VII SA/Wa 2901/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tarnowska (spr.), , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, Protokolant st. sekr. sąd. Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego skargę oddala I. Stan sprawy 1. [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w [...] decyzją z dnia [...] października 2014 r. nr [...] znak: [...], po rozpatrzeniu odwołania J. S. - Członka Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...], od decyzji Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej [...] z dnia [...] czerwca 2014 r., znak: [...], w sprawie poprawy warunków ochrony przeciwpożarowej w budynku mieszkalnym wielorodzinnym z garażem zamkniętym przy ul. [...] w [...], - umorzył postępowanie odwoławcze. Decyzja została wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. oraz art. 27 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 1340 ze. zm.). 2. W uzasadnieniu decyzji [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w [...] podał, że w dniu 25 czerwca 2014 r. upoważniony przedstawiciel Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej [...] przeprowadził czynności kontrolno - rozpoznawcze w średniowysokim budynku mieszkalnym z garażem zamkniętym, zlokalizowanym przy ul. [...] w [...], w związku z: wnioskiem z dnia 24 kwietnia 2014 r. M. G. - Członka Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...] oraz pismem z dnia 5 maja 2014 r. J. S. - Członka Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...]. Pisma te dotyczyły rozbieżności interpretacyjnych członków zarządu wspólnoty mieszkaniowej w zakresie parkowania samochodów z instalacją LPG w garażu podziemnym, zlokalizowanym przy ul. [...] w [...]. Podczas kontroli organ pierwszej instancji stwierdził szereg nieprawidłowości w zakresie zabezpieczenia przeciwpożarowego w/w obiektu. Komendant Miejski Państwowej Straży Pożarnej [...] decyzją z dnia z dnia [...] czerwca 2014 r. znak: [...] nakazał Wspólnocie Mieszkaniowej [...], ul. [...], w [...], umieścić, przy wjeździe do garażu zamkniętego, czytelną informację o dopuszczeniu lub niedopuszczeniu parkowania w tym garażu samochodów zasilanych gazem płynnym propan - butan. Termin wykonania obowiązku został określony na dzień 31 sierpnia 2014 r. Odwołanie od tej decyzji, w terminie, wniósł do [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w [...], J. S. - Członek Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej [...], ul. [...] w [...]. 3. [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w [...] decyzją z dnia [...] października 2014 r. nr [...] znak: [...], po rozpatrzeniu odwołania J. S. od decyzji Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej [...] z dnia [...] czerwca 2014 r., znak: [...], w sprawie poprawy warunków ochrony przeciwpożarowej w budynku mieszkalnym wielorodzinnym z garażem zamkniętym przy ul. [...] w [...], - umorzył postępowanie odwoławcze. W uzasadnieniu [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w [...] podał, że pismem z dnia 14 sierpnia 2014 r. znak: [...] wezwał J. S. do wykazanie, że jest uprawniony do reprezentacji Wspólnoty Mieszkaniowej, w tym przed organami Państwowej Straży Pożarnej, zgodnie z art. 21 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 ze zm.). W odpowiedzi na powyższe wezwanie, J. S. wskazał, że odwołanie od decyzji z dnia [...] czerwca 2014 r. skierował jako Członek Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...] w imieniu Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...]. Ponadto, podał, że posiadał wówczas uprawnienia do reprezentowania Wspólnoty Mieszkaniowej [...]. Jednocześnie poinformował, że w dniu 24 lipca 2014 r. złożył rezygnację z pełnienia funkcji członka zarządu z dniem 31 lipca 2014 r. i rezygnacja została przyjęta uchwałą z dnia 1 sierpnia 2014 r. Pismem z dnia 16 września 2014 r. znak: [...] organ odwoławczy wezwał Zarząd Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...] do przedłożenia dowodów potwierdzających, że J. S. - Członek Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...], do dnia 31 lipca 2014 r. był uprawniony do reprezentacji Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...], w tym przed organami Państwowej Straży Pożarnej, zgodnie z art. 21 ust. 1 i 2 ustawy o własności lokali, tj. posiadał dopuszczenie do jednoosobowego reprezentowania Wspólnoty Mieszkaniowej [...], wnosząc pismo z dnia 14 lipca 2014 r. (odwołanie od w/w decyzji) oraz pismo z dnia 30 lipca 2014 r. (uzupełniające odwołanie od w/w decyzji). W odpowiedzi na powyższe wezwanie Zarząd Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...] wskazał, że na podstawie art. 21 ust 2 ustawy o własności lokali, oświadczenia woli za wspólnotę mieszkaniową składają przynajmniej dwaj jego członkowie. Wyjaśnił, że J. S. nie posiadał dopuszczenia do jednoosobowego reprezentowania Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej [...], ul. [...] w [...], wnosząc pismo z dnia 14 lipca 2014 r. i pismo z dnia 30 lipca 2014 r. o treści nie znanej Zarządowi. Jednocześnie Zarząd Wspólnoty Mieszkaniowej [...] potwierdził, iż uchwałą właścicieli lokali nr [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. J. S. został odwołany ze składu Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej [...]. [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w [...] podał, że jedną z podstawowych czynności organ odwoławczego jest określenie, czy odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji złożyły osoby, które były stronami w postępowaniu przed tym organem. Powyższy obowiązek wynika wprost z art. 127 § 1 k.p.a., który stanowi, że odwołanie od decyzji służy stronie. Podał, że zgodnie z art. 28 k.p.a., stroną w postępowaniu administracyjnym jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Zgodnie zaś z utrwalonym orzecznictwem sądowo-administracyjnym, "pojęcie interesu prawnego ma charakter materialnoprawny, to znaczy, że musi wynikać z przepisów prawa materialnego, czyli normy prawnej stanowiącej podstawę ustalenia uprawnienia lub obowiązku. Nie wystarczy wykazać jakiegokolwiek interesu, ale musi mieć on charakter prawny, a więc musi istnieć norma prawna przewidująca w określonym stanie faktycznym i w odniesieniu do określonego podmiotu możliwości wydania określonej decyzji lub podjęcia czynności" (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 marca 2001 r. sygn. akt I SA/2312/99, LEX nr 78956). Ponadto, samo uczestniczenie jakiejś osoby (fizycznej lub prawnej) w postępowaniu administracyjnym samo przez się nie czyni z niej strony (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 grudnia 2004 r. sygn. akt VI SA/Wa 42/2004, publ. LexPolonica nr 1131395). Zgodnie z art. 21 ust. 1 i 2 ustawy o własności lokali, gdy zarząd jest kilkuosobowy, oświadczenia woli za wspólnotę mieszkaniową składają przynajmniej dwaj jego członkowie. Dotyczy to również reprezentowania wspólnoty mieszkaniowej na zewnątrz. [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w [...] ustalił, że Zarząd Wspólnoty Mieszkaniowej [...] jest kilkuosobowy. J. S., wnosząc pismo z dnia z dnia 14 lipca 2014 r. (odwołanie) i pismo z dnia 30 lipca 2014 r. (uzupełniające odwołanie), nie posiadał wydanego przez Zarząd Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...], upoważnienia do jednoosobowego reprezentowania Wspólnoty Mieszkaniowej na zewnątrz. Oba pisma (z dnia 14 lipca 2014 r. i pismo z dnia 30 lipca 2014 r.) posiadają podpis tylko i wyłącznie J. S., jako Członka Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...]. Mając na uwadze powyższe [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w [...] stwierdził, że J. S., wnosząc powyższe pisma, nie posiadał statutu strony w prowadzonym postępowaniu administracyjnym w sprawie decyzji z dnia [...] czerwca 2014 r., znak: [...] Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej [...]. Organ uznał, że w sytuacji, gdy subiektywne twierdzenie podmiotu wnoszącego odwołanie, iż rozstrzygnięcie organu I instancji dotyczy jego praw i obowiązków, zostanie zweryfikowane negatywnie, organ II instancji obowiązany jest wydać decyzję o umorzeniu postępowania odwoławczego na podstawie przepisu art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. Reprezentatywny w tej kwestii pogląd orzecznictwa wyraża uchwałą Najwyższego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 1999 r., sygn. akt OPS 16/98, ONSA 1999, N4 4, poz. 119. 4. Zdaniem Sądu, stan faktyczny przyjęty za podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia nie budzi wątpliwości. II. Zarzuty podniesione w skardze i stanowiska pozostałych stron 1. Skargę na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył J. S. domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu podał, że wezwanie organu odwoławczego do wykazania dopuszczenia do jednoosobowego reprezentowania Wspólnoty Mieszkaniowej na zewnątrz potraktował "jako uprzejme zaproszenie do rozmowy na ważny temat dotyczący naszego bezpieczeństwa, z nadzieją, że w rozmowie bezpośredniej będzie można wyjaśnić wszystkie szczegóły sprawy i pozytywnie ją zakończyć." Skarżący wskazał, że po otrzymaniu decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego wysłał zaproszenie do organu odwoławczego do osobistego obejrzenia budynku, z prośbą o ocenę zagrożenia pożarowego. Podniósł, że nie zareagowano na to zaproszenie. Zdaniem skarżącego w zaskarżonej decyzji pominięto prawną i merytoryczną stronę sprawy. Takie stanowisko Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej jest niezgodne z podstawowymi obowiązkami, do jakich została powołana straż pożarna w naszym kraju. Oznacza, bowiem, uchylanie się od statutowych, prawnych i merytorycznych obowiązków, lekceważenie zagrożenia pożarowego oraz brak ze strony Państwowej Straży Pożarnej należytej ochrony mienia, zdrowia i życia obywateli. 2. W odpowiedzi na skargę . Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w . wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. III. Podstawa prawna rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przez prawo należy rozumieć prawo materialne oraz przepisy postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dniu wydania zaskarżonej decyzji. 2. Zaskarżoną decyzją . Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w . umorzył postępowanie odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania J. S. - Członka Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...], od decyzji Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej [...]nakazującej Wspólnocie Mieszkaniowej [...], ul. [...] w [...], umieszczenie, przy wjeździe do garażu zamkniętego, czytelnej informacji o dopuszczeniu lub niedopuszczeniu parkowania w tym garażu samochodów zasilanych gazem płynnym propan - butan. Dokonując oceny zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zarówno zaskarżona decyzja jak również poprzedzająca ją decyzja nie naruszają przepisów prawa. Sąd podziela stanowisko organu przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. 3.1. Przedmiotem kontroli Sądu była decyzja [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w [...], wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a., umarzająca postępowanie odwoławcze, po rozpoznaniu odwołania J. S. - Członka Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...]. [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej uznał, że odwołujący się – J. S., działający jako Członek Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...], nie jest stroną postępowania administracyjnego zakończonego decyzją Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. Zgodzić się należy z [...] Komendantem Wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej, że przepis art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. znajduje zastosowanie w przypadku, w którym odwołanie nie pochodzi od strony postępowania. Przede wszystkim podkreślić należy, że organ odwoławczy po otrzymaniu odwołania obowiązany jest zbadać jego dopuszczalność. Dopuszczalność odwołania jest wyznaczona przesłankami przedmiotowymi i podmiotowymi. Przesłanką podmiotową jest złożenie odwołania przez legitymowany podmiot - stronę postępowania w sprawie. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. organ II instancji umarza postępowanie odwoławcze, gdy dojdzie do przekonania, że osoba odwołująca się nie posiada statusu strony (zob. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 1999 r. sygn. akt OPS 16/98, publ. ONSA 1999 nr 4 poz. 119). Stosownie do treści art. 127 § 1 k.p.a. prawo do wniesienia odwołania przysługuje bowiem wyłącznie stronie. Zgodnie z art. 28 k.p.a. stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Wskazać należy, że interes prawny strony powinien wynikać z konkretnej i zindywidualizowanej normy prawa materialnego wpływającej na sytuację prawną wnoszącego dany wniosek, żądanie, czy skargę. Zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie podkreślany jest w szczególności realny i aktualny charakter interesu prawnego wynikający z zastosowania konkretnej normy prawnej. Należy przy tym zaznaczyć, że interes prawny powinien mieć charakter obiektywny, a nie wynikać z subiektywnego przekonania strony o jego naruszeniu, czy wreszcie jej woli prowadzenia określonego postępowania. Ponadto, od interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, czyli sytuację, w której dany podmiot jest co prawda bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, jednak nie może tego zainteresowania poprzeć przepisami prawa, mającego stanowić podstawę skierowanego żądania w zakresie podjęcia stosownych czynności przez organ administracji. W świetle powyższych rozważań Sąd uznał, że [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w sposób prawidłowy dokonał oceny przymiotu strony w postępowaniu odwoławczym J. S., działającego jako Członek Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...]. Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do ustalenia, czy skarżący J. S. był umocowany do złożenia odwołania w imieniu Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...]. Wskazać należy, że wspólnotę mieszkaniową tworzy ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości. Wspólnota mieszkaniowa nie posiada osobowości prawnej, jednak może nabywać prawa i zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozwana - art. 6 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2000 r., Nr 80, poz. 903 ze zm.). Z treści przepisów tej ustawy wynika, że jeżeli lokali wyodrębnionych, wraz z lokalami niewyodrębnionymi, jest więcej niż siedem (tzw. duża wspólnota), właściciele lokali są obowiązani podjąć uchwałę o wyborze jednoosobowego lub kilkuosobowego zarządu (art. 20 ustawy o własności lokali). Podkreślenia również wymaga, że stosownie do art. 21 ust. 1 ustawy o własności lokali, zarząd kieruje sprawami wspólnoty mieszkaniowej i reprezentuje ją na zewnątrz oraz w stosunkach między wspólnotą a poszczególnymi właścicielami lokali. Zgodnie z ust. 2 art. 21 powyższej ustawy, gdy zarząd jest kilkuosobowy, oświadczenia woli za wspólnotę mieszkaniową składają przynajmniej dwaj jego członkowie. Czynności zwykłego zarządu - w których mieści się między innymi wniesienie odwołania od decyzji dotyczącej wspólnoty mieszkaniowej - podejmuje zarząd samodzielnie stosownie do art. 22 ust. 1 ustawy o własności lokali. Z treści przytoczonych przepisów wynika zatem, iż ochrony interesu prawnego wspólnoty mieszkaniowej w postępowaniu administracyjnym może dochodzić zarówno zarząd wspólnoty jak i upełnomocniony przez ten zarząd podmiot. Na gruncie procedury administracyjnej stosownie do art. 32 k.p.a. strona może działać przez pełnomocnika, chyba że charakter czynności wymaga jej osobistego stawiennictwa. Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego regulujące kwestię pełnomocnictwa cechuje znaczne odformalizowanie, co przejawia się między innymi w tym, że pełnomocnikiem strony może być każda osoba fizyczna posiadająca zdolność do czynności prawnych (art. 33 § 1 k.p.a.). Wskazany przepis nie wprowadza ograniczeń co do osoby, czy kategorii spraw, w których taki pełnomocnik może występować w imieniu strony. Zaufanie do wybranej osoby może być więc wystarczającą przesłanką udzielenia umocowania do działania w imieniu reprezentowanego. Zdaniem Sądu, z akt sprawy bezspornie wynika, że odwołanie od decyzji Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej [...] nakazującej Wspólnocie Mieszkaniowej [...] w [...] wykonanie określonego obowiązku złożył J. S., działając w imieniu Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...], będącej stroną zakończonego postepowania przed organem pierwszej instancji. Odwołanie zostało podpisane wyłącznie przez J. S.. Organ odwoławczy prawidłowo ustali, że Zarząd Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...] jest kilkuosobowy. W takiej sytuacji, zasadnie [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej wezwał zarówno J. S. oraz Wspólnotę Mieszkaniową [...] w [...] do wykazania, że składający odwołanie J. S. był uprawniony do reprezentacji Wspólnoty Mieszkaniowej, zgodnie z art. 21 ust. 1 i 2 ustawy o własności lokali, tj. posiadał upoważnienie do jednoosobowego reprezentowania wspólnoty mieszkaniowej. W odpowiedzi na powyższe wezwanie J. S. wskazał, że odwołanie od decyzji z dnia [...] czerwca 2014 r. skierował jako Członek Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...] w imieniu Wspólnoty Mieszkaniowej. Ponadto, podał, że posiadał wówczas uprawnienia do reprezentowania Wspólnoty Mieszkaniowej [...]. Natomiast w dniu 24 lipca 2014 r. złożył rezygnację z pełnienia funkcji członka zarządu z dniem 31 lipca 2014 r. i rezygnacja została przyjęta uchwałą z dnia 1 sierpnia 2014 r. Natomiast Zarząd Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...] potwierdził, że na podstawie art. 21 ust 2 ustawy o własności lokali, oświadczenia woli za wspólnotę mieszkaniową składają przynajmniej dwaj jego członkowie. Wyjaśnił, że J. S. nie posiadał upoważnienia do jednoosobowego reprezentowania Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej [...], ul. [...], w [...] wnosząc odwołanie o treści nie znanej Zarządowi. Mając na uwadze powyższe ustalenia, Sąd podzielił stanowisko [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w [...], że J. S., wnosząc odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji nie posiadał wydanego przez Zarząd Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...], upoważnienia do jednoosobowego reprezentowania Wspólnoty Mieszkaniowej. Podkreślić również należy, że zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy o własności lokali, jeżeli zarząd jest kilkuosobowy, oświadczenia woli za wspólnotę składają przynajmniej dwaj jego członkowie. Taki sposób reprezentacji oznacza obowiązek współdziałania co najmniej dwóch członków zarządu; wola organu zostaje wyrażona dopiero gdy zostaną złożone dwa oświadczenia. Przy tak rozumianej reprezentacji łącznej, czynność, zarówno prawa materialnego jak i procesowego, dopiero wówczas jest czynnością samej strony, gdy zostanie dokonana przez dwie osoby. Zdaniem Sądu, skoro wniesione w niniejszej sprawie odwołanie zostało wniesione i podpisane tylko przez jednego członka zarządu wspólnoty mieszkaniowej, tj. J. S., to odwołanie jest bezskuteczne, tym bardziej, że Zarząd Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...] nie poparł odwołania J. S. złożonego w imieniu Wspólnoty Mieszkaniowej, podnosząc, że J. S. nie posiadał umocowania do jednoosobowego reprezentowania Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej. W tak ustalonym stanie faktycznym sprawy [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej zasadnie przyjął, że J. S. nie jest stroną postępowania i nie posiadał stosownego umocowania do jednoosobowego reprezentowania Wspólnoty Mieszkaniowej w niniejszej sprawie, a zatem nie może skutecznie wnieść odwołania od decyzji organu pierwszej instancji w imieniu Wspólnoty Mieszkaniowej. Prawidłowo [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej uznał, że w sytuacji, gdy subiektywne twierdzenie podmiotu wnoszącego odwołanie, iż rozstrzygnięcie organu I instancji dotyczy jego praw i obowiązków, zostanie zweryfikowane negatywnie, organ II instancji obowiązany jest wydać decyzję o umorzeniu postępowania odwoławczego na podstawie przepisu art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. IV. Wobec powyższego, odnosząc się do zarzutów skargi stwierdzić należy, iż są one niezasadne. V. Zdaniem Sądu postępowanie administracyjne zostało przeprowadzone wnikliwie, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy oceniony został właściwie, a mające zastosowanie w sprawie przepisy zostały prawidłowo zinterpretowane. Sąd nie doszukał się naruszeń przepisów prawa materialnego czy procesowego, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji. VI. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), orzekł jak w sentencji.