VII SA/Wa 2913/15

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 czerwca 2016r. po rozpoznaniu wniosku adwokata E. W. w sprawie ze skargi J. P. na decyzję Rzecznika Praw Pacjenta z dnia [...] stycznia 2015r. , znak: [...] w przedmiocie niestwierdzenie naruszenia praw pacjenta postanawia : przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie adwokatowi E.W. kwotę 420,00 złotych (czterysta dwadzieścia złotych) oraz kwotę 96,60 złotych (dziewięćdziesiąt sześć złotych sześćdziesiąt groszy) stanowiącą 23% podatku od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, łącznie kwotę 516,60 złotych (pięćset szesnaście złotych sześćdziesiąt groszy). Postanowieniem z dnia 6 lipca 2015r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał J. P. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie pismem z dnia 29 lipca 2015r. poinformowała o wyznaczeniu adwokata W. M. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego. Postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. P. wniesioną na rozstrzygnięcie Rzecznika Praw Pacjenta z dnia [...] stycznia 2015r., znak: [...]. W dniu 24 września 2015r. do Sądu wpłynęło pismo ORA w Warszawie w którym poinformowano, iż zmieniono pełnomocnika z urzędu dla J. P.. W miejsce adw. W. M. wyznaczono adw. E. W. Od powyższego postanowienia J. P. reprezentowana przez adw. E. W. wniosła skargę kasacyjną. Następnie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 17 listopada 2015r., znak: II OSK 2670/15 uchylił zaskarżone postanowienie. Po ponownym rozpoznaniu sprawy ze skargi J. P. na decyzję Rzecznika Praw Pacjenta z dnia [...] stycznia 2015r., znak: [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 26 lutego 2016r. oddalił skargę. W trakcie rozprawy adwokat E.W. wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Oświadczyła, że świadczenie nie było uiszczone ani w całości ani w części. W piśmie z dnia 25 lutego 2016r. (data wpływu do Sądu 26 lutego 2016r.) pełnomocnik z urzędu skarżącej po rozpoznaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny wniesionej skargi kasacyjnej od ww. wyroku wniósł o przyznanie kosztów zastępstwa. Oświadczył, że nie zostały one opłacone w całości ani w części. W dniu 29 kwietnia 2016r. do Sądu wpłynęło pismo adw. E. W. w którym wniosła o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego za sporządzenie skargi kasacyjnej do NSA w przedmiotowej sprawie. Oświadczyła, że koszty nie zostały w żadnej części opłacone. W tym stanie rzeczy stwierdzono, co następuje: W pierwszej kolejności wskazać, że w niniejszej sprawie podlegają rozpoznaniu wnioski pełnomocnika z urzędu o: - przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącej tj. za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, - przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącej przed sądem pierwszej instancji (w związku z uchyleniem przez NSA postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 sierpnia 2015r.). Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W przypadku adwokatów regulacje powyższe znajdują się w Rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013r., poz. 461). Jego stosowanie w niniejszej sprawie związane jest z brzmieniem przepisu przejściowego – § 22 nowego Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015r. poz. 1801), który do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tego rozporządzenia nakazuje zastosowanie przepisów dotychczasowych do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b Rozporządzenia z dnia 28 września 2002r. za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł, W myśl § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c ww. rozporządzenia, stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja czy też postanowienie Urzędu Patentowego - wynoszą 240 zł. Zgodnie zaś § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przed adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Obecnie stawka ta wynosi 23 %. Jak wynika z akt sprawy pełnomocnik z urzędu adwokat E. W. sporządziła i wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 31 sierpnia 2015r. Adwokat E. W. została wyznaczona pełnomocnikiem skarżącego po wydaniu ww. postanowienia, czyli po zakończeniu postępowaniu sądowego w pierwszej instancji, zasadne jest zatem w takiej sytuacji przyznanie wynagrodzenia w wysokości 75 % stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit c Rozporządzenia z dnia 28 września 2002r. (która wynosi 240 złotych). Na skutek postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 listopada 2015r. sygn. akt II OSK 2670/15 Sąd ponownie rozpatrywał skargę J. P. na rozprawie w dniu 26 lutego 2016r. na której adw. E. W. reprezentowała skarżącą. Wniosek pełnomocnika z urzędu o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zawiera oświadczenie, o którym mowa w § 20 rozporządzenia z dnia 28 września 2002r. W sprawie zaistniały zatem przesłanki uzasadniające przyznanie adw. E. W. wynagrodzenia za reprezentowanie skarżącej w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji według stawki określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c powołanego wyżej rozporządzenia (240 zł), powiększone o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania (23%) w kwocie 55,20 złotych – łącznie kwotę 295,20 złotych. Ponadto pełnomocnikowi z urzędu należy się wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej od wydanego postanowienia przez Sąd w dniu 31 sierpnia 2015r. odrzucającego skargę w wysokości 180,00 złotych, powiększone o podatek od towarów i usług w wysokości 41,40 złotych, łącznie 221,40 złotych. W sumie pełnomocnikowi za pomoc prawną świadczoną z urzędu w niniejszej sprawie przyznano wynagrodzenie w wysokości 516,60 złotych. W związku z powyższym, na podstawie powołanych przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.