VII SA/Wa 2914/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie , w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. i A. J. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2014r. nr [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia obiektu budowlanego do stanu zgodnego z projektem budowlanym postanawia: oddalić wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 14 listopada 2014r. B. K.- J. i A.J. za pośrednictwem organu wnieśli skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2014r. nr [...]. Decyzją tą organ odwoławczy po rozpatrzeniu odwołania B. K. – J. i A. J. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] sierpnia 2014r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego nakazał B. K. J. i A. J. doprowadzenie obiektu do stanu zgodnego z projektem budowlanym zatwierdzonym decyzją Urzędu [...] nr [...] z dnia [...] marca 1991r. poprzez odprowadzenie wód opadowych z połaci wschodniej dachu budynku na teren własnej działki w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania niniejszej decyzji. W skardze skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpatrzenia skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Skarżący podnieśli, iż nakazanie im instalowania odrębnej rury spustowej i odprowadzenie wody na teren własnej działki narazi ich na koszty z tym związane i nie jest zgodne z przepisami "o odprowadzaniu wody". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności będących jej przedmiotem. Natomiast stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd dokonuje oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku lub uzasadnienie go w sposób lakoniczny, uniemożliwia Sądowi ocenę, czy przesłanki te w sprawie zachodzą. W rozpatrywanej sprawie skarżący ograniczyli się w istocie do sformułowania wniosku i ogólnego stwierdzenia, iż nakazanie im instalowania odrębnej rury spustowej i odprowadzenie wody na teren własnej działki narazi ich na koszty z tym związane i nie jest zgodne z przepisami. Powyższe nie wypełnia, określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. We wniosku inicjującym przedmiotowe postępowanie skarżący nie przedstawili żadnych argumentów przemawiających za wystąpieniem niekorzystnych z punktu widzenia ich interesów następstw wykonania zaskarżonej decyzji, zaniechali uzasadnienia wniosku w tym zakresie. Skarżący nie wyjaśnili, na czym polegałaby ewentualna znaczna szkoda bądź trudne do odwrócenia skutki związane z wykonaniem zaskarżonego aktu. Wskazać należy, iż nie mogą stanowić uzasadnienia wniosku zarzuty skierowane przeciwko zaskarżonej decyzji. Nie można ich uznać za uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, gdyż nie spełniają przesłanek o których mowa art. 61 § 3 p.p.s.a. Zarzuty postawione decyzji będą wzięte pod uwagę na etapie merytorycznego rozstrzygania sprawy, a nie w momencie rozpatrywania wpadkowego wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, gdyż zniweczyłoby to cel sądowej kontroli decyzji. Reasumując stwierdzić należy, iż skarżący nie wykazali okoliczności, pozwalających stwierdzić, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować skutki, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.