VII SA/Wa 2897/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie VII SA/Wa 2897/11 ze skargi J. K. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] października 2011 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego postanawia: przyznać A. K. prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. W dniu 16 kwietnia 2012 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, złożony na urzędowym formularzu PPF, wniosek o przyznanie prawa pomocy A. K., w którym wnioskodawca wniósł o przyznanie radcy prawnego z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 – zwanej dalej p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie ustanowienia adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.) Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 p.p.s.a. Może być więc przyznane jedynie wtedy, gdy strona nie posiada żadnych możliwości finansowych zapłaty kosztów sądowych bądź też zapłata przez nią kosztów związanych z postępowaniem sądowym spowodowałaby utratę płynności finansowej i mogłaby przyczynić się do uszczerbku w koniecznym utrzymaniu wnioskodawcy i jego rodziny. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie mając na względzie dane przedstawione w formularzu uznano, iż wnioskodawca kwalifikuje się do przyznania prawa w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika bowiem, że wnioskodawca jest współwłaścicielem domu o powierzchni 150 m² oraz działki o powierzchni 858 m², na której stoi wymieniony dom; wnioskodawca nie posiada oszczędności, papierów wartościowych; jest osobą niepełnosprawną. Dochodem wnioskodawcy jest jedynie czynsz z tytułu najmu lokalu w wysokości 680 zł. Ponadto, wnioskodawca nie pobiera zasiłku z pomocy społecznej, ani nie jest zarejestrowany jako bezrobotny. Stara się o uzyskanie renty rodzinnej po zmarłej żonie. W formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy A. K. wskazał, iż do czasu uzyskania renty rodzinnej po zmarłej żonie jest na utrzymaniu rodziny, która żywi wnioskodawcę i pomaga opłacić rachunki za media. Oceniając zasadność ustanowienia dla strony profesjonalnego pełnomocnika Sąd uznał, że skarżący wykazał, iż jego możliwości płatnicze przekraczają spełnienie żądań finansowych wybranego pełnomocnika i z tej przyczyny konieczne jest przyznanie wnioskodawcy radcy prawnego z urzędu w celu stworzenia możliwości odpowiedniej obrony przed Sądem jego interesów. Mając na względzie powyższe na podstawie art. 243 § 1, art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 1 i 2 powołanej ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.