VII SA/Wa 2866/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), , , na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 października 2014 r. po rozpoznaniu wniosku R. Z. o zmianę postanowienia z dnia 8 kwietnia 2014 r. sygn. akt VII SA/Wa 2866/12 w sprawie ze skargi R. Z. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [....] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odmówić zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 kwietnia 2014 r. sygn. akt VII SA/Wa 2866/12 odmawiającego zmiany postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 marca 2013 r., którym odmówiono R. Z. przyznania prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie wpisu sądowego od skargi (pkt 1 postanowienia) i odmawiającego przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w pozostałym zakresie (pkt 2). Postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 2866/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 165 w związku z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), odmówił zmiany postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 marca 2013 r., którym odmówiono R. Z., dalej skarżący, przyznania prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie wpisu sądowego od skargi (pkt 1 postanowienia) i odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w pozostałym zakresie (pkt 2) w sprawie ze skargi R. Z. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu postanowienia z dnia 8 kwietnia 2014 r. Sąd wskazał, że skarżący nie wykazał, aby jego sytuacja materialna wskazana na formularzu PPF z dnia 5 lutego 2014 r. (data wpływu wniosku do Sądu) zmieniła się niekorzyść w stosunku do wykazanej w poprzednim wniosku o przyznanie prawa pomocy, bowiem z wniosku wynika, że dochody gospodarstwa skarżącego wzrosły o 200 zł brutto w stosunku do stanu wskazanego w poprzednim wniosku. Z wniosku wynika, że skarżący uzyskuje wraz z pozostającą we wspólnym gospodarstwie domowym małżonką dochód miesięczny w kwocie 3000 zł. Koszt utrzymania czteroosobowej rodziny wynosi około 2000 zł miesięcznie i obejmuje: wyżywienie, odzież, obuwie, środki czystości, opłaty szkolne, spłatę raty kredytu. Dodatkowo koszty utrzymania domu, tj. wydatki na gaz, wodę, energię, telefon, internet, podatki, a także związane z utrzymaniem samochodu wynoszą około 2300 zł miesięcznie. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 18 czerwca 2014 r. sygn. akt II OZ 605/14 oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 kwietnia 2014 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 lipca 2014 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej z dnia 28 sierpnia 2013 r. na postanowienie tut. Sądu z dnia 11 lipca 2013 r. w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych), w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. W odpowiedzi skarżący w piśmie z dnia 5 sierpnia 2014 r. wniósł o zwolnienie od wpisu od skargi kasacyjnej z dnia 28 sierpnia 2013 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 sierpnia 2014 r. wezwano skarżącego do nadesłania wniosku na urzędowym formularzu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania na podstawie art. 257 p.p.s.a. Odpis zarządzenia został doręczony skarżącemu w dniu 8 września 2014 r. W dniu 17 września 2014 r. (data stempla pocztowego) skarżący nadesłał wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF. Wniósł o potraktowanie wniosku jako ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy, w przypadku przekroczenia 7 – dniowego terminu do jego złożenia. We wniosku oświadczył, że uzyskuje wraz z małżonką dochód miesięczny w kwocie 3000 zł. Koszt utrzymania czteroosobowej rodziny to około 2000 zł miesięcznie i obejmuje: wyżywienie, odzież, obuwie, środki czystości, opłaty szkolne, spłatę raty kredytu. Dodatkowo koszty utrzymania domu, tj. wydatki na: gaz, wodę, energię, telefon, internet, podatki, a także związane z utrzymaniem samochodu wynoszą około 2300 zł miesięcznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 165 p.p.s.a. postanowienia niekończące postępowanie w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Przez zmianę okoliczności sprawy należy rozumieć zmianę zarówno okoliczności faktycznych, jakie stanowiły przesłankę rozstrzygnięcia, jak również okoliczności prawnych, które uzasadniałyby wydanie postanowienia o odmiennej treści, niż to które wcześniej zapadło. Przez pojęcie "zmiany okoliczności sprawy" należy rozumieć wszelkie zmiany występujące zarówno w okolicznościach faktycznych, jak i w obowiązującym prawie. Muszą to być jednak takie zmiany, które uzasadniają zmianę dotychczasowego rozstrzygnięcia. W przypadku postanowienia odmawiającego przyznania prawa pomocy okolicznością taką będzie w szczególności pogorszenie sytuacji finansowej wnioskodawcy. Wniosek skarżącego z dnia 17 września 2014 r. (data stempla pocztowego) należy potraktować jako wniosek o zmianę prawomocnego postanowienia z dnia 8 kwietnia 2014 r. W ocenie Sądu, skarżący nie wykazał, że od czasu rozpoznawania poprzedniego wniosku o przyznanie prawa pomocy nastąpiła zmiana jego sytuacji majątkowej, która przemawiałyby za zmianą prawomocnego postanowienia z dnia 8 kwietnia 2014 r. W kolejnym wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący nie przywołał okoliczności pozwalających stwierdzić, że jej sytuacja materialna uległa zmianie w sposób wskazujący na nieaktualność poprzednio dokonanej oceny odnoszącej się do możliwości skarżącego w partycypowaniu w kosztach postępowania w zakresie obowiązku uiszczenia opłat sądowych. Z wniosku z dnia 17 września 2014 r. (data stempla pocztowego) wynika, że aktualnie miesięczne dochody skarżącego i jego rodziny kształtują się na takim samym poziomie jak w poprzednim wniosku o przyznanie prawa pomocy, tj. w kwocie 3000 zł. Wydatki skarżącego i jego rodziny również nie uległy zmianie i wynoszą około 2000 zł. Koszty utrzymania domu i samochodu pozostały na niezmienionym poziomie i wynoszą około 2300 zł. Stan posiadania strony pozostał bez zmian. Świadczy to o tym, że sytuacja materialna skarżącego nie zmieniła się na niekorzyść. Zatem należało uznać, że w sprawie nie zachodzą przesłanki do zmiany prawomocnego postanowienia z dnia 8 kwietnia 2014 r. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 165 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.