VII SA/Wa 2846/16

Dnia 22 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2016 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] w skardze na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] listopada 2016 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki - zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że nakaz rozbiórki nośnika reklamowego jest nałożony na podmiot który nie jest jego właścicielem, a więc nie jest uprawniony do jego rozbiórki. Wykonanie decyzji doprowadziłoby zatem do naruszenia prawa własności a powrót do stanu poprzedniego nie będzie możliwy ponieważ rozbiórka spowoduje nieodwracalne konsekwencje wynikające z dokonania czynu zabronionego prawem karnym i cywilnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi oraz wnioskuj o wstrzymanie wykonania jest decyzja nakazująca rozbiórkę nośnika reklamowego. W świetle powołanego przepisu prawa oraz argumentacji zwartej we wniosku, Sąd uznał, że wniosek zasługuje na uwzględnienie. Jednocześnie należy wskazać, że orzekanie w przedmiocie wniosku o wstrzymanie nie przesądza o ostatecznym wyniku sprawy, w której zostanie zbadane, biorąc pod uwagę kwestię legalności, czy zaskarżona decyzja jest prawidłowa. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 61 § 3 ww. ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.