VII SA/Wa 2852/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak, , Sędzia WSA Maria Tarnowska, Sędzia WSA Bożena Więch – Baranowska (spr.), Protokolant spec. Katarzyna Ławnik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lipca 2013 r. sprawy ze skargi B. L. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2012 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych robót budowlanych I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz B. L. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...]wydaną [...]września 2012r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję organu I instancji tj. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...]wydaną dnia [...]sierpnia 2012r. na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 3 i ust. 2 Prawa budowlanego nakazującą B. L. wykonanie w terminie do dnia [...] grudnia 2012r. robót remontowych zgodnie z ekspertyzą stanu technicznego balkonu w budynku mieszkalnym przy ul. [...]w [...]poprzez: - wzmocnienie stalowej konstrukcji balkonu poprzez podwieszenie konstrukcji stalowej płyty na cięgnach-zastrzałach kotwionych w ścianie budynku; - naprawę zarysowanego nadproża okiennego; - wykonanie obróbek blacharskich oraz rynien z rzygaczem; - zlicowanie cokołu naściennego z klinkieru z tynkiem ściany budynku oraz zakazującą użytkowania balkonu przynależnego do lokalu nr [...] do czasu usunięcia w/w nieprawidłowości. W ocenie [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, organ I instancji prawidłowo zastosował dyspozycję normy wynikającej z art. 66 Prawa budowlanego. Zgodnie z zaleceniami zawartymi w ocenie technicznej sporządzonej przez mgr inż. W. G. w celu zapewnienia bezpieczeństwa mieszkańców budynku niezbędne jest przeprowadzenie w trybie pilnym wskazanych czynności, m.in. wzmocnienie konstrukcji stalowej balkonu oraz naprawa naproża okiennego. Adresatem nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, o którym mowa w art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego, może być wyłącznie właściciel lub zarządca obiektu, ponieważ tylko na tych podmiotach ciąży obowiązek utrzymania obiektu w należytym stanie. W związku powyższym, w ocenie [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego rozstrzygnięcie organu I instancji jest prawidłowe, zarówno z punktu widzenia zgodności z prawem, jak i pod względem celowości. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł B. L.. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji skarżący zarzucił organowi naruszenie art. 66 ust.1 pkt 3 Prawa budowlanego w zw. z art. 28 kpa, a także art. 7, 77 i 107 § 3 kpa. W odpowiedzi na skargę [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W myśl art. 145 p.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. W ramach kontroli legalności Sąd stosuje przewidziane prawem środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Biorąc pod uwagę powyższe w ocenie Sądu skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm. ) właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany utrzymywać i użytkować obiekt zgodnie z zasadami, o których mowa w art. 5 ust. 2 ustawy (przepis ten stanowi, że obiekt budowlany należy użytkować w sposób zgodny z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywać w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej, w szczególności w zakresie związanym z wymaganiami, o których mowa w ust. 1 pkt 1-7 tego artykułu). Właściciel lub zarządca obiektu budowlanego obowiązany jest także zapewnić, dochowując należytej staranności, bezpieczne użytkowanie obiektu w razie wystąpienia czynników zewnętrznych oddziaływujących na obiekt, związanych z działaniem człowieka lub sił natury, takich jak: wyładowania atmosferyczne, wstrząsy sejsmiczne, silne wiatry, intensywne opady atmosferyczne, osuwiska ziemi, zjawiska lodowe na rzekach i morzu oraz jeziorach i zbiornikach wodnych, pożary lub powodzie, w wyniku których następuje uszkodzenie obiektu budowlanego lub bezpośrednie zagrożenie takim uszkodzeniem, mogące spowodować zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia lub środowiska, co wynika z art. 61 pkt 2 ustawy. Wyegzekwowaniu wypełniania powyższych obowiązków przez podmioty wskazane w art. 61 ustawy służy w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska albo, że jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia lub środowisku, albo, że jest w nieodpowiednim stanie technicznym, albo że powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia służy przewidziane w art. 66 ust. 1 ustawy nakazanie przez właściwy organ, w drodze decyzji, usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, z określeniem terminu wykonania tego obowiązku. Powyższe przepisy określają krąg podmiotów zobowiązanych do utrzymania obiektu budowlanego w odpowiednim stanie i nie budzi wątpliwości, że poza właścicielem nieruchomości udział w toczącym się w takiej sprawie postępowaniu może wziąć jedynie zarządca obiektu budowlanego. Wszelkie inne podmioty, w tym również właściciel sąsiedniej nieruchomości, mogą mieć jedynie interes faktyczny w określonym rozstrzygnięciu sprawy, która w razie złożenia przez te osoby zawiadomienia wszczynana jest z urzędu i prowadzona bez udziału tych osób jako stron postępowania. Zgodnie z art. 28 k.p.a. stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Uzyskać więc status strony postępowania administracyjnego można wyłącznie wówczas, gdy wykaże się przysługiwanie interesu prawnego, który oparty jest o konkretny przepis prawa materialnego i z którego wynikają dla danego podmiotu określone prawa lub obowiązki. Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Sądu kontrolowane postępowanie zostało przeprowadzone z naruszeniem przepisów prawa. Po pierwsze jak wynika z treści wydanych rozstrzygnięć organów administracji, postępowanie w niniejszej sprawie było wszczęte i prowadzone na podstawie wniosku A. M. – właściciela samodzielnego – w sensie prawnym lokalu nr [...] – w budynku przy ul. [...]w [...]– co więcej rozstrzygnięcie zostało oparte o ustalenia i wnioski organu dokonane w oparciu o opinię techniczną sporządzoną przez W. G., złożoną przez właściciela lokalu nr [...] A. M. (którego przymiotu strony w niniejszym postępowaniu organ nie ustalił) z całkowitym pominięciem złożonej przez właściciela lokalu nr [...] (właściciela przedmiotowego balkonu) – skarżącego B. L., którą złożył w wykonaniu obowiązki nałożonego przez powiatowy organ nadzoru budowlanego w dniu [...]listopada 2011r. W tym miejscu należy podnieść, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w pełni podziela stanowisko wyrażone w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lipca 2007r., sygn. akt II OSK 999/06 (LEX nr 366267), zgodnie z którym po wejściu w życie ustawy z dnia 27 marca 2003r. o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 80, poz. 718) i zmianie brzmienia art. 5 i art. 61 ustawy Prawo budowlane w postępowaniu w przedmiocie utrzymania i użytkowania obiektu budowlanego odpadła przesłanka nakazująca uwzględnianie uzasadnionych interesów osób trzecich, a więc w obecnym stanie prawnym właściciele nieruchomości sąsiednich nie mają uprawnień strony w postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 66 Prawa budowlanego. Nie ma natomiast przeszkód, by właściciel sąsiedniej nieruchomości jeżeli uważa, że występują inne niż rozważane w sprawie przez nadzór budowlany nieprawidłowości związane z użytkowaniem budynku położonego w sąsiedztwie złożył kolejne zawiadomienie bądź gdy uzna, że występuje taka potrzeba wystąpił o ochronę na drodze cywilnoprawnej. Wobec powyższego za uzasadniony uznać należało zarzut naruszenia art. 66 w związku z art. 61 Prawa budowlanego, gdyż błędna wykładnia tych przepisów doprowadziła w sprawie do ich niewłaściwego zastosowania. W tej sytuacji w ocenie Sądu decyzje organów rozstrzygających w niniejszej sprawie winny być uchylone, zaś ponownie rozstrzygając sprawę organy obowiązane są uwzględnić powyższe uwagi Sądu, a nadto przeprowadzić postępowanie zgodnie z zasadami określonymi w art. 7, art. 77 kpa i wydane rozstrzygnięcie uzasadnić uwzględniając wymogi art. 107 § 3 kpa. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 a i c oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.