VII SA/Wa 2883/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak (spr.) Sędzia WSA Mirosława Kowalska Sędzia WSA Ewa Machlejd po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. i M. D. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] stycznia 2010 r. znak [...] w przedmiocie wpisu do rejestru zabytków postanawia: odmówić dokonania wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 października 2013 r. W niniejszej sprawie wyrokiem z dnia 16 października 2013 r., po rozpoznaniu sprawy ze skargi J. D. i M. D. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] stycznia 2010 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję; stwierdził, że nie podlega ona wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku oraz zasądził od Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego na rzecz skarżących kwotę 200 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 12 grudnia 2013 r. skarżący reprezentowani przez r.pr. M. R. złożyli wniosek o wykładnię wyroku "poprzez wyjaśnienie, która decyzja została uchylona na mocy ww. wyroku, gdyż skarżący w skardze wniesionej w niniejszej sprawie zaskarżyli dwie decyzje", tj. decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] stycznia 2010 r. oraz poprzedzającą ją decyzję [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków we W. z dnia [...] października 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 158 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. W orzecznictwie sądowym wskazuje się, iż konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 2 października 2012 r. I OSK 2000/11 LEX nr 1269638, z dnia 13 marca 2012 r. II GSK 1121/11 LEX nr 1145479, z dnia 9 grudnia 2011 r. I OZ 1018/11 LEX nr 1149513). Wniosek złożony przez skarżących reprezentowanych przez profesjonalnego pełnomocnika nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem wyrok z dnia 16 października 2013 r. zawiera rozstrzygnięcie, którego treść nie budzi żadnych wątpliwości. Zarówno z sentencji, jak i z uzasadnienia wyroku, wynika jednoznacznie, że uchylona została jedynie decyzja organu drugiej instancji. W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 158 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.