VII SA/Wa 2851/16

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi H. K. i Z. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2011 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz r.pr. K. B. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden złotych czterdzieści groszy), w tym kwotę 41,40 zł (czterdzieści jeden złotych czterdzieści groszy), stanowiącą 23% podatku VAT. Postanowieniem z dnia 25 stycznia 2012 r. przyznano H. K. i Z. K. prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. Na tej podstawie Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...] pełnomocnikiem skarżących wyznaczyła r.pr. K. B. Wyrokiem z dnia 26 lipca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżone postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Na skutek skargi kasacyjnej złożonej przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2014 r. uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Po ponownym rozpoznaniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 28 sierpnia 2014 r. oddalił skargę H. K. i Z. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Postanowieniem z dnia 9 września 2014 r. przyznano r.pr. K. B. koszty nieopłaconej pomocy prawnej w kwocie 811,80 zł. R.pr. K. B. złożył w imieniu H. K. i Z. K. skargę kasacyjną od wyroku z dnia 28 sierpnia 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 1 grudnia 2016 r. sygn. II OSK 68/15 uchylił zaskarżony wyrok z dnia 28 sierpnia 2014 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po ponownym rozpoznaniu sprawy, wyrokiem z dnia 3 lutego 2017 r. sygn. VII SA/Wa 2851/16 uchylił zaskarżone postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz postanowienie organu I instancji. Postanowieniem z dnia 27 marca 2017 r. przyznano r.pr. K. B. kwotę 295,20 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, toczącym się po wydaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny wyroku z dnia 1 grudnia 2016 r. W dniu 3 kwietnia 2017 r. r.pr. K. B. złożył pismo, w którym zwrócił się o rozpatrzenie wniosków o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym sygn. II OSK 68/15 i przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w postępowaniu o sygn. VII SA/Wa 2851/16. W tym stanie rzeczy stwierdzono, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718, zwanej dalej p.p.s.a.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W związku z treścią pisma złożonego w dniu 3 kwietnia 2017 r., w którym r.pr. K. B. wniósł o rozpatrzenie wniosków o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym sygn. II OSK 68/15 i przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w postępowaniu o sygn. VII SA/Wa 2851/16, zauważyć trzeba, że postanowieniem z dnia 27 marca 2017 r. przyznano pełnomocnikowi (po rozpoznaniu wniosku złożonego na rozprawie w dniu 3 lutego 2017 r.) kwotę 295,20 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji w sprawie VII SA/Wa 2851/16. Jednocześnie wyjaśnienia wymaga, że postanowieniem tym nie objęto wynagrodzenia za udzielenie pomocy prawnej w postępowaniu przed sądem drugiej instancji, bowiem, wbrew twierdzeniom zawartym w piśmie z 3 kwietnia 2017 r., pełnomocnik nie złożył stosownego wniosku w tym zakresie. Wprawdzie w skardze kasacyjnej pełnomocnik zawarł oświadczenie, że pomoc prawna udzielona skarżącym nie została opłacona w całości ani w części, jednak nie sformułował w jej treści wniosku o przyznanie wynagrodzenia. Również z treści protokołu rozprawy z dnia 1 grudnia 2016 r. przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nie wynika, aby taki wniosek został złożony w trakcie rozprawy. Obecnie, w związku z treścią pisma złożonego w dniu 3 kwietnia 2017 r., z którego wynika, że pełnomocnik domaga się przyznania wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym sygn. II OSK 68/15 i przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w postępowaniu sygn. VII SA/Wa 2851/16 oraz wobec wydania postanowienia z dnia 27 marca 2017 r., rozpoznaniu podlega wniosek o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną w postępowaniu przed sądem drugiej instancji. W tym zakresie, w związku z tym, że postępowanie przed sądem II instancji zostało wszczęte skargą kasacyjną złożoną w dniu 29 października 2014 r., a więc w okresie obowiązywania rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 490 ze zm.), zastosowanie będą miały przepisy tego rozporządzenia. Zgodnie bowiem z § 22 obowiązującego od 2 listopada 2016 r. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715), do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tego rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. W myśl § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 75% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny - 100% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Jak wynika z akt sprawy, r.pr. K. B. złożył w imieniu H. K. i Z. K. skargę kasacyjną od wyroku z dnia 28 sierpnia 2014 r., brał ponadto udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 1 grudnia 2016 r. Zauważyć też trzeba, że r.pr. K. B. reprezentował skarżących również w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, zakończonym wyrokiem z dnia 28 sierpnia 2014 r. (za pomoc prawną udzieloną skarżącym w tym postępowaniu przyznano r.pr. K. B. wynagrodzenie postanowieniem z dnia 9 września 2014 r.). Zasadne jest zatem w takiej sytuacji przyznanie pełnomocnikowi wynagrodzenia w wysokości 75% stawki minimalnej określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia (która wynosi 240 zł). Na mocy § 2 ust. 3 rozporządzenia ustalona opłata ulega podwyższeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji, na podstawie powołanych przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a.