VII SA/Wa 284/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska - Rzepecka (spr.), , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Protokolant Monika Sosna-Parcheta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 maja 2006 r. sprawy ze skargi Zrzeszenia [...] w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2006 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę skargę oddala. Decyzją z dnia [...] maja 2005 r. nr [...] Prezydent W. na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane zatwierdził projekt budowlany i udzielił H. D. pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego, jednorodzinnego, polegającą na dobudowie łazienki i WC na terenie działki nr ew. [...] w obrębie [...], przy ul. [...] w W. W uzasadnieniu podał, że załączony do wniosku z dnia 5 maja 2005 r. projekt budowlany jest kompletny, posiada wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia i został sporządzony przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane. Ponadto przedłożony przez inwestora projekt zagospodarowania działki dla przedmiotowej inwestycji jest zgodny z warunkami decyzji z dnia [...] grudnia 2003 r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydanej przez Prezydenta W. Inwestor złożył również wymagane oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Od tej decyzji wniosło odwołanie Zrzeszenie [...], wnosząc o uchylenie decyzji. Zrzeszenie podniosło, że H. D. nie ma prawa do dysponowania nieruchomością położoną przy ul. [...] w W. na cele budowlane, a jego oświadczenie oparte jest prawdopodobnie o umowę dzierżawy, której termin upłynął 5 lipca 2005 r. Umowa ta zdaniem skarżącego nie będzie przedłużona, w związku z tym dobudowa inwestycji jest niecelowa. Decyzją z dnia [...] stycznia 2006 r. Wojewoda [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, po rozpatrzeniu odwołania Zrzeszenia [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wyjaśnił, że organ odwoławczy nie stwierdził uchybień w zamierzeniu inwestycyjnym określonym we wniosku o pozwolenie na budowę z dnia [...] maja 2005 r. w zakresie warunków zabudowy ustalonych w decyzji nr [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Inwestor wykazał się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, składając stosowne oświadczenie, w którym jako tytuł prawny podał stosunek Sygn. akt VII SA/Wa 284/06 zobowiązaniowy, przewidujący uprawnienie do wykonywania robót budowlanych, zaś jako dokument potwierdzający powyższe prawo do dysponowania nieruchomością wykazał zgodę Zrzeszenia [...] z dnia 9 czerwca 2003 r., z której wynika, że Zrzeszenie, administrator budynku przy ul. [...] w W., nie stawia przeszkód w dobudowaniu WC i łazienki. Z tego, zdaniem organu odwoławczego wynika, że inwestor złożył oświadczenie zgodnie z wymogiem wynikającym z art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyło Zrzeszenie [...]. W uzasadnieniu wyjaśniono, że strona skarżąca nie znała treści oświadczenia inwestora, że lokator złożył oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością zatajając jednocześnie fakt, że uprawnienie to wynikające z zawartej między Zrzeszeniem [...], a H. D. umowy z dnia 6 lipca 1995 r., wygasa z dniem 5 lipca 2005 r. O ile uzasadniona była zgoda Zrzeszenia [...] na wykonanie takiej dobudowy w czerwcu 2003 r., by lokator jeszcze przez dwa lata mógł mieszkać w lepszych warunkach, o tyle stała się ona nieaktualna w czasie wydawania decyzji, gdyż uprawnienie do dysponowania terenem wygasło na kilka dni. Zdaniem skarżącej obecny stan jest taki, że H. D. nie ma uprawnień do dysponowania gruntem, a więc nieprawomocna decyzja nr [...] z dnia [...] maja 2005 r. wydana z upoważnienia Prezydenta W. stała się bezprzedmiotowa i winna być uchylona. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest nieuzasadniona, albowiem Zrzeszenie [...] nie ma legitymacji do wniesienia skargi do sądu. Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, jak również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (§ 2 powołanego artykułu). Sygn. akt VII SA/Wa 284/06 Sformułowanie "każdy, kto ma w tym interes prawny" oznacza, że ustawa przy określeniu podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi odeszła od pojęcia strony, które związane jest z załatwieniem sprawy w postępowaniu administracyjnym. O "interesie prawnym" w rozumieniu powołanego wyżej przepisu należy mówić wówczas, gdy ma on oparcie w przepisach prawa. O tym więc, czy konkretny podmiot ma w danej sprawie chroniony interes prawny, decyduje przepis prawa. Najczęściej są to przepisy prawa materialnego, czasami przepisy procesowe lub ustrojowe. Od tak rozumianego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, który nie jest oparty na żadnym konkretnym przepisie prawa. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 24 listopada 2004 r., OSK 919/04 (niepublikowany) również uznał, iż istotę interesu prawnego należy rozpatrywać w jego związku z konkretną normą prawną. W postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę interes prawny powinien wynikać z przepisów prawa budowlanego. Art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane jednoznacznie wskazuje kto jest stroną w procesie inwestycyjnym – stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści oraz zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Zarząd Właścicieli Nieruchomości nie jest żadną z tych kategorii osób. Pełnomocnik strony skarżącej na rozprawie podał, że nie wie kto jest właścicielem nieruchomości nr [...] przy ul. [...] w W. Z księgi wieczystej nr [...] Sądu Rejonowego W. wynika jednoznacznie, że jako współwłaściciele przedmiotowej nieruchomości wpisani są: A. M., J. C., W. C. Zarząd Właścicieli Nieruchomości wyjaśnił, że jest zarządcą nieruchomości przy ul. [...] w W., ale zarząd winien wynikać z umowy, której strona skarżąca nie potrafiła wskazać. Można jedynie mówić, iż skarżąca jest qusi zarządcą, a raczej jedynie administratorem działki inwestora, a fakt, że zawarła z nim w dniu 6 lipca 1995 r. umowę wydzierżawienia nieruchomości o pow. 5366m² położonej przy ul. [...] Sygn. akt VII SA/Wa 284/06 (nie mając ku temu żadnej podstawy prawnej!), nie może oznaczać, iż jest stroną i ma interes prawny w rozumieniu prawa budowlanego. Z powyższych względów i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w wyroku.