VII SA/Wa 2863/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewody M. z dnia [...] października 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca – F. sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody M. z dnia [...] października 2016 r., nr [...]. Zaskarżoną decyzją organ drugiej instancji uchylił w całości decyzję Starosty P. z dnia [...] września 2016 r. nr [...] (odmawiającą zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę zamierzenia budowlanego na działkach nr ewid.: [...]w obrębie D., nr [...]w obrębie S., nr [...]w obrębie M., nr [...]w obrębie T., w jedn. ewid. S., pow. P., województwo m.) i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Pismem z dnia 30 grudnia 2016 r. strona skarżąca, złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podniosła, że wykonanie skarżonej decyzji spowoduje nieodwracalne skutki, które przede wszystkim skutkowałyby niemożnością prowadzenia działalności gospodarczej przez stronę skarżącą, której przedmiotem jest właśnie działalność związana m.in. z budową linii telekomunikacyjnych i elektroenergetycznych, wytwarzaniem, przesyłaniem, dystrybucją i handlem energią elektryczną. Natomiast uchylenie i przekazanie spawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji znacznie wydłuży czas rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy, co w efekcie spowoduje, że strona skarżąca może utracić płynność finansową, a w związku z tym groziłaby jej upadłość. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Jak stanowi art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej jako: p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt. GZ 138/04, orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Ciężar dowodu w zakresie wykazania okoliczności wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a., stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Powinno wskazywać na konkretne okoliczności powodujące, że wykonanie aktu lub czynności będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej spowoduje w stosunku do wnioskodawcy wystąpienie jednej lub obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. – znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienia NSA: z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt I GSK 376/13; z dnia 6 marca 2012 r., sygn. akt I OZ 116/12, z dnia 26 listopada 2007 r., sygn. akt II FZ 338/07; orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl) Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić trzeba, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Zasadą jest, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym wykonania nałożonych na adresata obowiązków lub przyznanych praw. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania (por. postanowienie NSA z dnia 8 lipca 2011 r., sygn. akt II OZ 564/11, CBOSA: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zasadą jest, że z przymiotu wykonalności nie korzystają wszelkie akty administracyjne odmowne (por. postanowienie NSA z dnia 13 listopada 2013 r., sygn. akt II GZ 641/13, CBOSA: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania jest postanowienie Wojewody M. z dnia [...] października 2016 r. znak: [...] uchylające w całości decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i przekazujące sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W ocenie Sądu zaskarżone postanowienie Wojewody M. nie jest postanowieniem, która podlega wykonaniu. Postanowienie to nie powoduje żadnych skutków w sferze interesu prawnego strony, nie nakłada nowych praw i obowiązków, które podlegałyby wykonaniu, nie wiąże się z obowiązkiem działania, zaniechania czy też znoszenia zachowania innych podmiotów. Odmowa zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oznacza, że inwestor musi powstrzymać się od wykonania zamierzonych robót, dla których realizacji nie uzyskał wymaganej zgody organu administracji architektoniczno-budowlanej. W świetle powyższego, wobec faktu, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, brak jest możliwości wstrzymania jej wykonania, a co za tym idzie, nie ma podstaw do stwierdzenia, że niewstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje wystąpienie skutków określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.