postępowaniu nie miała żadnej wiedzy. W przedmiotowej sprawie stan taki, jeżeli istniał ustał, co wynika z akt z toczącego się z udziałem Skarżącego postępowania o stwierdzenie nieważności ww. decyzji jak też postępowaniem sądowym. Wobec tego wskazać należy, że już w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]marca 2013 r. G. D. wskazywał, iż nie doszło do doręczenia decyzji z dnia [...].12.2010 r. nr [...]wobec M. H. z powodu braku pełnomocnictwa G. D. do działania w imieniu M. H.. Do tej okoliczności odnosi się również Sąd w uzasadnieniu wyroku zapadłego w sprawie będącej przedmiotem wniosku o wznowienie postępowania. Nawet gdyby przyjąć, że te fakty nie dowodzą jeszcze wiedzy Skarżącego o okoliczności stanowiącej podstawę wniosku o wznowienie, wskazać należy, że w dniu 19 marca 2013 r. Skarżący sporządził odwołanie do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...], które wpłynęło do organu w dniu 20 marca 2013 r., a w którym to piśmie Skarżący wprost powołuje się na brak skutecznego doręczenia decyzji nr [...] oraz brak pełnomocnictwa dla G. D. do działania w jego imieniu. Pismo to co prawda podpisał G. D. jako pełnomocnik ale w aktach sprawy znajduje się "upoważnienie" udzielone przez M. H. dla G. D. do działania w jego imieniu z dnia 5 grudnia 2012 r. Własnoręczność podpisu na tym dokumencie została poświadczona przez notariusza. W świetle powyższego uznać należy, że o okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia Skarżący wiedział, co najmniej od dnia 19 marca 2013 r. Podsumowując - skoro skarga została złożona po terminie określonym w art. 277 p.p.s.a należało ją odrzucić. Z tych wszystkich względów - w oparciu o art. 281 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł jak na wstępie.