VII SA/Wa 2863/12

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 stycznia 2013 r. po rozpoznaniu wniosku J. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi J. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: przyznać J. S. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 7 stycznia 2013r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek o przyznanie prawa pomocy J. S., w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. W załączonym formularzu PPF przedstawił swoją sytuację finansową, majątkową. Załączył do wniosku zaświadczenie ZUS o wysokości pobieranej renty, rachunek za wodę i kanalizację, upomnienie do zapłaty podatku od nieruchomości, oraz historię rachunku bankowego za okres od 1 sierpnia 2012 r. do 30 listopada 2012 r. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.) Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 p.p.s.a. Może być więc przyznane jedynie wtedy, gdy strona nie posiada żadnych możliwości finansowych zapłaty kosztów sądowych bądź też zapłata przez nią kosztów związanych z postępowaniem sądowym spowodowałaby utratę płynności finansowej i mogłaby przyczynić się do uszczerbku w koniecznym utrzymaniu wnioskodawcy i jego rodziny. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie mając na względzie dane przedstawione w formularzu uznano, iż wnioskodawca wykazał w nim, że spełnia ustawowe przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący utrzymuje się z dochodów w wysokości 1.802,18 złotych miesięcznie. Kwotę tę uzyskuje z tytułu wynagrodzenia za pracę w wysokości 1.260,00 złotych oraz renty 542,18 złotych. Wnioskodawca wskazał, że posiada dom o pow. 90 m² oraz nieruchomość o pow. 800 m². Nadmienił, że dom w którym mieszka jest niewykończony. Skarżący wyszczególnił, że ponosi miesięcznie następujące wydatki tj. podatek od nieruchomości w wysokości 75,00 złotych, opłatę za prąd 150,00 złotych, zakup butli gazowej 60,00 złotych, opał ( węgiel+ drzewo) 300,00 złotych, opłatę za wodę 50,00 złotych, opłatę za telefon 50,00 złotych. Wskazał, że na koszty utrzymania (wyżywienia, odzież, środki czystości) przeznacza kwotę 550,00 złotych oraz na zakup lekarstw kwotę 70,00 złotych. Dodał także, że spłaca kredyt, którego miesięczna rata wynosi 270,00 złotych. Skarżący zaznaczył, że płaci alimenty na córkę w kwocie 450 złotych miesięcznie. Po podsumowaniu oświadczył, że wydatki miesięczne wynoszą 2.025,00 złotych. W uzasadnieniu wniosku wnioskodawca podniósł, że z uwagi na ograniczone środki finansowe posiada zaległości w opłacaniu rachunków należnych za zużycie wody, energii i podatku od nieruchomości. Mając na względzie powyższe dane uznano, że skarżący kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie tj. zwolnienia od kosztów sądowych. Dochody uzyskiwane przez wnioskodawcę są niewielkie, wystarczają jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Stwierdzono zatem, że sytuacja materialna wnioskodawcy w jakiej się znajduje, nie pozwala mu na ponoszenie kosztów sądowych bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu dla siebie i córki. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.