VII SA/Wa 2845/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. oraz R. S. na działanie organu Prezydenta [...] postanawia: sprostować oczywistą omyłkę w uzasadnieniu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 maja 2012 r., w ten sposób, że na stronie 6 w ostatnim wersie tegoż uzasadnienia w miejsce słów "O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w/w ustawy", wpisać "O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 w/w ustawy". Zgodnie z art. 156 § 1 w związku z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., Nr 270, zwana dalej p.p.s.a.) sprostowaniu podlegają niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki zawarte w postanowieniu. Wykładania gramatyczna wymienionego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. W przedmiotowej sprawie, w uzasadnieniu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 maja 2012 r. zaistniała oczywista omyłka polegająca na błędnym przywołaniu podstawy prawnej orzeczenia o kosztach. Wyżej wskazanym postanowieniem Sąd odrzucił skargę J. i R. S. na działanie Prezydenta [...]. Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Skoro Sąd odrzucił skargę podstawę prawną orzeczenia o kosztach winien stanowić wyżej przywołany art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Tym samym sprostowanie stało się konieczne. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 156 § 1 w związku z art. 166 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.