VII SA/Wa 2910/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mariola Kowalska, Sędziowie sędzia WSA Ewa Machlejd, sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Protokolant spec. Agnieszka Wrzodak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2016 r. wniosku o dopuszczenie [...] [...] w [...] do udziału w sprawie ze skargi Fundacji {...] z siedzibą w [...] na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2015 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: oddalić wniosek [...] [...] w [...] o dopuszczenie do udziału w sprawie Pismem z dnia 25 marca 2015 r. [...] [...] w [...] złożyła wniosek o dopuszczenie jej do udziału w postępowaniu toczącym się wskutek skargi [...] na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2015r, znak: [...] o umorzeniu postępowania odwoławczego. Wskazaną decyzją wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kpa Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania [...] od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2015r, Nr [...] udzielającej [...] S.A., pozwolenia na przebudowę linii kolejowej nr [...] – stacja [...] (od km 62,400 do km 65,400 linii nr [...] – obiekt [...], realizowanej w ramach zadania inwestycyjnego: Modernizacja linii kolejowej [...], etap [...], odcinek [...] – [...] – [...], Przetarg [...] – modernizacja odcinka: [...] – [...] (km 46,700 – 67,200 linii nr 133) umorzył postępowanie odwoławcze uznając, że odwołująca [...] nie posiada legitymacji procesowej uprawniającej do skutecznego wniesienia odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2015r, Nr [...] i uczestniczenia w postępowaniu na prawach strony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 33 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( dalej: ppsa )osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. Zgodnie zaś z art. 33 § 2 p.p.s.a., udział w charakterze uczestnika w postępowaniu przed sądem administracyjnym może zgłosić osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, a także organizacja społeczna, o której mowa w art. 25 § 4 p.p.s.a., w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego kwestią kluczową, decydująca o możliwości dopuszczenia konkretnej osoby do postępowania sądowego jest ustalenie, czy po jej stronie istnieje interes prawny, na który mogłoby oddziaływać orzeczenie zapadłe w sprawie zawisłej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. Pojęcie interesu prawnego w postępowaniu administracyjnym, na którym oparta jest legitymacja procesowa strony, nie zostało ustawowo zdefiniowane. W orzecznictwie sądowym i piśmiennictwie utrwalony jest pogląd, że o tym, czy wnioskodawca ubiegający się o udział w postępowaniu sądowo-administracyjnym ma interes prawny w danej sprawie, decyduje norma prawa materialnego, na której oparto zaskarżony akt administracyjny i z której podmiot legitymujący się tym interesem może wywodzić swoje uprawnienia (zob. wyrok NSA z dnia 15 kwietnia 1993 r., I SA 1719/92, OSP 1994, z. 10, poz. 199 z aprobującą glosą P. Kucharskiego). Interes prawny to zatem taki, który jest chroniony przez prawo, a ochrona ta polega na możliwości żądania od organu administracji podjęcia określonych czynności mających na celu zrealizowanie interesu lub usunięcia zaistniałego zagrożenia. Aby interes prawny mógł być zaspokojony, musi być on interesem osobistym, własnym, indywidualnym, znajdującym swoją podstawę w konkretnym przepisie prawa materialnego oraz potwierdzenie w okolicznościach faktycznych (por. J. Borkowski w. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2005, s. 224 i n.). Od tak pojmowanego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny. W takim przypadku określony podmiot jest wprawdzie bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, nie można jednak wskazać przepisu prawa, który stanowiłby podstawę jego roszczenia i w konsekwencji uprawniał go do żądania stosownych czynności organu administracji. W literaturze przedmiotu przyjmuje się, że interes faktyczny to interes indywidualny, który nie został w żaden wyraźny sposób wzięty pod ochronę przez obowiązujące prawo. Stwierdzenie interesu prawnego sprowadza się do ustalenia związku o charakterze materialno-prawnym między obowiązującą normą prawa materialnego a sytuacją prawną konkretnego podmiotu prawa, polegającego na tym, że akt stosowania tej normy może mieć wpływ na sytuację prawną podmiotu w zakresie jego pozycji materialno-prawnej. Jeżeli natomiast akt stosowania tej normy nie wywiera bezpośredniego wpływu na sferę sytuacji prawnej danego podmiotu, wówczas nie można mówić o interesie prawnym strony, a więc także o statusie strony w postępowaniu, w którym dochodzi do konkretyzacji danej normy prawnej (por. wyrok NSA z dnia 14 kwietnia 2000 r., sygn. akt III SA 1876/99, niepubl.). Wnioskodawca nie wykazał, że wynik sprawy dotyczy jego interesu prawnego. Wnosi on o dopuszczenie go do udziału w postępowaniu, mającym na celu rozstrzygnięcie, czy [...] posiada legitymację procesową uprawniającą do skutecznego wniesienia odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2015r, Nr [...] i uczestniczenia w tym postępowaniu na prawach strony. Kwestia rozstrzygnięcia przedstawionego zagadnienia nie dotyczy wprost sytuacji prawnej wnioskodawcy. W konsekwencji nie może stać się uczestnikiem postępowania sądowo administracyjnego. Brak było zatem podstaw do uwzględnienia jego wniosku o dopuszczenie do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika i uznania, że wnioskodawca legitymuje się interesem prawnym w rozumieniu art. 33 p.p.s.a. W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 33 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U.Nr 153, poz 1270 z późn zm ) orzekł jak w sentencji postanowienia.