VII SA/Wa 2842/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 stycznia 2018 r. sprawy ze sprzeciwu [...] z siedzibą w [...] na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2017 r. znak [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w postępowaniu nieważnościowym i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji oddala sprzeciw VII SA/WA 2842/17 UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z dnia [...] sierpnia 2017r, znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego ( dalej: GINB ) po rozpatrzeniu odwołania J. B.-C. i A. C. od decyzji Wojewody [...] z [...] kwietnia 2017 r., znak: [...], umarzającej wszczęte postępowanie –uchylił zaskarżoną decyzję w całości oraz przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że decyzją z [...] kwietnia 2017 r. Wojewoda [...] umorzył wszczęte na wniosek J. B.-C. i A. C., postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z [...] września 2015 r., nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej [...] pozwolenia na budowę zespołu silosów (4 x FSP v=1280 m3, 12 x FSL v=864 m3, 4 x FSL v=400 m3) wraz z technologicznymi urządzeniami towarzyszącymi: wiatą kosza zasypowego, czyszczalnią, suszarnią, silosami spedycyjnymi, magazynu składowania płaskiego, magazynu pomocniczego, budynku sterowni, zbiornika p.poż/retencyjnego, wchodzących w skład kompleksu magazynowo-suszarniczego na działce o nr ew. [...] w m. [...], gm. [...] (zmienionej decyzją Starosty [...] z [...] maja 2016r" nr [...]). Przyczyną umorzenia postępowania było ustalenie, że działka wnioskodawców nr [...] bezpośrednio sąsiadująca z działką inwestycyjną nie znajduje się w obszarze oddziaływania inwestycji dlatego wnioskodawcom nie przysługuje przymiot strony postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z [...] września 2015 r., nr [...]. Rozpatrując odwołanie J. B.-C. i A. C. od decyzji Wojewody [...] z [...] kwietnia 2017r Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego omówił pojęcie strony, o którym mowa w art. 28 k.p.a. i interesu prawnego. Wskazał, że w postępowaniu w sprawie dotyczącej pozwolenia na budowę interes prawny ustala się w oparciu o przepis art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, który jako przepis szczególny względem art. 28 k.p.a., ogranicza pojęcie strony w sprawach dotyczących pozwolenia na budowę do następujących osób: inwestora oraz właścicieli, użytkowników wieczystych lub zarządców nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Zgodnie z art. 3 pkt. 20 Prawa budowlanego przez obszar oddziaływania obiektu budowlanego należy rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu, w tym zabudowy, tego terenu. W każdym przypadku obszar oddziaływania obiektu musi być określony w oparciu o powszechnie obowiązujące przepisy prawa. Jednocześnie wskazał na co zwrócił uwagę NSA w wyroku z 5 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OSK 598/06, że choć sprawy o stwierdzenie nieważności pozwolenia na budowę są prowadzone tylko w nadzwyczajnym trybie postępowania administracyjnego, to jednak nie zmienia to ich zasadniczego przedmiotu, to jest problemu udzielenia pozwolenia na budowę. Zarówno więc w sprawie o takie pozwolenie prowadzonej w zwykłym trybie, jak i w trybach nadzwyczajnych, krąg podmiotów uznanych za strony powinien być identycznie ustalony na podstawie przepisu art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, który jest normą szczególną w stosunku do art. 28 k.p.a. (zob. też wyrok NSA z 14 czerwca 2012 r., sygn. akt II OSK 508/11, wyrok NSA z 27 marca 2012 r" sygn. akt II OSK 40/11, wyrok NSA z 18 września 2009 r., sygn. akt II OSK 1425/08, wyrok NSA z 17 kwietnia 2009 r., sygn. akt II OSK 551/08, wyrok NSA z 17 kwietnia 2009 r., sygn. akt II OSK 550/08, wyrok NSA z 16 marca 2009 r" sygn. akt II OSK 1540/08, wyrok NSA z 17 listopada 2008 r., sygn. akt II OSK 1387/07). Z akt sprawy wynika, że J. B.-C. i A. C. nie brali udziału w postępowaniu zakończonym ww. decyzją Starosty [...] z [...] września 2015 r., nr [...], (zmienioną decyzją Starosty [...] z [...] maja 2016 r" nr [...]). J. B.-C. i A. C. swój interes prawny w kwestionowaniu powyższego rozstrzygnięcia organu stopnia podstawowego wywodzą z tytułu prawa użytkowania wieczystego działki o nr ew. [...], m. [...], gm. [...] sąsiadującej bezpośrednio z działką inwestycyjną o nr ew. [...]. Z pierwotnego projektu budowlanego wynika, że "przedmiotem opracowania jest (...) projekt zespołu silosów (4x FSP 11,5/11 h=16,70m, v=1280m3, 12x FSL 7,6/17 h=26,1m v=864m3 i 4xFSL 5,7/14 h=22,10m v=400m3 wraz z budynkami i budowlami towarzyszącymi, projekt magazynu składowania płaskiego, projekt magazynu pomocniczego, projekt murowanego budynku sterowni, projekt prefabrykowanej wiaty kosza zasypowego, projekt dostosowania układu drogowego do nowej funkcji projekt dostosowania istniejących sieci podziemnych do nowej funkcji, projekt wyburzeń istniejących obiektów budowlanych" (zob. Projekt budowlany, cz. III. Projekt zagospodarowania terenu, pkt 11.1 Przedmiot i podstawa opracowania, ppkt III.1.1 Przedmiot opracowania, str. 5). Przedmiotowa inwestycja obejmuje m.in. budowę hali magazynowej usytuowanej ścianą w odległości ok. 5,5 m (ściana zachodnia) i ok. 6,5 m (ściana południowa) od granicy działki o nr ew. [...], m. [...], gm. [...]. Budynek został zaprojektowany w klasie odporności ogniowej "E", Zgodnie z uchwałą Rady Gminy [...] z [...] grudnia 2003 r., nr [...], zatwierdzającą miejscowy plan ogólnego zagospodarowania przestrzennego dla gminy [...](Dz. Urz. Woj. [...]. z 2004 r., nr [...], poz. [...] z późn. zm) działka inwestycyjna o nr ew. [...] oraz będąca w użytkowaniu wieczystym skarżących działka o nr ew. [...] znajdują się na terenie oznaczonym symbolem AGP, tj. terenie aktywności gospodarczej. Zgodnie z § 23 ust. 1 ww. planu miejscowego podstawowe przeznaczenie gruntów oznaczonych symbolem AGP ustala się pod: 1) zakłady przemysłowe, 2) bazy, składy, magazyny i hurtownie, chłodnie, 3) rzemiosło produkcyjne. Stosownie natomiast do § 23 ust. 2 ww. planu miejscowego na terenach oznaczonych symbolem AGP dopuszcza się lokalizację: 1) usług komercyjnych, 2) urządzeń komunikacji, 3) urządzeń infrastruktury technicznej, pod warunkiem że stanowią one uzupełnienie lub wzbogacenie funkcji podstawowej. Zgodnie ze znajdującymi się w aktach sprawy wypisami z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej J. B.-C. prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą [...] oraz A. C. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą [...] mogą prowadzić działalność gospodarczą polegająca m.in. na sprzedaży hurtowej paliw i produktów pochodnych (PKD 46.71.Z). Mając na względzie powyższe GINB zwrócił uwagę na treść § 271 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ( Dz. U. z 2015 r. poz. 1422) zgodnie, z którym odległość między zewnętrznymi ścianami budynków niebędącymi ścianami oddzielenia przeciwpożarowego, a mającymi na powierzchni większej niż 65% klasę odporności ogniowej(E), określoną w § 216 ust. 1 w 5 kolumnie tabeli, nie powinna, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, być mniejsza niż odległość w metrach określona w poniższej tabeli: |Rodzaj budynku oraz dla budynku PM |Rodzaj budynku oraz dla budynku PM maksymalna gęstość obciążenia ogniowego | |maksymalna gęstość obciążenia ogniowego|strefy pożarowej PM Q w MJ/m2 | |strefy pożarowej PM Q w MJ/m2 | | | |ZL |IN |PM | | | | |Q<1000 |1000 <0 2 4000 |Q > 4000 | |1 |2 |3 |4 |5 |6 | |ZL |8 |8 |8 |15 |20 | |IN |8 |8 |8 |15 |20 | |PM QŁ 1000 |8 |8 |8 |15 |20 | |PM 1000 < Q Ł 4000 |15 |15 |15 |15 |20 | |PM Q > 4000 |20 |20 |20 |20 |20 | Stosownie natomiast do § 271 ust. 13 rozporządzenia z 12 kwietnia 2002 r. otwarte składowisko, ze względu na usytuowanie, należy traktować jak budynek PM. Uwzględniając powyższe okoliczności, w szczególności mając na uwadze przeznaczenie działki skarżących określone ww. miejscowym planie oraz charakter prowadzonych przez J. B.-C. i A. C. działalności w ocenie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego usytuowanie ww. hali magazynowej oddziałuje na będącą w użytkowaniu wieczystym skarżących działkę o nr ew. [...] stosownie do art. 28 ust. 2 w zw. z art. 3 pkt. 20 Prawa budowlanego. Wskazać bowiem należy, że chcąc zrealizować na swojej nieruchomości dopuszczalne przez ww. miejscowy plan np. składowisko lub magazyn o gęstości obciążenia ogniowego strefy pożarowej większej niż 1000 MJ/m2, J. B.-C. i A. C. musieliby odsunąć projektowany obiekt od granicy z działką inwestycyjną o nr ew. [...] na odległość większą, niż przewidziana jako zasada w przepisach prawa (dla budynku 3,00 m lub 4,00 m dopuszczalne na mocy przepisu § 12 ust. 1 pkt 1 i 2 ww. rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r.). Z treści ww. § 271 ust. 1 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. wynika bowiem, że odległość pomiędzy takim obiektem, a zaprojektowaną na działce o nr [...] halą magazynową musiałaby wynosić co najmniej 15 m, lub obiekt musiałby zostać od hali magazynowej oddzielony ścianą oddzielenia przeciwpożarowego. Tym samym fakt realizacji przedmiotowej inwestycji niewątpliwie może ograniczać możliwość zagospodarowania działki o nr ew. [...] będącej w użytkowaniu wieczystym J. B.-C. i A. C. W ocenie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego organ wojewódzki umarzając postępowanie nieważnościowe z uwagi na brak przymiotu strony wnioskodawców uchybił przepisom art. 105 § 1 k.p.a. i art. 28 ust. 2 w zw. z art. 3 pkt.20 Prawa budowlanego. Zdaniem GINB Wojewoda [...] winien dokonać merytorycznej oceny kontrolowanego pozwolenia na budowę i w zależności od rezultatu merytorycznej oceny, odmówić stwierdzenia nieważności bądź też stwierdzić nieważność ww. decyzji Starosty [...] z [...] września 2015 r., nr [...]. Stąd też zasadnym jest wydanie decyzji kasatoryjnej na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. Główny Inspektor Nadzory Budowlanego wskazał że, mimo dokonanych powyżej ustaleń odnośnie legitymacji materialno-prawnej skarżących do kwestionowania decyzji o pozwoleniu na budowę nie jest uprawniony do wydania decyzji merytorycznej albowiem skutkowałoby to prowadzeniem postępowania pod kątem merytorycznym (przesłanek z art. 156 § 1 k.p.a.) po raz pierwszy, co stanowiłoby naruszenie zasady dwuinstancyjności, która polega na dwukrotnym rozpoznaniu sprawy w każdym jej aspekcie. Z uwagi na powyższe należało uchylić w całości decyzję Wojewody [...] z [...] kwietnia 2017r oraz przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Rzeczą organu wojewódzkiego, przy ponownym rozpoznaniu przedmiotowej sprawy, będzie uwzględnienie faktu, że działka skarżących o nr ew. [...] znajduje się w obszarze oddziaływania spornej inwestycji i dokonanie merytorycznej oceny zgodności ww. decyzji Starosty [...] z [...] września 2015 r., nr [...], (zmienionej decyzją Starosty [...] z [...] maja 2016 r., nr [...]) pod kątem przesłanek z art. 156 § 1 k.p.a. Jednocześnie wskazał na pogląd doktryny administracyjnej, zgodnie z którym postępowanie w sprawie zmiany pozwolenia na budowę wszczynane jest w sprawie nowej w stosunku do rozstrzygniętej wcześniej decyzją o pozwoleniu na budowę i ograniczone merytorycznie tylko do zakresu dokonywanej zmiany projektu budowlanego i decyzji o pozwoleniu na budowę. W związku zatem z faktem, iż rozstrzygnięcie dotyczące zmiany pozwolenia na budowę jest odrębnym postępowaniem administracyjnym, również obszar oddziaływania obiektu powinien, co do zasady, być ustalany odpowiednio do zakresu tejże zmiany. Oznacza to, że legitymację procesową w postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 36a Prawa budowlanego będą mieli, co do zasady, właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania przedmiotowych zmian, o ile zmiany te będą wprowadzały ograniczenia lub uciążliwości w zgodnym z prawem zagospodarowaniu ich nieruchomości (zob. A. Kosicki, Komentarz aktualizowany do art. 36(a) ustawy - Prawo budowlane, [w:] Prawo budowlane. Komentarz aktualizowany, A. Plucińska-Filipowicz (red.), M. Wierzbowski (red.), LEX/el 2016). Wskazał, że kwestionowana decyzja o pozwoleniu na budowę jak i decyzja ją zmieniająca, mając na uwadze zakres zmian, mogą swoim zakresem powodować inny obszar oddziaływania w rozumieniu art. 3 pkt. 20 Prawa budowlanego. Powyższe oznacza, że organ I instancji powinien ocenić interes prawny wnioskodawców odrębnie dla każdego z kwestionowanych pozwoleń na budowę, odpowiednio w oparciu o projekt pierwotny (w przypadku decyzji o pozwoleniu na budowę) lub zamienny (w przypadku decyzji zmieniającej). Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na wyżej opisane rozstrzygnięcie wniósł inwestor [...] Zaskarżonej decyzji organu II instancji zarzucił: 1. naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia tj. a. art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. poprzez uchybienie zasadzie prawdy obiektywnej poprzez niezrealizowanie obowiązku wydania decyzji według stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie jej wydawania, poprzez uznanie, że A. C. i J. B.-C. prowadzą działalność gospodarczą polegającą na sprzedaży hurtowej paliw i produktów pochodnych (w oparciu o wpis [...] w CEIDG), podczas gdy nie prowadzą takiej działalności, co prowadziło do błędnego ustalenia, że . B.-C. i A. C. przysługuje interes prawny w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę. b. art. 138 § 2 k.p.a. i art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy Prawo budowlane (dalej: u.p.r.) poprzez uznanie, że na skutek wydania decyzji o pozwolenie na budowę kompleksu magazynowo-suszarniczego Skarżącej, doszło do naruszenia interesu prawnego J. B.-C. i A. C., jako użytkowników wieczystych działki nr [...] m. [...], gm. [...], mimo, że działka [...] nie pozostaje w obszarze oddziaływania obiektu Spółki, a okoliczność ewentualnego prowadzenia działalności na tej działce była i pozostaje zdarzeniem przyszłym i niepewnym c. art. 138 § 2, art. 77 § 1, art. 80 w zw. z art. 140 k.p.a., oraz art. 5 ust. 1 pkt. 9 u.p.r. poprzez wydanie decyzji kasacyjnej, pomimo tego, że kwestia braku oddziaływania inwestycji Skarżącej na nieruchomość, której J. – B.-C. i A. C. są użytkownikami wieczystymi, została należycie przeanalizowana przez organ I instancji, co uzasadniało wydanie decyzji utrzymującej w mocy decyzję Wojewody [...], d. art. 138 § 2 k.p.a. w zw. z art. 15 k.p.a. w zakresie w jakim organ administracyjny II instancji dokonał merytorycznej oceny interesu prawnego J. B.-C. i A. C. w postępowaniu o udzieleniu pozwolenia na budowę stwierdzonym decyzją Starosty [...] z [...].09.2015 r. nr [...] znak: [...], co skutkowało tym, że organ orzekł merytorycznie w sprawie interesu prawnego Wnioskodawców w postępowaniu o udzieleniu pierwotnego pozwolenia na budowę, uchylił decyzję Wojewody [...], przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji i wskazując za okoliczności, które organ ma wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu, te z nich, które sam merytorycznie rozpoznał, co w efekcie stanowiło naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania, 2. naruszenie przepisów prawa materialnego tj. a. art. 28 ust. 2 w zw. z art. 3 pkt. 20 ustawy z dnia 7 lipca 1997 r. u.p.r. tj. niewłaściwe zastosowanie normy prawa materialnego względem J. B.-C. i A. C., wynikające z jego błędnej wykładni, poprzez nieuprawnione przyjęcie, że J. B.-C. i A. C. przysługuje status strony, gdyż są użytkownikami wieczystymi działki nr ew. [...], m. [...], gm. [...] (KW nr [...]), mającej pozostawać w obszarze oddziaływana obiektu: zespołu silosów wraz z technologicznymi urządzeniami towarzyszącymi, co do których Spółka uzyskała decyzję Starosty [...] z [...].09.2015 r. nr [...] znak: [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą Spółce pozwolenia na budowę obiektów, zmienioną decyzją Starosty [...] z [...].05.2016 r. nr [...], znak: [...] oraz błędne uznanie, że J. B.-C. i A. C. mają interes prawny w stwierdzeniu nieważności w/w decyzji Starosty [...], co prowadziło w konsekwencji do uchylenia decyzji Wojewody [...] z [...].04.2017 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania, i do przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji; b. art. 28 ust. 2 w zw. z art. 3 pkt 20 u.p.r. poprzez jego błędną wykładnię, przyjmującą, że przy ocenie czy J. B.-C. i A. C. są stroną postępowania w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę, organ nie wziął pod uwagę czy został naruszony ich interes prawny, a rozpoznał sprawę jedynie pod kątem tego, że interes prawny im przysługuje, co prowadziło do wydania decyzji nie w oparciu o zaistniały stan faktyczny, a w oparciu o stan hipotetyczny, c. art. 36 a k.p.a. w zw. z art. 3 pkt. 20 u.p.r. poprzez ich błędną wykładnię, prowadzącą do nieprawidłowego ustalenia, że rozstrzygnięcie dotyczące zmiany pozwolenia na budowę jest odrębnym od decyzji o pozwoleniu na budowę postępowaniem administracyjnym, co powodowałoby, że obszar oddziaływania obiektu w rozumieniu art. 3 pkt. 20 u.p.r. należałoby w ocenie GINB ustalać odrębnie dla pierwotnej i dla zmienionej decyzji o pozwoleniu na budowę, a co prowadziłoby do uznania, że w/w decyzje administracyjne mogą swoim zakresem powodować inny obszar oddziaływania i co w konsekwencji rodziłoby obowiązek oceny interesu prawnego J. B.-C. i A. C. odrębnie w oparciu o pierwotną decyzję o pozwolenie na budowę i o decyzję zmieniającą pozwolenie na budowę, podczas gdy prawidłowa wykładnia art. 36a k.p.a. w zw. 3 pkt. 20 u.pr. stanowi, że decyzja zmieniająca pozwolenie na budowę konsumuje postanowienia decyzji pierwotnej, tym samym należy ustalać obszar oddziaływania obiektu w oparciu o decyzję zmieniającą. Ponadto, skarżonej decyzji zarzucił: 1. błędne ustalenie, że Wojewoda [...] umarzając postępowanie nieważnosciowe uchybił przepisom art. 105 § 1 k.p.a. i art. 28 ust. 2 w zw. z art. 3 pkt. 20 u.p.r. poprzez błędne ustalenie, że Wojewoda [...] winien dokonać merytorycznej oceny pozwolenia na budowę i w zależności od rezultatu merytorycznej oceny odmówić stwierdzenia jego nieważności bądź stwierdzić nieważność, a co skutkowało uchyleniem decyzji Wojewody [...] z [...].04.2017 r. znak: [...] i przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, 2. na skutek błędnej wykładni art. 36 a k.p.a. w zw. z art. 3 pkt. 20 u.p.r. powodującej ustalenie, że rozstrzygnięcia ws. pozwolenia na budowę i ws. zmiany pozwolenia na budowę są odrębnymi postępowaniami administracyjnymi, wydanie decyzji w oparciu o ustalenia pierwotnego pozwolenia na budowę i nie odniesienie ustaleń organu do pozwolenia zmieniającego. W związku z powyższym wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości wraz z zasądzeniem zwrotu kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko oraz wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi przez sąd następuje jedynie w przypadku naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły dlatego skarga podlegała oddaleniu. W niniejszej sprawie ustalenie interesu prawnego wnioskodawców wymagało podjęcia czynności wyjaśniających, które mogą być przeprowadzone wyłącznie w toku postępowania dlatego organ pierwszej instancji prawidłowo wszczął postępowanie w trakcie którego ustalił, że wnioskodawcy nie posiadają interesu prawnego do bycia stroną w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z [...] września 2015 r., nr [...], co skutkowało umorzeniem postępowania. Jednakże rozstrzygnięcie braku interesu prawnego wnioskodawców na podstawie przyjętych założeń było wadliwe. Wadliwość tą dostrzegł organ odwoławczy, który prawidłowo zastosował art. 138 § 2 k.p.a. uchylając zaskarżoną decyzję i przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Realizacja inwestycji jak trafnie uznał organ odwoławczy może bowiem ograniczać możliwość zagospodarowania działki o nr ew. [...] będącej w użytkowaniu wieczystym J. B.-C. i A. C. Działka nr ew. [...] bezpośrednio przylega do działki inwestycyjnej o nr ew. [...] i obie działki znajdują się na terenie aktywności gospodarczej oznaczonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego symbolem [...]. Zgodnie ze znajdującymi się w aktach sprawy wypisami z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej J. B.-C. prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą [...] oraz A. C. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą [...] mogą prowadzić działalność gospodarczą polegająca m.in. na sprzedaży hurtowej paliw i produktów pochodnych ([...]). Chcąc zrealizować na swojej nieruchomości dopuszczalne przez miejscowy plan np. składowisko lub magazyn o gęstości obciążenia ogniowego strefy pożarowej większej niż 1000 MJ/m2, J. B.-C. i A. C. musieliby odsunąć projektowany obiekt od granicy z działką inwestycyjną o nr ew. [...] na odległość większą niż 3,00 m lub 4,00 m, która wynika z § 12 ust 1 pkt. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Z treści ww. § 271 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika bowiem, że odległość pomiędzy takim obiektem, a zaprojektowaną na działce o nr [...] halą magazynową musiałaby wynosić co najmniej 15 m, lub obiekt musiałby zostać od hali magazynowej oddzielony ścianą oddzielenia przeciwpożarowego. Realizacja inwestycji może więc ograniczać możliwość zagospodarowania działki o nr ew. [...] będącej w użytkowaniu wieczystym wnioskodawców. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 18 czerwca 2010 r. sygn. akt II OSK 1053/09, przy ocenie czy podmiot jest stroną postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę, nie ma znaczenia czy został naruszony interes prawny tego podmiotu, a jedynie czy interes taki podmiotowi przysługuje. W wyroku z dnia 29 września 2010 r. sygn. akt II OSK 1481/09 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że skoro postępowania administracyjne mają w szczególności zapewnić ochronę interesów prawnych stron, wątpliwości na temat legitymacji do udziału w postępowaniu w charakterze strony należy rozstrzygać na korzyść domagającej się uznania jej za stronę postępowania (wyroki dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Sposób usytuowania działki objętej inwestycją w bezpośrednim sąsiedztwie działki J. B.-C. i A. C. oraz sposób usytuowania obiektów budowlanych istniejących i planowanych, uzasadnia przyjęcie, iż planowana inwestycja oddziałuje na zagospodarowanie działki sąsiedniej i objęcie jej zakresem oddziaływania tej inwestycji, co legitymuje jej właścicielki do udziału w postępowaniu w przedmiocie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę. Pozbawienie statusu strony właścicielek działki bezpośrednio graniczącej z terenem objętym inwestycją i uniemożliwienie im wzięcia czynnego udziału w postępowaniu w celu ochrony ich interesów, należało uznać za niezgodne z prawem. J. B.-C. i A. C. należy umożliwić wzięcie udziału w postępowaniu mającym na celu weryfikację decyzji o pozwoleniu na budowę. Postępowanie to nie musi doprowadzić do wyeliminowania pozwolenia na budowę z obrotu prawnego, ale umożliwi wnioskodawcom ochronę ich interesów prawnych i kontrolę prawidłowości wydanej decyzji. Mając na względzie powyższe okoliczności za nieuzasadnione należy uznać zarzuty skargi, dotyczące braku interesu prawnego J. B.-C. i A. C. w postępowaniu o stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę. Z uwagi na prawidłowe rozstrzygnięcie organu odwoławczego i bezzasadność zgłoszonych zarzutów orzeczono jak sentencji stosownie do art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz 1270 ze zm).[pic]