VII SA/Wa 2851/16

Starszy referendarz sądowy Katarzyna Pakuła-Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2018r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego K. B. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi H. K. i Z. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2011r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego K. B. kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt) złotych oraz kwotę 41,40 zł (czterdzieści jeden złotych i czterdzieści groszy) stanowiącą 23 % podatku VAT, łącznie kwotę 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden złotych i czterdzieści groszy) - stanowiącą wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z dnia 25 stycznia 2012r. przyznano H. K. i Z. K. prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. Na tej podstawie Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...] pełnomocnikiem skarżących wyznaczyła r.pr. K. B. Wyrokiem z dnia 26 lipca 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżone postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Na skutek skargi kasacyjnej złożonej przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2014r. uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Po ponownym rozpoznaniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 28 sierpnia 2014r. oddalił skargę H. K. i Z. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Postanowieniem z dnia 9 września 2014r. przyznano radcy prawnemu K. B. koszty nieopłaconej pomocy prawnej w kwocie 811,80 złotych. Radca prawny K. B. złożył w imieniu H. K. i Z. K. skargę kasacyjną od wyroku z dnia 28 sierpnia 2014r. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 1 grudnia 2016r. sygn. akt II OSK 68/15 uchylił zaskarżony wyrok z dnia 28 sierpnia 2014r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po ponownym rozpoznaniu sprawy wyrokiem z dnia 3 lutego 2017r. sygn. akt VII SA/Wa 2851/16 uchylił zaskarżone postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz postanowienie organu I instancji. Postanowieniem z 27 marca 2017r. przyznano r.pr. K. B. kwotę 295,20 złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, toczącym się po wydaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny wyroku z dnia 1 grudnia 2016r. Postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2017r. przyznano r.pr. K. B. kwotę 221,40 złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu przed sądem II instancji tj. za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 28 sierpnia 2014r i udział w rozprawie przed NSA w dniu 1 grudnia 2016r. W dniu 6 kwietnia 2017r. ( data wpływu do Sądu) radca prawny K. B. złożył w imieniu H. K. i Z. K. skargę kasacyjną od wyroku z dnia 3 lutego 2017r. W skardze kasacyjnej pełnomocnik wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zakresie sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej oraz udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Jednocześnie oświadczył, że opłaty z tytułu sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej, a także reprezentowania skarżących w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nie zostały zapłacone w całości ani w części. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 9 lutego 2018r. sygn. akt II OSK 1368/17 uchylił zaskarżony wyrok i oddalił skargę. Z protokołu rozprawy wynika, że pełnomocnik z urzędu stawił się na rozprawie przed NSA. W dniu 13 czerwca 2018r. wpłynęło do Sądu pismo radcy prawnego K. B. w którym wniósł o przyznanie mu wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącym w postępowaniu przed NSA w postępowaniu o sygn. akt II OSK 1368/17. Wskazał, że wniosek wraz z oświadczeniem, iż opłata z tytułu udzielenia pomocy prawnej nie została mu wypłacona ani w całości ani w części został złożony w skardze kasacyjnej z 5 kwietnia 2017r. wniesionej od wyroku z 3 lutego 2017r. i na rozprawie przed NSA. W tym stanie sprawy zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Rozpoznaniu w niniejszej sprawie podlega wniosek pełnomocnika z urzędu o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącym z tytułu sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu z dnia 3 lutego 2017r. i reprezentowaniu skarżących na rozprawie w dniu 9 lutego 2018r. przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Szczególne zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielanej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje stosowne rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości. W niniejszej sprawie jest to rozporządzenie z dnia 3 października 2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016r. poz. 1715), które weszło w życie 2 listopada 2016r. Stosownie do treści § 2 pkt 1 i 2 tego rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz niezbędne i udokumentowane wydatki radcy prawnego. Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, w myśl § 3 rozporządzenia, zawiera oświadczenie, że opłata nie została zapłacona w całości lub w części. Zgodnie z § 4 ust. 1 tego rozporządzenia, opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Stosownie do treści § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia, opłatę, o której mowa w ust. 1, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 2 lit a ww. rozporządzenia opłaty wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi: za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym – 75 % opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny - 100% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Opłata w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego, wynosi natomiast 240 zł ( § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia). Jak wynika z akt sprawy ustanowiony z urzędu pełnomocnik sporządził skargę kasacyjną od wyroku Sądu z dnia 3 lutego 2017r. oraz uczestniczył w rozprawie w dniu 9 lutego 2018r. przed NSA. Złożony wniosek zawiera oświadczenie, o którym mowa w § 3 powołanego rozporządzenia. Zaistniały zatem przesłanki uzasadniające uwzględnienie złożonego wniosku. Mając na uwadze treść powołanych wyżej przepisów postanowiono przyznać wyznaczonemu pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenie za wskazane wyżej czynności w wysokości 180 zł (tj. 75 % stawki, bowiem wyznaczony radca prawny reprezentował skarżących w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji), podwyższając powyższą kwotę o stosowną stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania. W świetle powyższego na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a oraz powołanych wyżej przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu, postanowiono jak w sentencji.