VII SA/Wa 2857/11

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 marca 2012 r. po rozpoznaniu wniosku A. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi A.K. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej postanawia: przyznać A. K. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. W dniu 2 marca 2012 r. r. do Sądu wpłynął na uzupełnionym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy A. K., w którym wniosła o ustanowienie adwokata. W niniejszej sprawie, zważono co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie ustanowienia adwokata jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 ww. ustawy.) Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 ww. ustawy. Może być więc przyznane jedynie wtedy, gdy strona nie posiada żadnych możliwości finansowych zapłaty kosztów sądowych bądź też zapłata przez nią kosztów związanych z postępowaniem sądowym spowodowałaby utratę płynności finansowej i mogłaby przyczynić się do uszczerbku w koniecznym utrzymaniu wnioskodawcy i jego rodziny. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie mając na względzie dane przedstawione w formularzu uznano, iż wnioskodawczyni kwalifikuje się do przyznania prawa w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Z formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wraz z mężem. Podała, że wspólnie utrzymują się z dochodu w wysokości 1.384,07 złotych brutto miesięcznie. Na powyższą kwotę składa się pobierany przez wnioskodawczynię zasiłek dla osób bezrobotnych w wysokości 717,50 złotych oraz renta uzyskiwana przez małżonka w wysokości 666,57 złotych. Wnioskodawczyni podała, że posiada mieszkanie o pow. 54,94 m². Nie wskazała, aby posiadała oszczędności pieniężne lub przedmioty wartościowe. Mając na względzie powyższe dane uznano, że sytuacja materialna wnioskodawczyni jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Oceniono, że obecna sytuacja materialna i życiowa wnioskodawczyni w jakiej się znajduje, nie pozwala jej na poniesienie kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu siebie i małżonka. Z powyższych względów podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.