VII SA/Wa 2908/11

Maciej Majewski referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. R. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi Z. M. na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2011 znak [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu postanawia: przyznać Z. R. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz poprzez ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął na formularzu PPF wniosek Z. M. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Wnioskodawca na wezwanie nadesłał dodatkowe wyjaśnienia w dniu 7 lutego 2012 r. Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż Z. M. prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Wnioskodawca jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, ma zawieszoną działalność gospodarczą. Utrzymuje się z prac dorywczych za które otrzymuje wynagrodzenie około 400 zł. Nie wskazał posiadania majątku, przedmiotów wartościowych ani oszczędności. Podał, że posiada zadłużenie w bankach na kwotę około 100 tys. zł. oraz u osób fizycznych na kwotę około 36 tys. zł. Jest zobowiązany do płacenia alimentów w kwocie 200 zł. W piśmie z dnia 2 lutego 2012 r. (wpływ do Sądu 7 lutego br.) wskazał, ze zamieszkuje w mieszkaniu B. K., której pomaga w pracach domowych w remontowych. Nie otrzymuje pomocy od rodziny oraz świadczeń społecznych. Prace dorywcze jakie wykonuje to kierowca (kat. B) zimą, natomiast latem - prace budowlane, pomoc w pracach ogrodniczych. Wnioskodawca dodał, że przez miesiąc w 2011 r. przebywał w szpitalu psychiatrycznym. W sprawie zważono, co następuje. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową Z. M. uznać należy, iż uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Wnioskodawca jest osobą bezrobotną utrzymującą się jedynie z prac dorywczych. Posiada zadłużenie w bankach i u osób fizycznych. Nie posiada majątku, ani oszczędności z których mógłby pokryć koszty sprawy sądowej. Fakty te wskazują, że wnioskodawca z osiąganych dochodów nie byłby w stanie samodzielne ponieść kosztów sądowych i opłacić zawodowego pełnomocnika. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.